f. j. C. de his qui uen, æt.

I. iij. E& iiij.C. de defen.ciui.

l.j. f ſi quis

ius dicen.

51

pellati: quod ſupradicta Iuſtiniani conſtitu- tio, Ammianiq; Marcellini locus oſtẽdunt, quibus ab equeſtribus,& à clariſſimis diſtin gui perfectiſſimos apparet. Conſtantinus in Cod. Theodoſ.Senatores, inquit, apud gra- uitatis tuæ officium de ſuis moribus perdo- ceant:perfectiſſimi apud uicariam præfectu ram: equites Romani& cæteri, apud præfe- ctum uigilum: nauicularij apud præfectum annonæ.

Qui fuerint defenſores ciuitatum, quid item jauumuiri in municipijs,& interpretum nostrorum magna incuria. CAP. V.

Vo ſunt inuſtiniani Codice tituli, quo

rum alter de defenſoribus ciuitatũ in- ſcribitur, alter de magiſtratibus municipali- bus. Qua de cauſa Azo uir ille celebris,& Odofredus, tum alij exiſtimauerũt, defenſo res eos dici, qui in ciuitatibus ſunt: munici- pales uerò magiſtratus, in uillis ſeu caſtris: municipium enim caſtrum ſignificare. Sed quæ amentia hæc:? unde hæc ſibi ſomnia iſti confinxeruntrnemini enim ita alphabetario Præceptori ignotũ eſſe arbitror, municipes primo dictos ciues Romanos, qui in urbib. ſuo iure, ſuis legibus utentes, muneris tan- tum honorarij cum Romanis erant partici- pes:deinde obſeruatum eſt, ut unuſquiſque ſuæ ciuitatis municeps diceretur. Hine Pli- nius in epiſtol.& Comum& Mediolanum municipia appellat. Oſtendit idem Vlpia- nus, Paulusq́;,& Feſtus Pompeius, qui tres municipum ſpecies refert. Magiſtratus itaqʒ municipales dicuntur ipſi ciuitatũ decurio- nes:at defenſores ciuitatum, non ex decurio nibus, ſed ex alijs deligebãtur tres numero, qui hoc agerent, ne tenuiores& infimi à no- bilibus læderẽtur:quod ex ipſis conſtitutio- nibus ſatis conſtat: ut admirer quonam mo- do duo legum(ut ita dixerim) pupa, ad- uerſus ea docere auſi ſint, quæ expreſſim lu riſconſulti ip ſi declarant. Ipſe quippe VIpia nus, ciues ipſos municipes eſſe dixit in ciui- tate:& eorum magiſtratus à defenſoribus differre, ipſæ conſtitutiones declarant. Cæ- terùm in eo contigit dubitari, duumuirorũ magiſtratus quiſnam eſſet:& in urbe Roma criminalia tractaſſe, T. Liuius libro primo autor eſt:& de eis etiam multa legere memi- ni apud eum, qui titulo Feneſtellæ de Rom. magiſtratibus circunfertur. Sed operæpre- cium eſt inquirere, lualesnam fuerint in a- lijs urbibus. Iuriſconſultus VIpianus de his intelligẽs: Omnibus, inquit, magiſtratibus, non tamen duumuiris, permiſſum eſt iuriſ- dictionem ſuam pœnali iudicio defendere. Angelus maximos fuiſſe magiſtratus iſtos exiſtimat:alij aliter intelligunt. Cõmuni ſen- tentia uidetur approbari, eoſdem eſſe duum uiros& magiſtratus municipales. Dixerit a- liquis, quid hoc refert adlus ciuile? Cui nos, ut inde cognoſcamus, an ius mulctam indi- cendi ſpectet ad magiſtratum municipalem.

D. Andreæ Alciati

10

20

40

0

A△

60

52

Igitur ipſe arbitror, duumuiros ex ipſis de- curionibus duos fuiſſe: quod oſtendit Pau- lus titulo de albo ſcribendo: In albo, inquit lex, præponi debet, qui maximo honore in

municipio functus eſt, ut qui duumuiratum a

geſſit. Item alibi:Is qui non ſit decurio, duũ- uiratu uel alijs honoribus fungi nonpoteſt. Itẽ rurſus alio loco:In duumuiros,& in rem publicam etiam poſt annum actio datur, ex contractu magiſtratuũ municipalium. Ite- rum in tractatu de damno infecto: Duas res magiſtratibus municipalibus prætor iniun- xit, actionem,& poſſeſſionem: cætera iuriſdi ctioni ſuæ reſeruauit. Si fortè duretur non caueri, ut poſſidere liceat, non duumuiros, ſed prætores permiſſuros. Duumuirum fa- ſcibus uti, Imperatorũ conſtitutionibus cau tum eſt, ſub titulo de decurionibus, quod ar guit fuiſſe decurionem. Eoſdem carceribus municipiorum præfuiſſe, Iuriſconſulti tra- dunt:ſed& eos locare publica ſolitos, VIpia nus ſcribit. Meminit horum Cæſar in com- mentario belli ciuilis primo: Duumuiris mu nicipiorum omnium imperat, ut naues con quirant. Mentio eſt& apud Cæcilium libro epiſtolarum quarto: Gymnicus agon apud Viennenſes celebrabatur, hunc Trebonius Rufinus in duumuiratu tollendum curauit. Spartianus in Hadriano: Per Latina, in quit, oppida dictator& ædilis,& duumuir ſuit: apud eos emancipari neminem lure ciuili poſſe, cõſtitutiones indicant. Igitur duum- uiros in ordine decurionum duos fuiſſe, ex ſupraſcriptis conſtat, qui carcerum curam habebant, qui publica locabant, qui reipubli cæ negocia gerebant, qui faſcibus utebãtur: cæterum qui ius mulctandi non habebãt, ſi- cuti nec defenſores ciuitatum, quiq; autori- tatem emãcipationibus interponere non po terant. Vnde conſtat male argumẽtari Do-

liin hoße⸗ in hor en e acii Oe

8a.lun. 6

Jid xredes nexyrico p' rum Gratian mmiplam ſuſ euſonils a imusait, Uice blia ccelllle weiuris, prim wuiceſimæl LjCdema, rcum An 1 nreditatũ lege galudh aputa dus antiquaui- Exhisautemne nrictelligatur, ullb, idcircoat nines occidebẽ neproptermp imoſtenderi

clpP. lld

I deſenſora C. Ce cefn a

Bre.LiCd Nauccsa 4b.

ctores noſtros, qui magiſtratui municipali ſhon. ionum.ei exiſtimant non licere mulctam indicere,& 8. IRetionum conſequenter, neq; delegato:item coram eis Uac legel non poſſe emãcipari:quaſi aliquid non per- Ca)ampure mittatur toti ordini, quod tamen duobus eo dandocg, qlich rum abnegetur: ut idcirco nõ du bitem, quin dlet:tädemch i ordo decurionũ,& quilibet cui mandata ſit rogen ſolenn iuriſdictio, ſuam iuriſdictionẽ pœnali iudi- ione ſerua cio tueri poſſit. Quam quæſtionem aliquan. guifcarbrec do latiore tractatu commentarijs noſtris ex- Inl inpgim. Äeemere Ci plicuimus. haruns emundeein Iudc. Quid ſit uiceſima, uecligalq; illud, decla- vn kebr e ratæ duæ conctitutiones Iutiniani. zrihad cCAPVvT VI..1 glen Vſtiniani conſtitutione quadam traditur, lfCxe⸗ dDolab lün Inaden quoddam fuiſſe à diuo Hadria⸗ duiRad alim no inductum, ſub occaſione uiceſimę partis crnete. redj hæreditatis: uideamus quidnam id ſit. Et ſci⸗ tnnem. Füdr endum eſt, cùm propter multitudinẽ exerci renruuma tuũ, quos Auguſtus Cæſar alebat, propterq; dgued m adde maxima impẽdia, quibus fiſcus grauabatur, nneüuſln'es maximis egeret pecunijs, inſtituit legibus la nake ulenn tis quædã uectigalia:& ut ſe excuſaret, pro- bgep eelet, feſſus dplainroc