Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

d Alexan. cõſil. xlv.in vij.

5 Bar. d. l. om⸗ nes pop.

c I. ij.g. his legi buss. de or. iur.

d l. ſed&x ſi. 5. quæſitum. de leg. iif.

e l. j.§. fi. à qui. app.

f Bala. a.1.j.

2 BI. I. precib. C. de impub.

h Ang. l ſi ita. de lib.ct po.

i Pet. Cy. l. iura

non in ſing. ſu prà dell.

3 D. Andreæ Alciati 33

eas excludi uerius eſt:, nec ius cõmune hoc caſu correctum cenſebitur, cùm nec fratris appellatione ui uerbi contineatur ſoror, ſed per extenſionem tãtum, quę in correctorijs locum non habet, pręſertim cùm non æqua- lis ratio ſubſit. Et hæe quidem exempla ſuf- ficiant, cùm alioquin quamplurima alia po- tuiſſent adduci: ſed id mihi laborioſum ma- gis, quàm utile lectori fuiſſet. Sed quid ſi a- lia lege caueatur, ne ſtatuta aliquam inter- retationem gloſſam ue accipiant? Et Bar- tolus bcredidit ſolùm friuolã interpretatio- nem reiectam cenſeri, cùm uera interpreta- tio, quæ ex ratione legis deſcendit, naturali- ter ſit neceſſaria, autoritateq́; ipſorum legis latorum fiat, cui non eſt ueriſimile uerbis il- lis derogari, alioquin abſurda, inepta, ini⸗ quaq́; quamplurima adoleſcerentu: nam& uidemus demandata iudici cauſa, ut eam ap pellatione remota cognoſcat, ſolũ friuolas, calumnioſasq; appellationes ſubmoueri e. Quę uerba Bart. ut in ſe uera ſunt, crebrio- req; calculo approbata, indigent tamen cla- riore expoſitione.Et in primis cùm à uerbis legis recedendum non ſit, ſi lex tollat inter- pretationem, de extenſiua intelligetur, qua- tenus ui uerborum comprændi non poſsit. Vnde quod à contrario ſenſu deducitur, ex cluſum uidebitur, quod Baldus ſenſitf: qua ratione etiam in ſubſtitutione expreſſa uul- gari non continebitur pupillaris: ex legis e- nim interpretatione, non ex uerborum figu ra ineſt 8. Cùm uerò gloſſas fieri prohibet, reſtrictiones uel augmentationem prohibe re intelligitur, non autẽ eam expoſitionem, qua uerbum aliquod obſcurum grammati- co more intelligibilius declaramus. Quinti- lianus tamen libro primo, interpretationem linguæ ſecretioris dosæe dici à Græcis au- tor eſt. Dionyſius gloſſematicam dictionem eſſe ait priſcam, obſcuriorem, circumloquu tionibus conſtantem. Diomedes quoq; ge- nera loquutionum quinq; facit, rationale, ar tificiale, hiſtoricum, gloſfematicum, cõmu- ne. Quid ſi dicatur ad literam uerba intelligi debere? Et eodem modo fiet interpretatio, ne abſurdum ineptumq; aliquid conſequa- tur, ne ue extenſione ultra uerborum uim utamur: quapropter& tũc diſpoſitio in caſu ſimplici lo quens, ad mixtum non protrahe- turt: quod accipiendum, cùm mixtum ex ui ſermonis prouenit, quod ſuo loco expli- cabitur. Sed an tunc maſculinum concipiet fœmininume Et Franc. Curt. reſpondit, tũc quoq;ʒ cõcipere: indeq; exiſtimat, ſi lege mu nicipali in hæreditate fraterna agnati fœmi- nis præponantur, etiam in ſororis ſucceſsio ne potiores fore, tametſi uerba ad literam in telligi debeant:cuius ſententiã ego tum pro- barem, cum ratio fauoris agnatorum in lege expreſſa eſt:tunc enim& iſte caſus ſub ra- tione eiusq; uerbis comprændi dicitur, ſicut ſpecies ſub genere:, necui extenſionis pro- ducitur.quòd ſi ratio expreſſa ſit, exiſtẽte

ſupraſcripta lege aliud cẽſerem:& ita Balt. Cornæusq́; Ireſponderunt,& frequentiore ſentẽtia receptum eſt¹. Quid ſi lex dicatſta tutum præciſe intelligendũ obſeruãdumc;: & pręciſe hic ſignificat ſine tectorio aliquo, & ſermonis inuolucro. Cicero ad Atticum lib. vIII. Nemini cuius cauſam non recipe- rem tam humili, tam ſordido, præciſe ne- gaui, quàm hic mihi planè ſine ulla exceptio

10 ne præcidit. Videtur metaphora ab his du-

cta, quibus imperatur, ut longis uerborum ambagibus finem imponãt, ſuperfluaq; am- putent,& quod uulgò dicitur, ad punctum ueniant: unde& præciſe quandoq́; dicitur, quod propter breuitatem obſcurum eſt. Ci- cero de nat. Deorum lib. 11. Id, inquit, præ- ciſe dicitur, utſi quis Athenienſium Rem- pub. dicat conſilio regi, deſit illud Areopa-

i. Ad Herennium quoq;h lib. IIII. Præciſio

20 eſt, cùm dictis quibuſdam, reliquum quod

cœptum eſt dici, relinquitur in audientium iudiciũ.Sed in caſu noſtro, ut dixi, aliter in- telligitur, doctoresq; noſtri ita accipiunt, ut uelit lex præcidi quæcũq; alia quæ illi diſpo- ſitioni officiãt, ambiguamq́; reddant: aitq; Bald.huiuſmodi uerbis quæcunq́; gloſſema ta reijci, niſi quæ ex alijs legibus aſſumũtur. Legem tamen correctoriam, quæ extãtibus

filijs fœminam excludat, tum ad nepotem

30 non produci, quia nec præciſus hic intelle-

ctuso, nec ex litera, ſed i λεε eſt. Sed nun quid in ſtatutis argumento à cõtrario ſenſu Iocus erit? Et quia hic tractatus& ipſe ad ex tenſionem pertinet, in his tantum, ſed ge neraliter attingendus eſt. Videntur autem hoc nomine quatuor argumentorum gene- ra cõtineri. Primum eſt, quod argumentum à ſpeciali dicimus:nam ſi lex aliquid ſpecia- liter induci dicat, conſequens eſt, ut ius com

40 mune in contrarium ſit:& hoc caſuſtale ar-

gumentum dicitur, non ex mentis coniectu ra, ſed ex ipſo contextu ſumi: unde ex lege Iulia, quæ damnatã adulterij dicere teſtimo nium uetat, prob atur regulariter mulieris te ſtimoniũ recipi:tali igitur caſu putauerim e/ tiam in correctorijs huic argumento locum eſſe, quia propriè ab extẽſione prouenit, lex, quę ſpeciale eſſe dicat, ex ui illius uer bi negare in alijs cenſeat᷑: hacq́; in ſpecie eo-

so ſententiã probo, qui illud quod perhuiuſ⁷

modi argumentũ inducitur, uerbis legis ex- preſſe cõprændi exiſtimauerunti. Alterũ ge nus eſt quod ab incluſione unius dicitur: lex enim unũ includens, aliud à contrario ſenſu excludere uideturr,& uice uerſas: hocq ca- ſu tacitè& per coniecturam uerius eſt ſen/ ſum talem accipi:,& ideo hac ſpecie ute- remur ad iuris antiqui correctionẽ, niſi cùm aliàs lex ipſa municipalis eluſoria reddere-

6o tur. Aliud genus loci eſt, qui ab exceptio-

ne dicitur: uulgò enim aiunt ab exceptione regulam confirmari: quod in exceptio- ne compręnſum eſt, ſequitur ſub ipſa re- gula cõtineri,& hoc caſu argumentum ex pro-

p

rnhüen k Dale con ueue ccecle iny, crcto Corn. riſ. gu hns ge in ij. tbun uüi cos m Alexan a u6 ndle in vj. erani gnlan p vp⸗ Ild aas einu

un aüfegle muuteco

Cuelce dusſitbo niizquili ninorcke di unds dleh ec cerararo demensg iartai⸗ uma cant durgae ked elu eina alen empe nem dumn nuuſdlah noſeni ltet pop.colxr 3 plu dg Callaſintom nemlacerd inaſt gpexttaltali linſs Wnoniceol 0 Bald, dlina Sürit ximum. Vemg ſiblecte yi hleilein ſam allls llernymus o. cquiurutpe

duodfactum lollathi! periletnõ ſe goulllerſedd ieinie de Se to. ſ. mln 3 gi ce tiſla. 3 aurade tent. lerac welemple unurgi- mycol ſennquelo Domir. nuſqusdec primaciſn ennärrnö r maiux( 8 rrirſelſin Lnen atöuöic reuus 6 anpneni

ludl. 2nn nig bähr C de ſir d enae u goſ mas 36 rguin ath. luci Vhenüch ſam. Cec Err u Temi s umncüiuon xl Guals 8 lannni cezag nalſucduor Pe. cum dieeſ. wenai de conſ.lte nann mscreden ulgrien