dendo. tra. em.

2

3

449

antiquiorib.obſeruatũ fuiſſe, Plin. eſt autor: is lib. X XXv. In foribus, inquit,& circa limi na animorũ ingentiũ imagines erant, affixis hoſtiũ ſpolijs, quæ nec emptori refringere li ceret: quæ etiã dñis mutatis, domus ornamẽ ta erãt. Sed hæc o- lim fuere: Mutij e/ nim ſententia dein de receptaeſt, ut ru ta cæſaq; ædiũ fun- diùe eſſe non cen- ſeant:, niſi id ſcri- ptũ ſit. Sanè harũ

IABOL. LIB. II. EX PO- STERIOR. LaB. LEX CCXLII.

Alũ nauis eſſe partẽ, artemo- nem autẽ nõ eſſe, La

HictionũM. Cic. in beo ait:& uerius eſt, Topicis quoq; me quia plerũq; naues ſi

ne malo inutiles eſ- ſent, ideoq́; pars na- uis habet᷑:artemõ au tem magis additamẽ tum, ꝗ pars nauiseſt.

minit: Solẽt, inꝗt, liberales uendito- res, ut cũ ædes fun dúmueuédiderint, rutis cęſis receptis, cõcedant tamẽ ali- quid emptori, qᷓd ornandi cauſa aptè& ſuo loco poſitũ uideat᷑. Explicauit hunc locum Budæus quoq;.

Artemon quid. Verbum, aprae, ſignificat aſſuere& ſuſpendere. Aprutx. Artemon in qua ſignificatione labolenus hĩc accipiat. Artemon non eſt nauis pars. Recentiores hallucinati in hoc reſponſo Vendens lembulum, an& remos debcat. Naui inſtructa legata, artemon debetur: ſecus in ſcapha. proiectum& immiſſum quomodo differant. Meniana quæ ſint, undeq́; dicla. Suggrundia quid. ᷣ oy dα. Nõ modica iuris eſt diuerſitas, immißi qd, an proiectu dicatur Nec in alienas, nec in cõmunes ædes immi ſum proiectumue ha Veteres plumbo domos tegebant.(bere licet. Diuerſa lectio ad ã. plumbum.in hac l. Vera lectio huius.& uerbũ, hypæthrij, declarati.& nu. ꝛ1. HMpæthria,& ſubdiuales ambulationes, idem. Hypæthrij tegmenta non ſunt ædificij. Reſttutus locus in l. quæſitum.. de uelis. f. de fund. inſtr. Vidua, quaſi ſine duitate, ſecundum Labeonem. Vidua dicitur etiam quæ nunquam fuit nupta. Labeonis etymos reprobatur. Viduus pro priuato. Vidua à uerbo iduare dicta, quod ſeparare ſignificat. Vidua dicitur, quæ à uiro ſeparata eſt. Vidua an ſit, quæ ſtuprum patitur poſt mortem uiri. Vidua dicitur, quæ inutilem maritum nacta eſt. Qua ratione erga uiduas ſolent leges eſſe indulgentiores. Structuræ ex tabulis exemptiles, an ſint ædium. Telaria uel uitraria, uendita domo debentur. Specularia uendita domo non debentur. Specularia quomodo conficiebantur. Habens in domum uicini ius proſpiciendi, an ſpecularia immit- tere poßit, unde ipſe uicinum uideat. ALVN.) Artemon uelũ eſt addititiũ, dirigẽdæ nauis cauſa, cuius Julius Pol lux meminit,& in actibus Apoſt. Lucas: ᷑α Oauνο‿ ϑ&ςωeσQvαά uesos, id eſt, extollentes artemonẽ ad auræ flatũ. † Deducitur à græco uerbo d&eνμκ, quod ſuſpẽdere ſignificat,& aſ- ſuere: funde& apνux in etymologico ma- gno pro loro paruo accipit᷑, cui crumena aſ-

de uerb. ſignif.comment.

10

30

4⁰

60

450

ſuitur. fEſt& hac ſimilitudine artemon tro- chlea, quã Græci t᷑zůάsχνæ ocãt: ea ingentis oneris lapides tollunt᷑: cùm enim cæteræ hu- iuſmodi machinę duas tantũmodo trochleas habeãt, ea quæ σαsεs appellat᷑, etiã tertiã

requirit, quæ addi-

. 7 12 eſt. /1 g 2† FInter proiectum& uii Teſt, idenatne Iimmiu mon epagonq;ʒ dici um Oc uter tur, ut Vitruuius eſſe Labeo ait, quòd ſcribitEſt& Arte

proiectuũ eſſet id, qd ita ꝓueheret᷑, ut nuſ- quam cõquieſceret, qualia meniana&

mon machinarij fa bri nomen, qui è paupere diues fa- ctus, uoluptariã ui

ſ clia eſſe tam agere cępit, ut uggrũdia e ent. Im apud Athenæũ le- miſſum autẽ q́d ita gi: unde 2⁴ερσbe, fieret, ut in aliquo lo id eſt, circũatitius,

ꝓuerbio quoq; di- ctus:de quo alij ali ter ꝓdiderũt. tSed hoc in Jaboleni re- ſpõſo de uelo illo extraordinario accipiendũ eſt: quod etiã Iſidorus, ut tempora ſua fere- bant, nõ prorſus malus autor, dirigendæ po- tius nauis cauſa, q́; celeritatis cõmendari, lib. XIX. tradidit. iIgitur id uelũ tanq́; addititiũ, nõ eſſe nauis partẽ hic traditur: nam& ple- ræq; naues illud nõ habent,& tamen nõ ideo inutiles ſunt.tAt ex recentiorib pleriq;, quid artemon eſſet ignorãtes, temonem expoſue- runt, q́d ſicuulgari uoce nauis gubernaculũ uocetur: hincq; uariè ſe torſerũt, dum ratio- nem nullã uident, cur illud pars nauis nõ ſit, cùm alibi expreſsim traditũ legerint, guber- nacula, malũ, antennas, quaſi membra nauis eſſe b. Hinc autẽ apparet, uẽdita uel legata na ui, quid præſtandũ ſit. tSed quid ſi quis uen- dat tibi lembulũ, an& remos debeat? Et debe ri uidet᷑, niſi ex cõſuetudine aliaue ratione a- liud actũ cõſtet. t Quid ſinauim inſtructam quis legauerit, an artemon præſtabiture Et li cet pars nauis non ſit?, tamen nõ eſt dubitan- dum, quin eius inſtrumentũ ſit. Quod in ſca- pha cõtrà reſponſum eſt: ſcapha enim nauis inſtrumentũ nõ eſt. Sanè ſciendũ eſt, nauim ex uniuerſo quodã conſtare,& ideo ſingulis tabulis euictis, non uideri partem euictam 4 1§. INTERPROIECTVNM.) †Interpretat Priſcus Jabolenus quid inter proiectũ& im- miſſum differat:aitq; immiſſum id eſſe, qᷓd ita immitteret᷑, ut in alieno requieſceret, unde et ſeruitus tigni immittẽdi nomẽ ſumpſit. Pro- iectũ autẽ eſt, qᷓd prouectũ extra parietẽ uel ædificiũ, nuſquã cõquieſcit: qualia ſunt me- niana,& ſuggrũdias Meniana Gręci orthas appellãt, nomẽ ſump ſere, ut Accurſ. ait, à mę nibus, cui tamẽ doctiſsimi grãmaticorũ meri to aduerſant, ex hiſtoriaq; etymologiã hanc adducũt. Fuiſſe enim Meniũ quendã Roma num, qui cùm patrimoniũ abliguriuiſſet, do mum uẽdidit, quã ad forũ ſpectantẽ reliquã habebat, excepitq́; ſibi unã columnã, ex qua proiecit tigna, quò amplius podiũ efficeret,

V

co requieſceret, uel u ti tigna, trabesq́;, quę

b l. ſcapham. de

eulct.

9

10

c. fin. de fund. inſtruct.

d I. Naue. de euict. 11

e l. penul. C. de cædi. priu.