a l. fin. C. de re⸗ uoc. don.

b d. c. ſi Papa.de priull. in vj.

cI. j. de conſtit. princip.

d c. quæ A iure. de re. iu. in vj

e Bart. d. l. j. C. de iur. ignor.

f gl.l ij. C. de pat. qui fil.

g d. J. ſi ueroͤ.§. de uiro. ſolut. matr.

h l. qui iure. de

ac quir. poſſ.

i I. iij. 6. ſocrui.

de do. int. uir.

„ D. Andreæ Alciat.

diſfinitiuæ mentio cenſet᷑ in lege facta, quòd in ea probabilior erat dubitatio. Quid rur- ſus, ſi adeò iuſtum& ultione dignũ ſit delin- quentis odium, ut aduerſus taxationis uim operæpreciũ ſit pœnam extendere: quod in ea ſpecie traditũ eſt, qua Iuſtinianusa certis tantum ex cauſis donationes factas reuoca- ri poſſe conceſsit:frequentius enim creditur ex alijs quoq; ſimilibus eadem ęquitate reuo cationi locũ eſſe. Quod& in his cauſis rece- ptum eſt, quibus patri permiſſum eſt filium exhæredare: cuius ſententię ille eſt cardo, ꝗ́d cùm ratio in legibus generaliter ſcripta ſit. cauſæ illę tanq́; exempla regulam arctare nõ debent, quod& ſupra à nobis tractatũ eſt b. Sequens caſus eſt in his, quæ ius perſonale inducunt, uel fauore certarum perſonarum conſtituuntur:: non enim ad conſequentias trahẽda ſunt, quòd huiuſmodi cùm iuris ſpe cialis ſint, à cõmuni propriè exorbitanti, me ritoc priuilegia dicuntur, quaſi de priuis, id eſt, ſingulis lata. ad quam ſpeciem pertinent etiam, quę certo generi perſonarũ indulgen tur:unde priuilegium militũ, ut poſt ſenten- tiam adhuc exceptione peremptoria tueri ſe poſsint, ad cœleſtis militiæ pugilem nõ pro- ducet᷑ e. Tertius eſt, cùm aliquid ualde odio- ſum, uel irrationabile inducitur: ut cùm lex patri filios filiàsue ſanguinolẽtos uictus cau ſa uendere conceſsit: non enim alia ex cauſa id fieri poterit: opinor& ſi ſanguinolenti, id eſt, infantes,& iamiam nati, non ſint, uen- ditionem irritam futurã. Accurſius quid ſan guinolentus in ea lege ſignificaret, ignora- uit: nos ex Codicis Theodoſiani interprete, in eius uocis notitiam peruenimus, hocqʒ ar gumento arbitramur, de iure nõ licere patri, tametſi principi, filiũ ſuũ inuitũ obſidem ho ſti, etiam ut ſe redimat, dare. Quartus caſus eſt in ſtatutis ſeu legibus municipalibus, in quibus non uidetur licita extenſio: unde& Iex Iulia de maritandis ordinibus, quæ uirũ iubet, quicquid ad ſe peruenerit à ſeruo do- tali, quẽ uolente uxore manumiſit, reſtitue- re, in ſocero nõ procedit. De uiro, inquit Vl- pianus, lex loquiturs, de ſocero nihil in lege ſcriptũ,& hoc Labeo quaſi omiſſum anno- tat. In quibus igitur caſib. lex deficit, nec uti- lis quidem actio dabitur. Sed hoc ego reſpõ- ſo nõ moueor, cùm non ſit in uiro, ſoceroq́; ęqualis ratio: ſiquidem mulier marito manu miſſori cõſentiens, cùm ob magnã coniun- ctionẽ poſsit alia præſumptio accipi, nõ faci lè credit᷑ uoluiſſe donare: quod in ſocero eſt cõtraà: ſicut uidemus& in extraneis, quibus ſi permittamus rem noſtrã poſsidere, in poſ- ſeſſorio nobis præiudicamus, qd nõ ita eſt in uiro& uxorepręſumit᷑ enim alter ab altero iure quodã familiaritatis habere, nec ideo de teriorẽ in aliquo ſuam cauſam facere: quod maximè in caſu prædicto dicendũ fuit, cùm donatio uiro facta ab uxore regulariter pro- hibeatur, ſocero à nuru nõ prohibeaturi. Ve rius eſt igitur in lege quoque munic ipali. iu

xta ſupradictas diſtinctiones extenſionẽ per

mittendã, ut ſi lex ſit iuri cõmuni ſimilis, uel

etiam limitatoria, interpretatione producat᷑:

ſi correctoria uel pœnalis, nõ temerè exten-

datur. Vnde& aliquę quæſtiones finiri poſ- ſunt. Lex ait: Si quistriticum extra territoriũ ſuper equo, aſino, uel curru Portauerit, de- prænſus ſoluat centũ: Salic. exiſtimat, qui ſuper humeris geſtat, uel mulum agit, pœna quoqʒ afficiendũ: proprius enim eſt, ut effe- ctus ipſe exportationis cõſideratus ſit, nõ au ferendi modus. Cui& ego aſſentior, pręterꝗᷓ in eo qui humerisgeſtat: cùm enim eo modo longè minus exportarit, quàm iumentis poſ ſit, nõ eſt ueriſimile uoluiſſe legislatorem ta lem afficere. Lex ait, Triticũ extra territoriũ nemo deferat, nunquid farina poterit: Etre- ceptius non poſſe, extenſionemq; fieri, aliès quippe prohibitio eludereturl. Sed an uinũ, oleum, liquaminae Et non cenſebunt᷑ uetita, non enim tanta eſt ratio“. Quid uice uerſa, ſi uinũ, oleum, liquamina deferri nõ ſinantur, an triticum: Et uerba legis deficiũt, opinor, & mens, niſi cùm lex ad Barbaricũ trans fer⸗ ri uetat: eius enim ratio eſt, ne ſuauitate fru- gum illecti barbari, impetũ in nos faciant“, quæ prima fuit Gallorũ in Italiam aduentus cauſa, ut T. Liuius atteſtatur. Lex ait: Si quis deceſſerit inteſtatus, ei exiſtentibus maſcu- lis, fgminæ nõ ſuccedãt: mortua eſt mulier, Salic.negat ſtatuto locũ eſſe: Si quis, inquit, ergo ſi quæ deceſſerit, ceſſant uerba. Ego diſ ſentio, cùm abſurdum nõ ſit, uoluiſſe legisla torem etiã in fœminarũ ſucceſsionibus ma- ſculorũ utilitati proſpicere:& dictio, ſi quis, non omnino ex extenſione, ſed ex ui quoq; aliqua uerborum fœminas complectitur. Lex ait: Patruis in ſucceſsione præferantur conſanguinei, nunquid& in tutela? Et cm hæc æquiparata ſint,& quò tutela redit, hęre ditas pertineat, Salic. putat etiã in tutela con- ſanguineos præferri: quapropter& ſi lexa- gnatos cognatis in ſucceſsione anteponat, in tutela quoque extendetur, pręterquã ma- tris reſpectu, cui tutela defertur, nõ propter ſucceſsionem, ſed propter præſumptũ pro- lis ſuæ amorem: unde tametſi ab hæreditate excludatur, tutelam gerety. Lex: Stantibus maſculis, inteſtato patri fœminæ non ſucce- dant: quid ſi teſtatus ſit,& eas præterierit-& cùm regula ſit iuris antiqui, Quæ ab inteſta- to excluditur, ius dicendi nullum, uel bono. poſſeſsionem contra tabul. petendi non ha- bere, ſequitur ex teſtamento quoque exclu- ſas a. Quid ſi teſtator exhæredatis maſculis, ſolos extraneos inſtituit? Et putarem nõ eſ- ſe locum legi,&fœminis bon. poſſeſſ. contra tab.concedendam:huiuſmodi enim lex cor- rectoria eſt& ideo ſtrictam ſolùm interpre tationẽ recipit:unde cum fauore maſculorũ, ab inteſtato fœminas excludat, nõ debet ex- tendi condito teſtamento, quando maſculo- rum fauor non ſubeſt:& cùm huiuſmodi lex duplici cardine inſiſtat, altero quo fœminæ exclu-

J tat,qlo aul ſbrium 8 agnan 3 qili b retlepc alüde ciuun lclij aun moplerrädo und. nöceficiunt ongemalien aban petiets L minßs wlunmateul udh lnguere non Inſttui cum ſere Utdonat anleit tipu iwcum eſt ursſt Giecius ua- ocauſam löellet Con lonem egid, poibimũten mollebribus cbnõ tepu ſeftaus ſegi. dr non p 0ſ G- van rlfcat 5 hea in 5 3 nuncca üiuideturn nilicatio m dlo ad proba Lem fuſcina