Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4 Part. l. j. 5. ſ quis autẽ. de itin act. priu.

b Bartol. l. filio præterito. de iniu. rup.

c l. Pantonius. de acquir. hære. d I. militis co.§. mules. de teſt.

mal.

c fin.§. fin. de

lega.ij.

fl. generali. C. de decur.

g l. nullius. C. de iudi.

h l. ſi alius.§. bel liß. quod ui.

i c.licet.de ſor. compet.

k l. ubi. de cur. dlit. ab his.

II. ædé. C. loc.

m l. filius am.§. fin. de procu.

n l. uenditor.§. fin.. præd.

0 I. ſi quis. ij. C. de aquæduct.

p lo. And. c. di⸗ lecti. de arbit.

q llicet. de arbi.

r Roma. l. mari⸗ tum. ſol.matr.

5 c. petitio. de iureiur.

37 D. Andreæ Alciat 36

ignorauit rei ſe præſcriptæ dominũ eſſe: qᷓd eiiam in XI. annorum præſcriptione rece- ptius eſt?. Filius quoq;, quem ignoranter ha bere ſe neſciens teſtator pręterierit, nec lega ta quidem ſoluetb: hæreditatis quoq; tranſ- milsio ab eo, qui probabiliter ſibi delatam ignorauit, in hæredem fiet, decretoq́; præto- ris illi prouidebit᷑ c. Sed& miles, qui neſcius filium præterijt, nequaq́; exhæredaſſe eum cenſebitur d. Lex quoq; alienationẽ rerum, quæ fideicõmiſſo ſubijciũtur prohibens, obſeruabitur, cùm hæres iuſta ignorantia fi- dei nihil commiſſum fuiſſe credidite. Defe- ctus quoq; iudicis iuſtam præſtat à lege ge- nerali recedendi occaſionẽ: quapropter po- terunt decuriones propria autoritate manus ei inijcere, quem curiali fortunæ adſtrictum contendant:, ſi præſidis adeundi facultas adſit: nam quamuis lex generaliter cõſtituat ſibijpſi ius dicere poſſe neminem, ſi tamen iudicis copia deſit, propria autoritate illatã iniuriam ulciſci fas eſts. Vnde qui de poſſeſ- ſione deiectus eſt, etiam poſt aliquod tem-

us propria autoritate prædonem deturba- bit, ſi præſes abſens proponatur. Sic uacan- te Rom. Imperatoris ſolio, pontificis ipſius autoritas exquirenda eſti. Sic magiſtratibus municipalibus copiam ſui non facientibus, alij iudices tutorem dare poſſuntt:& ſi qua ſimilia. Cæterùm& iuſta ille excuſatione uti tur, qui ſuam utilitatem alienæ præfert: Al- pibus enim(ut inquit Accurſius) ille perit, qui ſe plus diligit ullum. Mαπαait Euripides) GQl0 3si9 SX A& Gooę id eſt, Odi ſapientem qui ſibi nihil ſapit. Quamuis igitur aduſque certum tempus domũ tibi locauerim, ſi inte- rim in uſum meum ea mihi ſit opus, potero te eijcere¹. Quamuis procurationem rerum tuarũ ad aliquod tempus ſuſceperim, ſipro- prijs negocijs occuper, iure rerum tuarũ cu- ram deprecaborm. Quamuis ex lege lapides uel materiam, quæ in agro meo ſit, uendere cogar: ſi tamen ea mihi uſus ſit, nulla me ra- tion coget, ut alienũ cõmodum proprio præ ponam. Sic& cùm ex flumine publico ius aquæ ducendæ princeps concedit, intelligi- tur eatenus conceſsiſſe, quatenus in publi- cum uſum neceſſaria non ſito: enim ther- mis, non nymphæis aut balineis ex eo diplo- mate illatum damnũ exiſtimari debet. Sic& conſuetudo, qua quis in nemore alieno ius arborem cædendi uel pecora paſcẽdi habet, reſtringitur, quatenus in uſum ſuum domi- nus non indigeatꝰ. Sic& arbiter negociorũ ſuorum mole oppreſſus, aliena tutò omit- tet a:nam& qui non niſi quatenus facere po teſt, conuenit᷑, eo priuilegio non utitur, cùm autor pari calamitate affectus eſt::& qui ad- uerſus quemcunq; hominẽ patrocinari pro- mittit, ut aduerſus ſeipſum dicat, cogi po teritꝰ. Excuſandus&ille eſt, qui officij ſui ne ceſsitate adactus aliquid facit: ut cùm filius

10

20

30

4⁰

50

60

I 94] uellibertus tutorio uel procuratorio nomi⸗ 11500 ne patremfamiliâs in ius uocant': nec enim t l, aueſix 7 tum ueniam eos impetrare oportet. quod& in uusag. in eiſdem perſonis receptum eſt, cum Procu rationis uel tutelæ muneri deſeruientes in- officioſum teſtamentũ dixerunt, tametſi obtineant, legato eis in tabulis ſibi relicto priuabuntur: unde etſi in accuſatione hu- ul. aduaſ 2 iuſmodi ex cauſa inſtituta ſuccumbant, non j de inoff tamen calumniæ notam ſubibuntꝰ: nam& x macr Ca leane cog qui iuſſu teſtatoris aliquẽ manumittit, qui cdlim. üeenrcim legis imperio obſequens facinoroſum ce- lprorima i felumusc pit, præmio nullo dignus eſt 2, eUm muneli ieh. 1 oytlan impoſito uterq; potius recte defunctus dica 8 71 Luni jißibeltet tur, quàm ſpontè adactum, rem præmio di, adHl leibium i gnam uoluiſſe exequi. Sic& iudex qui ex of ctunixſe ficij neceſsitate inter partes de fundo ius di- prium ce xit, non poterit propriæ ſententiæ exceptio- Cuadeti ne reijci, ſi alio iudicio fundum ad ſe pertine terur re intendat*: ſi uerò alij iuriſdictionem man a ciintexdla uſa 4 cumparu dare potuit, ſibi imputet. Nam& generali⸗ fic inßr. hlen nunicpal ter propter neceſsitatẽ Aiure cõmuni diſce/ Tafers hu dimus:cùm enim humanisin actionibus plu 24 urs Selgu rimum conſenſui tribuatur, qui ex neceſsi- ſcd rlarr tate agit, ideo conſentireb exiſtimat᷑: qua- bleumflit endo gadh re nec pœna ſpontè delinquentium plectet᷑. fia. u. waproyte Sic qui adigente fame propter neceſsitatem mieülir furtum facit, laqueo non præfocabitur, tam- umſ unwpri etſi municipij lex generalibus uerbis conce- nu nedetoil pta ſite.Sed& muſta propter neceſsitatẽ con cſiqusde latr di cedũtur, quæ aliàs prohibentur: quapropter frt le tair metu belli poterunt ciues diuinam domum n uel ſacram turrim munire,& eis pro pro- R Aihes lo utis Eadem ratione& in eccleſia d mmc an] NInyrumſi eneiſenei 35 Luan fas erit hoſpitem recipere:,& baptiſmi ſacra- ccctſudem Rbully mentũ etiam a ſeculari cõferri: ex neceſsita⸗ nunt aas pailiriuoc te enim lex permittit conſtitutos à iudicibus e aidſn vünn. qlod adul ordines negligis. Vnde& res prohibita alie 1 Thna a dmlevman nari, quãdoq; propter neceſsitatẽ diſtrahit᷑ h. casfra enlilentam Riudex qui merum imperiũ ſeu gladij ius al‚ Ba. lamn 1 ilbevsan teri demandare non poteſt, propter neceſsi- ³0. dlt dedaèe tatem tamen iure ſubſtituiti. Sic& ſpurij,& æenai. glem fundu ignominia notati homines, quandoque pro- h i, cite. mmum appe pter neceſsitatem ab honoribus reijciun qufl. mumueredo tur k. Sed& quoties lex conſenſum aliquo- i lplea: as millludta rum requirit, etiam eis inconſultis, ſi neceſsi peusi ioquamli tas ſubſit, rectè ageturl, quod pluribus exem N lau ſſu uiquodanol plis à recentioribus productum eſtm. Illud ta Pireim turinhach men ſciendũ, quæ neceſsitate ſuadente con- den dun lettuerbaſe ſtituta ſunt, ea ceſſante aboleri: quoniã quod b. leandanone cõtra regulas iuris pro neceſsitate ſtatuitur, Rli cle- 8 on eſt, ſedp ſolum cdi locum uendicat, quatenus ſubſit apiſenté Quormilce⸗ neceſsitas n. Sed& non ſolet hæc excuſatio caſii mreria liud his prodeſſe, qui ſe ſpontè ei negocio intru- nlſemauw niſiionemco ſerunt, unde neceſsitatem futuram proſpice offeßr a b domtionie re potuerunte:quapropter Agareni milites ol innſ lustranlacu eo prætextu, quòd à principibus ſuis præter 5. nuiſ drepetetur furandi compunitatem alia ſtipendia nõper ls diore ſti ui cipiant, excuſandi ſunt:quis enim eos n h pulit, ut talem militiam ſequeren- P Angliie do iR ufä tur? quod& Angelus Mui Nam d ſcripſit. Lüa ka rraia D. 4 ND. 8 enſcbin ) aäumeri