In auth. ut ab

illuſt.

J.j. C. de perfe. dig. lib. xij.

47

ſtres, ut patritij& ſenatores: alios illuſtres, ut Conſules, præfectus prætorio: alios ſpe- ctabiles, quales præfectus urbis, prætor. pro conſul:alij uero ſint clariſſimi, ſicut præſides prouinciarũ. Quam ſententiam& in ipſa ſe- rie,& in exemplis nunquam probaui: nece- nim uſquam probatur, in dignitatũ ordine ſuperilluſtres eſſe: nec ea dictio ſatis Latina eſt. cumq; præfecti ſpectabiles ſint, oſtendit Auſonius ab illuſtrium dignitate ſolum ſu- perari: is in Moſella ita canit:

Quiqʒ ſuas rexere urbes, purũq; tribunal,

Sãguine& innocuas illuſtrauere ſecures,

Præfecturarum titulo tenuere ſecundo. Quamuis me non lateat, aliter quoq́; hunc locum accipi poſſe.quin& Caſsiodorus lib. epiſt.vi.digniſſimos eſſe illuſtres tradit, tum ſpectabiles: Spectabilitas, inquit, clara,& cõ ſiſtorio noſtro digniſſima inter illuſtres in- greditur, inter proceres aduocatur.& rur- ius: Quando, in quit, hic uicinus eſt honor il luſtribus, dum alter medius non habetur, de Iectet te illos imitari, quosproximitate cõtin gis. hinc eſt ut apud eum toto in opere nulla fiat ſuperilluſtrium mentio: nec quicquam in Iuſtin. authenticis neceſſario in hanc rem probatur:ut nõ immeritò aliqui etiam ex no ſtris a communi ſentẽtia diſceſſerint. Sed& quodilli tradunt, ultimũ dignitatis gradum eſſe clariſſimos, oppidoquàm fallunt᷑: poſt illos enim fubſequuntur perfectiſſimi. Quã ob rem Juſtinianus cùm lib. Cod. XII. de cla riſſimis dixiſſet, ſubdit tractatũ de perfectiſſi matus dignitate, ubi Imp. Conſtantinus, Co dicillis, inquit, perfectiſſimatus fruentur qui impetrauerunt, ſi abhorreant de conditione ſeruili, aut fiſco, uel curiæ obnoxij nõ ſint, uel ſi piſtores non fuerint, uel non in aliquo negocio conſtiterint, nec ſibi honorẽ uenali ſuffragio emerint, nec rem alicuius admini- ſtrauerint& ẽ. ut non parum mirer, quonam modo maiorũ noſtrorũ diligentiam conſti- tutio hæc fefellerit. Cæterùm& quod illi ſin gulos magiſtratus ſub aliquo harum dignita tum certo gradu collocant, in eo quoq; falli demonſtrabo: cùm his dignitatum nomini- bus illuſtres uiros ad ipſa munera aſſumi ap pareat, non autem à muneribus ſeu officijs ipſis dignitatem accipi. Ammianus Marcel- lin. qui res ſub Conſtantio geſtas deſcripſit, lib. X XI. de eo principe loquens: Nec ſub eo, inquit, dux quiſquam cum clariſſimatu prouectus eſt:erant enim, ut nos quoq; me- minimus, perfectiſſimi. Oſtendit idem& Caſſiodorus lib. vII. dum duabus epiſtolis formam uerborum tradit, quibus hæ digni- tates à principib. ſolent conferri:ex eo enim noſdere poſſumus, officiorum acceſſiones has non fuiſſe. Extat Ticini in fronte templi loannis in Burgo antiquum marmor, Græ- cis inſcriptum notis, alicuius, ut arbitror, eorum Græcorum, qui miſſu Zenonis Imp. cum Theodorico Gotthorũ rege in Italiam uenerũt:in eo traditur perijſſe eum ſub con-

10

20

30

4⁰⁸

50

60

D. Andreæ Alciati 4

ſulatu υεννιν τι αlάμνρ̈αρ ν. unde colligit, eum, tametſi cõſul eſſet, ſolummodo clariſſ mum fuiſſe. Solent autem Græci noſtra dia- ſecto priores gradus pronunciare 1M⁴sselο uræliuu: ne quis admiret ſi Græcèapud Zonarum Procopium, idq; ætatis leuiores autores, ita ſcriptum reperiat. Legi& apud Agennium geometricũ autorem, cuiuſdam Imperatoriæ conſtitutionis uerba, qua geo- metras ſpectabiles eſſe decernitur,& ante- quam profiteantur, dici clariſſimos. Perfe- ctiſſimorũ mentionem aliquoties& in eulo gijs,& in autoribus deprændi:& cùm noſtri Doctores profiteantur, pręſides prouincia- rum eſſe clariſſimos, eorum ſententiam ue- terũ autoritati diſcordem hinc cognoſco. In Hiſpania Tarracone hæc inſcriptio in mar⸗- more legitur: Pijſs. fortiſs. feliciſs. D. N. Con ſtantino Maximo uictori ſemper Auguſto, Baldus Macrinus v. P. P. P. Hiſ. Tar.&ë. quas notas ſic interpreteris: Nacrinus uir perfectiſſimus, præſes prouinciæ Hiſpaniæ Tarraconenſis. Cæleiæ quoq́; Carnorũ alia eſt inſcriptio in hunc modum, D N. Pl. Con- ſtantino clementiſſimo, atq; uictori Augu⸗ ſto Martinianus v. P. præſes prouinciæ No- rici. Indubitatum enim apud nos eſt, illas no tas, V. P. uirum perfectiſsimum ſignificare. Inter uulgata Panegyrica extatoratio Eume nij Gallicani rhetoris, quam pro reſtauran- dis ſcholis corã præſide Galliæ habuit: eum ipſe rhetor cõpluries inter orandum, uirum perfectiſſimũ appellat: qui titulus quandoq; præſcriptis tãtum notis, quandoq; extenſis ſcriptus eſt, ut nemini id dubiũ eſſe debeat. Mediolani quoq; in diui Ambroſij cœno- bio, marmori inditum eulogium quoddam ita legitur: Atilius Creſcens v. P. ex tabula- rio palati. quæ uerba non aliter interpretan- da crediderim, q́; ut uirum perfectiſſimũ ſi- gnificent:ſicut hæ notulæ v. c. uirum clariſ- ſimum demonſtrant. Ambroſius lib. epiſt. VII. Antiochus, inquit, v. c. hoc eſt, uir cla- riſſimus. Et Romæ in foro Traiani ſub ſta- tua Claudiani poetæ ita legebatur: Cl. Clau- diano v. c. Tribuno& notario. ut malè ſen- tiant aliqui, qui uel quintæ cohortis, uel ui- rum conſularẽ intei pretantur: abolita enim ea ætate erat conſuetudo, qua quis cõſularis diceretur, reciderãtq́; dignitates in ſemibar- baras haſce appellationes. Rurſus Tarraco- ne& id legitur eulogium: M. Aurelius Va- lentinianus v. c. præſes prouinc. Hiſp. citer. leg. Augg.& ẽ. nam& Apuleius in Apolo- gia, quam orationem habuit coram Clau- dio Maximo procõſule, eum appellat uirum clariſſimum. Indeq; oſtenditur, non ſemper ſpectabiles fuiſſe proconſules, ſed aliquos quoq; clariſſimos. Eodem titulo Mauortiũ Lollianum conſulem ornatlulius Maternus in proœmio operis: cum, ſi uera noſtri ſenti rent, illuſtris fuiſſet appellandus. Verùm& idem in Iure ciuili probari nemo ſanus am- begerit. Aiunt ipſi præfectũ urbis fuiſſe ſpe-

ctabilem:

amenta ſe nckiſev ſce enſeri lubiec lmam P linie illxinquib( Iijac Orfitij unrcum dena perius Aeliu degeri uita, pr umaddidit di ſent,& dicetẽ muelomnino Inperatorum ſ wocare ellet l nijecemperli cerautem iddcire ſciosprætorio manodenatore dhrillimos All ns eymolog wes inquit, den ſndiſpectab duatum aliquo emſenatoria qö gamosannose. ccpiebat honc

1 nianus quoqh d ut clarillim 1 dehisclari

lnui,qui dem

dcendente p