d l. legata. de adi. leg. b l.j. de offic.
eils.
c l. ſi conſtante. ſol. mat.
d xx. q. iij.præ⸗-
ſens.
e I. qui Romæ. §. Callimach.
f gl. inl. j. C. quando non
bet. g I. quod ait lex. de adul.
h l. qui ſemiſſes. deu ſur.
i l. Quintus. de pof
K l. Stichus. de man. teſt.
1 1. j. de regul. Cat.
m l. fin. C. de prob. n d.l. continuuss.
0 I. deprecatio. ad leg. Rho.
p lij. C. de fab.
J. ei.
107
enim non ſtari dicto matris,& præſumi filiũ mariti, ſi in domo uicinis ſciẽtibus natus ſit. Idem eſt cùm, non ademit legatũ, dicimus“, id eſt, dedit. Eius contraria AvX ESIS, id eſt, augmentatiua, ut cùm Papinb. Huius, inquit, rei fortiſsimum argumentũ eſt, cum loqueretur de argumento à contrario ſenſu, quod tamen plerũqʒ ſubuertitur:ſic& quan doqʒ euidentiſsimũ dicitur, quod ſolis con- iecturis conſtatc. PLEONASMOS, cùm di- ctio abundat: ut cùm quis dicit, ſe oculo ui- diſſe monachum d. Cui non multum apud grammaticos diſſidet PARELCON, quę eſt ſuperflua uocis additio: ſed apud nos fre- quentior eſt, quæ Græcè zæaeyνένα dici po- teſt, id eſt, ut ita dicam, ocioſitas, cùm aliqua dictio uel etiam clauſula additur, quæ mini- mè ad rem, de qua agitur, neceſſaria ſit, ita ut etiam ſi ea deſit, nihilominus idem iuris fue- rit conſtituendume:& propterea uulgò ſo- let dici, ex uerbis facti narratiuis, enunciati- uis ue nõ ſumi argumentum, niſi in eis ſpe cialiter lex deciſionem ſuam cõſtituat. Huc pertinent Vlpian. uerbas, quòd ait lex, cùm filia adulterũ depręnderit, ocioſum non eſt: uoluit enim in ipſa turpitudine deprændi, quod Solon& Draco dicunt dνπdæ dονe5die ovzæ, id eſt, obſcœna in obſcœnis habentẽ: ueteres tamen codices tνꝓꝙνν caſtigatius ha bent. Intelligit Vlpianus ocioſum, id eſt(ut nos non ſatis eleganter ſolemus dicere)non ſine myſterio:quo ſenſu& Fab. Quintil. fre- quenter utitur. Plinius ad Traianum, itemq́; Scæuola ocioſam pecuniã dixit repoſitam,
ex qua quis lucrum non faceret: aliquando
etiã uacua dicituri. EPANADOSISeſt quę- dam correctio, ut cùm dicimus X, Stichus,
imò Pamphilus liber eſto.-AvILLATIO,
cùm quis ſcienter falſo argumento utitur!,
aut uerba captat:nam, ut inquit Cicero ora- tione pro Au. Cecinna:Sermo hercle fami- liaris,& quotidianus, non cohærebit, ſi uer- ba inter nos aucupabimur: denique impe- rium domeſticum nullũ erit, ſi ſeruulis hoc noſtris cõceſſerimus, ut ad uerba nobis obe diant, non ad id, quod ex uerbis intelligi poſ ſit, obtemperent. Extat& facetus Aeſopi mythologi iocus, qui ſimulans domini iuſsis parère, unicam lentem emit, cum ille indefi- nitè lentem emi mãdaſſet. Quintilianus me- taphoræ ſpeciem eſſe arbitratur, cùm indefi nita pro uniuerſali, ſingulare pro plurali po nitur. HIPERBOLE,exceſſus, ut cùm Iex probationes luce clariores requirite, uel mo mento fieri iubet, quod ſatis eſt, ſi nullo ex- traneo actu interueniente fiatn. Itẽ cùm An- tonius Imperator ſe totius mundidominum dixit, qui nec Perſis, nec Scythis, neque Sarmatis unquam imperauerit. Eêdemper tinet& Conſtantij conſtitutior: Qui ado- rant, inquit, fabricenſes noſtrã ęternitatem:
quã hyperbolen Ammianus Marcellinus hi
ſtoriæ libro Xv. irridet. Fit quandoque hy-
perbole etiam diminutionis cauſa, ut cùm
D.Andreæ Alciati
10
20
4⁰
108
locationem dicimus uno nummo fieri, uel cuùm fundum appellamus palmum terræ: cu ius rei Accurſius meminit d,& hac ratione dicit conſtitutum, ne ſtipulatio fundi in ge- nere ualeat, quia dando palmum terræ de- bitor liberaretur: uiderat, opinor, ipſe Ac- curſius Ciceronis carmen in ioculari libel- lo, Fundum Varro uocat, quem poſsim mit tere funda, Ni tamẽ exciderit, qua caua fun- da patet. Hyperboles exemplũ eſt etiam in cõtractibus, ut cùm equi uenditor eum com mendans dicit, meliorem eſſe equum, qui ſit in Italia: huiuſmodi enim generalitas tanq́; O Bonud dicta non Sügzatzſcſc pleriſq; ui detur. Eſt& ANaPHORArid eſt, relatio,cu ius uaria exempla in iure habemus, cùm& ipſa uarijs modis fiat: quãdoq; em̃ fit relatio
7! cun aß ae
gener,qe dot.
ad eandẽ dictionem in principio orationis. vl ij inn
quãdoq; non fit addictionẽ, ſed ad tempus: ut cuùm lex dicit?, nepotes poſt aui mortem conceptos, illis cognatos dici non propriè, ſed aανεννκν quandoq; alijs modis. Eſt& EPANALEPSIS, cũ maiore ſignificatione facta repetitio:, quã ſimpliciter nos gemina: tionẽ dicimus:& multi effectus eſt, ſiue clau ſulam geminatam dicamus, ſiue ſolam uo- cem:ut ſi princeps iudici dicat, tu tu cogno- ſcas, non demandabit alij cauſam, ut Baldus
C. de off. bref pra⸗ l. item. e d Gleg.
halſtad Trebel.
putauit. Illud non dubiũ, geminationem ex u Ralicſe
interuallo factã, maiorem uim habere: quod
off. deleg
& communiter proditum eſt*. Eſt& alia ge x lilljcim
minationis ſpecies, quæ in uitium tranſit,& nullius effectus eſt, ut PERISSOLOGIA, id eſt, uerborum adiectio ſuperflua, quam&
vi. deoe eillg.
Conculcationem noſtrates uocanty, cuius y g.Lleia
quoque exempla plurima in luſtiniani Au-
cer. pete
thenticis habemus. VIpianus ⸗: Vitiũ mor- X lſ.decdl
bumqʒ ædiles dixerunt, tollendæ dubitatio- nis gratia& xπρσανοννν. id etiam à gramma- ticis ν dicitur. Quandoque eorundem uerborum inducitur repetitio, quæ BAT- TOLOGIA eſt, cuius exemplum apud Oui dium Metamorph. libro II. Etme mihiper- fide prodis, Me mihi prodis, ait. Quando- que huiuſmodi geminatio diuerſam ſignifi-
edict.
cationem inducit, ut cùm dicimus, qualis al grri dus qualis, pro qualiſcunque: ubi ubi, pro ubi- qui hert
cunq;. Eſt& quæ NVG quis uerbis quidem aliquid dicere uidetur, efficitur uerò nihil: ut cũ creditor alienatio- ni pignoris conſentit, ſaluo iure ſuo. Eſte- tiam PpaRaLLAGE, quæ per literarũ tranſ- mutationem fit, ut in eo, qui cùm Cratinum ſeruum ſolum haberet, Cratiſto libertatem legauite: ualet enim legatum. Cui non abſi- mile quod dicitur de eo, qui monumentũ in ſtar illius, qᷓd erat Pub. Septimij Demetrij, fieri iuſſerat, cùm ſolùm reperiretur, quod erat Pub.Septimij Damæ ¹. Eſt& ſubaudi- d tio, qua ſæpe Iureconſultus uel taxatiuam uel augmẽtatiuam dictionem ſubintelligit. In taxatiua exemplũ eſt apud Venuleium? cũ morbum ſonticũ dixit, qui perpetuus no ceret, nõ qui tempore finiretur: ſubauditur, tantum.
e
ATIOdiciturd, cũ bllſidtin
§. j. quls mod pig
lqui hbebi. de fiull
liin teſtenen
to. de contic
demon.
Jl. fnal f 4 ædi cdlli
vIno rilu iubij plerae elocus que
geece wrunt fidgſ 2 veüelle all fentquæpel ungin ſuc aad bushabemus a loxin duasp dch ber rispoll aüſſe nnem cepill lie ules Eft&- dinealiquac ea lebnr olutar mnobis cum düicum Rhet Nau reperi indeant quo elam diſsimu in hevinquit, ta Kalcetadillun derur& quanc rum ſeu C tuns dig oluiſele mediem X. Clendarũ: ul cun ädlloco. rrurunu, cuin e dondetur * 6 Armauir tophanen Aln Ad p ed


