d dendi llbin, ch. conſil.
rlo ulos qu mod
ari Klate 8
räliuere. dedueia, vexbaulirepenlogi mes fi ſfileczmeaen unicum fllum extens 1 nullus natus eleege geſt' ſubſtitutenia nmatris damnũ duman et uulgarblübſtiunnge ato,& ante pubenain debetrexmenteenimt atri ipſi prædiſcctm u & in exſpecjeamen. conſſl aſtitutioneteſtatorſeuꝰ ſcentur inſtituere dil ſubſtitutione ſübiei
es morüturintellien
ures, ſecudum inftiui lararionem ſubſtinfin
elitatũ eſt cimtekan quod autẽ. maſculis moterentliſeg. ag. tut. reditaté ſuam in pali’ unafominisdatcitn
, cõtigilerutli lii hæredipl. dos decederentnunlcõdi inſtit. er BtDecius rehone
onchiio cimnecm
tes filij reliquerint 1
r0 termenkäich
cdibuseo deityn.4 8. e
90.4⁴u 2 69 P oniumiqvidſi tantl. 2— l
20 wLinliqul.
luscnon dibimiig ſex. conſil. 6 10. in üfj. euce
85
Teſtator maſculos, qui ſibi naſcerentur, in- ſtituit,& ſi ſine filijs decederẽt, uxorem uul- gariter, pupillariter, per fideicõmiſſum ſub- ſtituit:ſi uerò non naſcerent᷑ maſculi, ſed foœ minæ, inſtituit uxorem, fœminis dotem con ſtituit: cùm nec mares, nec fœminæ nati eſ- ſent, reſpõdit Ancharanus, ſubſtitutioni lo- cum nõ eſſe, uxα remq; excludiꝰ, quoniã hic caſus omiſſus eſſet:& quia teſtator caſu na- ſcentium filiorũ noluit à luctuoſa eorum hæ reditate matrem excludi, quæ rario eis nõ na tis, deficit:in quã ſententiã& Fulg. tranſijt b: quia cum inſtitueret paterfamilias uxorem, dotemq; fœminis relinqueret, ueriſimiliter credidit fore, ut ex perſona matris ſua quoq; hæreditas tandem adipſas deuolueret. Quid ſiteſtator uxorem excitare uoluit ad ſobolis procreationem? nam& cõſtat eas ex fœcun ditate magis amari: atq; ita recentioribus ple riſqʒ placuit. Nihi hæc ſentẽtia omnino men ti teſtatoris aduerſari uiſa eſt,& non parum uerbis, qui cum uulgariter uxorẽ ſubſtitue- rit, ſatis eam uidetur potiorem feciſſe, etiam nemine nato:& cùm eam uocauerit, etiã ex- cluſis filiabus, quãto magis hoc caſu uocaſ- ſe cenſendus eſt: Et quæ ſuprà pro Anchara ni ſentẽtia inducunt᷑, adeò leuia ſunt, ut exſe ipſis ceu folia farfari, qd Plautus inquit, dif- flari poſsint. Sexto dubitatũ fuit: Pater filiũ iuſsit, ſi ſine liberis& inteſtatus decederet, fundum Sempronianũ Titio dare:hunc fun dum uxori legauerat, filio ſub certa cõditio- ne reſtituendũ:interim mortuus eſt ſine libe ris filius, condito teſtamento, num legatum Titio debeatur? Et Socinus deberi reſpon- dit: quoniam eam conditionem pater appo ſuit, quòd uolebat, ut filius de eo prædio poſ ſet diſponere:quod ubi nõ faceret, quia nol- let, aut non poſſet, conditio debuit poſſe per æquipollens adimpleri:hoc autem caſu non poterat de eo prædio diſponere, quia adhuc ad matrem pertinebat: diciturq; is inteſta- tus, qui quo ad rem, de qua agitur, teſtatus non eſt. Sed hæc ſententia ſanè quam futi- lis mihi uidetur, cùm coniunctim ſub gemi- nis conditionibus fundus ſit legatus,& alte- ra, nempe quòd inteſtatus non deceſsit, de- fecerit, clarum eſt legatum nõ deberi?. Nec quicquã facit quod de illo fundo teſtari non potuit, quia debuit intelligi fuiſſe legatum caſu, quo adeum perueniſſet, id eſt, conditio qua ſibia iure reſtituendus erat iam eueniſ- ſet: unde cùm ante eius euentum deceſſerit, euaneſcit legatum:idq; alij rectè probãtſ. Se ptimo quæritur: Pater filium inſtituit,& ſi is ſacerdos efficeretur, iuſsit ut poſt mortem Seio hæreditatem reſtitueret: non eſt initia- tus, ſed ſine liberis deceſsit, an locus erit fi- deicõmiſſor Alexander reſpondits, hęredita tem Seio reſtituẽdam:quoniã uidetur teſta- tor ſacerdotij conditionem appoſuiſſe, pro- pter filiorũ defectum:unde ſatis eſt ex ęqui- pollenti adimpletam. Jaſon contra, cùm hæc conditio ſpontanea ſit, ergò præciſe obſer-
de uerb. ſignif.lib. II.
10
20
30
4⁰
50
60
86
uanda, aliaàs defeciſſe uidetur. Quid enim ſi liberis ſuperſtitibus ante ſacerdotium ſuſce- ptis deceſsiſſet, nonne uerba expreſſe Seiũ admittunt? Mihi hæc Jaſonis ſententia uero propior uidetur, ne facilè, cùm ratio in ob- ſcuro ſit, à uerbis recedamus. Poſſent tamen tot coniecturæ mentis adferri, ut Alexandri opinio præualeret. Nec refert conditionem eſſe uoluntariam, quia tum quoq; ex conie- ctura ad caſum omiſſum protenqdiitur, ut ſu- prà docui. Octauo quæſtionis fuit: Teſtator fratrem hęredẽ inſtituit,& ſi ſe uiuo morere tur, uulgariter& per fideicõmiſſum præfe- ctos ptochotrophij ſubſtituit: deinde mor- tuus eſt uiuo quidem fratre, ſed abſente, qui huius rei inſcius, relictis liberis et ipſe deceſ ſit:petebantà filio hæreditatem, qui ptocho- trophium curabant. Et Fulg. pro eis reſpon dit, quoniã illa cõditio, ſi ſe uiuo moreretur, extendi ad eum quoq; caſum debuit, quo ſe mortuo ante aditam hęreditatem decederet: quod& Iaſon probauitt. Sed hæc opinio ſa- nè quaàm ridicula eſt: uulgaris enim illa ſub- ſtitutio, ſi hæres nõ erit, intelligit, uel alium hæredem non fecerit: unde cum in filiũ fra- ter iſte ius adeundi transmiſeriti, non uideo, cur præfecti excludendi non ſint: manifeſta enim eſt differẽtia, ſi uiuo teſtatore decedit, nihilhabet quod tranſmittat, meritò præſe- cti erunt potiores:ſi mortuo teſtatore, tranſ- mittetk. Quid ergo illi aduerſus uerba, men- temq; defuncti ſatagunt? Senſere cõmuni- ter id doctores!, dum prædicto caſu admitti ſubſtitutum tradiderunt, quando frater hæ- reditatem repudiaſſet: tunc enim caſus non omnino diſsimiles ſunt, nimirũ innuẽtes, ſi repudiatum non ſit, aliud iuris eſſe. QvI N- T VMprincipale axioma eſt, Diſpoſitum in caſibus ſimplicibus, ad mixtum quoq; porri gitur.In qua re ſciendũ eſt, tripliciter mixtũ id ſolere diſtingui: aut enim in caſu ſimplici diſpoſitum eſt, cui alia qualitas annexa pro- ponitur:aut in cafu mixto, ſed ſeparabili: aut in mixto inſeparabili: de omnibus igitur ui- dendũ. Et primo caſu uera eſt regula, diſpo- ſitum in caſu ſimplici, in eo quoq; locum ha bere, cui qualitas addita eſt. Vnde quod de ſenatore ſtatuitur, in eo quoque ſenatore in- telligitur, qui ſe plebeio in adoptionem de- dit: non enim ideo deſijt ſenator eſſe. Et ſeruis lecticarijs legatis, is qui& lecticarius & coquus eſt, debetur".& ſi lege municipali cautũ ſit, ut macellarij ſint immunes, is quo- que qui& macellarius& piſcator ſit, immu- nis habebitur 0,& ſi qua ſimilia. Non proce- dit tamen hæc concluſio, quoties qualitas il- la ſimplici diſpoſitioni repugnatr. Quapro- pter his quæ uxoris cauſa parata ſunt lega- tis, ea nõ continebuntur, quæ patrisfamiliæ promiſcuo quoq; uſu erant d. Cuùm enim ma ritus principaliter ſit, uidetur potius pro uſu ſuo paraſſe, uxoremque in ſequelam ad- miſiſſe, nec ſecerni poteſt quid principali- ter uxori in eis parauerit, meritò qualitas
h l.cum propo⸗ nas. C. de hæ⸗
red. in ſt.
1 I. Pantonius. de ac qui. hær,
k l j. ct autẽ. C. de caduc. toll. 1 Alex. I. j. in iiij. col. uerſſi. ſecũdo modo. de uulg.& iij.
J. 1.effectus.
m l. per adoptio nem. de adop:
n I. ſeruis urlu. §. penul. de leg. iij.
0 Bald. l. omnitk. Inſtit. de act. p l. eum ex ora⸗ tione. H. fin. de
excuſ.tut.
q I. hoc legati. de leg.iij


