8

etatem usin

1 4 deni Llunan d 2! K d)

Kab uſu heaitg

no edn R wonnullefereni

Phed

ſ 8

1 lümd nbusaligumihen nnino haud T mento aGrammini lerüt, eguommm n ultus ecsd jplenonm liqua cõfulto nnouna ic noſtræ profelicnin maui. Exbigitng quam uen gtfa ldelm nt, ſine quanec quxite conſiſteret, cimpyuyrn guſtiam ſimilbs peii duia proprũdefttu,i prio elegantiusſir un Uterinam monetam adl uocant,&adolteraim onturbari velfalodeli iam uolunaatem actüne tipulationeimuwit cẽ pro lne anndu⸗ 3 reperire ettlinc itn e, id eſt, extinguerei enucleatum usrari- ntiorſicinpromputir ndenti, prima Rrieae re cõmodis qpodalni mpub flrerecine, de ſenat. er nuptias æqui Hua. j. C.de

jri. cauſum Ciénc. eccl

ora largii, cj Al ertinet, dicimbb, 1 ſe clate.§. baumin quocunqja id autem,

bhacnonnll iter.

ſio dciukd

de orig.

101

Vſc eusade nihil intereſt. Sunt qui generali- ter catachreſin definiant, quæ nomen ſuum proximo accommodet. Metaphoræ quoq; affines ſunt parœmiæ, de quibus Eraſmus Roterodamus locupletiſsimum,& immor- talitate dignum opus iamdiu edidit, in quo ſolus uidetur mihi ueteres omnes ſup eraſſe: is enim ſic definiuit: Parœmia eſt celebre dictum, ſcita quapiam nouitate inſigne. Süt autem in iure id genus quamplurima ada- gia, quorum inſigniora uir ille diligentiſsi- mus perquàm eleganter explicauit: qualia ſunt, Glauci& Diomedis permutatio: Nec omnia, nec paſsim, nec ab omnibus: Non ſoli Atridæ uxores amant: Pecunia abſq; pe culio fragilis: Officere luminibus: Cum ſac co adire: Manu longa, manu breui: Actũ ne agas:Leonina ſocietas:Illotis manibus: Lon geèlateq;: Sarta tecta: Ruta cæſa. Cæterum quædam& nos ab eo, fortè cõſultò, præter- miſſa annotauimus, quæ quamuis nõ ita for ſan elegantia ſint, non tamen eiuſmodi uiſa fuerũt, ut ſilentio omittenda duceremus. Ea ſunt, HERCVLIS CLXPEVsS, in hexaſticho quod luſtinianus ipſis Digeſtis præpoſuit: Olæ N ipælanuu xævoν dαᷣꝭπηιl T6leæs. dicitur autem de re pulcherrima, et uarijs ornamen tis inſigni:ab Heſiodo ſumptũ, in opere cu- ius titulus. DVPONDII iuuenes: ſtu- dijs tantũ initiati, in proœmio, à dupondio nummo, quaſi duobus aſsibus æſtimarent: ſeu àpondere dupondio, quod& ſtater dici tur, et 72Ʒρ̈αελQσααορνέꝙt em adhuc modici ua- loris, nos pupillos uulgò dicimus. Eodẽ per tinent, LrTAE& Prolytæ: quo nomine uo cantur poſtquam perfecti, abſolutiq; in ea diſciplina fuerint. Sic eodem loco edictum perpetuum, ſparſim& quaſi p ERSATT- RaAN collectũ dicitur prouerbiali ſchemate, à ſatyra lance ex uarijs ferculis nullo ordi- ne collatis compoſita. Vnde& Salluſtius in Iugurthino: Quaſi per Satyram ſententijs exquiſitus in deditionem accipit᷑: id eſt, non ſeruato ordine, ut ſeniores prius ſententiam rogarentur, ſed uti ipſi Imperatori libuiſſet. Eodem pertinet, quòd Sabinus à Pompo- nio: Cato ſui tẽporis dictus eſt. Sic SãATVR- NINVMrecentiores quidam uice uerſa uul⸗ g⁶ dicunt, qui phantaſticas, abſurdas ue opi niones in iure ciuili ſectatur b: ab huius no- minis Saturnino, quẽ VlIpianus notat. 2⁹ ee id eſt, ad uerbum, prouerbialiter VIpia nus“dixit, dehis, qui congruenter interro- gationi ſibi factæ reſpondent, quod à nobis in Diſpunctionibus diffuſius explicatũ eſt. Id Cic. KRESPONDEKRE AD ROGATVM dixit in oratione pro L. Flacco: Nunquam nobis ad rogatum reſpondent, ſemper accu ſatori plus quàm ad rogatum. EREMODI- cWNIuriſconſulti appellant, quoties in iu- dicijs abſente altera parte ius dicitur. Vnde qui facile& citra contradicentẽ uictoria po- tiunt᷑, eremodicio potiores dici poſſunt. Lu- cianus etiã ad calumniatores tranſtulit. De-

de uerb. ſignif. lib. IIIl.

10

20

30

4⁰

50

60

moſthenes ſeparatim?ονκ⁵ M appellat. In Periuros quoq; prouerbiale eſt dictum, VI- Piano autore, ⸗̈ππναυητα⁴α—εσ ακαν ⁶πφνυνέ emerè ne iu- ras: quodillis ſuperindici ſolebat, cùm fu- ſtium uel flagellorum ictibus ſubijcerentur. DVBIVS EVENTVS LITISex Scæuola dici ſolet, apudq́; nos ferè prouerbij loco uſu rpa tur, apertiſsimamq; habet ſignificationem. PROBATIONESde domo uocant nõ tam ſuſpectæ, quòd domeſtici teſtes nõ recipian tur, q́; confeſsiones,& ipſius accuſati ratio- nes, cùm quis proprio ore conuincit᷑,& ſuo, quod dicitur, gladio iugulatur:quo ſenſu& Gręcum adagiũ accipi poteſt, ciuοεeεννεμἀᷣοεσυτ. VESPERTIIIONEM appellari in iures ap- Paret eum, qui ne creditoribus ſatis faciat, la titet,& ueſpere tantũ exeat, uel rationes con turbauerit:opinor ex Aeſopi fabula, qua in- ter cætera proditur ueſpertilionẽ cum mer- go ſocietatem nauticam contraxiſſe,& ſum- merſa naui, cum uterq; decoxiſſet, ueſperti- lionẽ non niſi noctu, metu creditorũ uagari, mergum frequenter in undas ſe demittere, mercimonia amiſſa perquirentẽ: ut procul- dubio male ſentiãt, qui ueſpillonem, ueluer ſipellem pro ueſpertilione legunt. Traditur & quandoq; Ia Cvs retis pro re dubia,& mera ſpe, qua plerunq; homines decipiunt᷑. A MANV quoch uariæ parœmiæ deduci ui- dentur, ut cùm dicimus, de manu in manũü, & per manus tradi,& ad manum nõ habere, & extra manũ demiſiſſe,& manus iniectio- nem retinuiſſe. Emiſſam quoq; manum Mo deſtinus dixiti, pro cautione manu facta. Di cit᷑& manus pro arte, unde& manus preciũ Caiob. POMvM quoq; ſuam unicuiq; tutiſ- ſimum refugium Caius ſcripſit, ex notiſsi- ma teſtudinis opinor fabula. oil G& Qᷣo oi⸗ des. OMNEM fortunam in ſinu meo ha- buin, prouerbialiter etiam dixiſſe uidet᷑ Scæ uola, nõ ſolùm eo ſenſu quo in manu, id eſt, poteſtate habere dicimus, ſed etiam ut occul tam,& ſibi ſoli creditam rem oſtenderet: un de& in ſinu gaudere Ciceroni I11. Tuſcula- narum: quamuis& alio ſenſu alibi accipia- tur. ERRONEM quoq;, frequenter uagan- tem,& rebus nugatorijs tempora cõſumen- tem ex Vlpiano dicere poſſumus, metapho ra ab erronibus ſeruis ducta. Ouidius in epi ſtola Sapphũs: Nec uos erronem tellure ad- mittite noſtrum. Cui non multum abſimilis eſt& miles qui EMANSORdicitur, hoc eſt, ut Modeſtinus interpretatur, qui diu uaga- tus, ad caſtra reuertitur. FELICI diplomate uti dicunt᷑, qui omnia præproperè agũt: ab his ducto prouerbio, qui curſu publicoper diſpoſitos equos omni tempeſtate contem- pta, nocte dieq; iter agunt: quod abſq; prin- cipis diplomate(tractatoriã recentiores Cæ-

ſaresꝰ appellant) facere minimè conceſſum

erat:cuius rei præter Jurecõſultos Plin. quo que ad Traianũ, et Corn. Tacit. meminerũt. Epꝰ Thπ⁊ιια quoq́; frequenter Iureconſulti a di- cũt, eo ſenſu quo nos, largo modo, ſolemus

4

102

d I. ſi diuo. in ff. de iureill.

e l. quod debe⸗ tur.de pec.

fl. pe. de teſti.

gI. ſtiita quis. de

euict.

h I. ſi iactum. de act. emp.

i l. quidam. de prob.

k l. mulieris. J. eod.

II pleriq;. de in ius uoc.

m l. qui teſtaniẽ tum. de prob.

n I. quis ſit.§. er ronem. de æ⸗

ail. ed.

0 lcõtinuus. de uerb. oblig.

p C. de cur. pub. lib. xij. q l in ſumma. 9.

item Lab. de

aq. plu⸗