Teil eines Werkes 
1: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iurisconsulti clariss. omnia quae in hunc usque diem sparsim prodierunt usquam, opera, ab ipso quidem autore tomis di gesta quatuor, & ea qua ad posteros transmitti censuit perfectione recognita, auctioráquered, dita: nontam Iuris, quam aliarum etiam discipli narum candidatis, ob uariam ac multipli cem eruditionem, permagno usui futura
Entstehung
Einzelbild herunterladen

8

D. Andreæ Alciat 7 de eo non intelligetur, cui ex cauſa pũßlicæ utilitatis id præmium conſtitutum eſtw. Sic aduerſus leges rationemq; naturalem rece- ptum fuit, ùt filius tametſi non hæres, pro primipili debito teneatur, uxorq; in pigno- re poſteriorem cauſam habere cenſeaturn: cùm enim annonamillitaris apud primipilũ reſideat, publice interfuit nullam eius ad diẽ dimenſioni morã fieri,& qualemcũq; prone

10 ceſsitate tam euidenti cogi. Sunt& id genus alia pleraq;, quæ quòd nominatim Baldus commemorat, à nobis recenſeri operæpre- cium non eſt. Ex hoc conſequens eſt, ut etiã propter pacem multa ſpecialiter permiſſa o- ſtendamus, quibus generalibus legibus de- rogatum eſt:& ideo poteſt Reſpublica ci- uis ſui bonaalienare, ut pacem cum hoſte re dimat:reſponſumq; eſt, ualere fœdus, quo hinc& inde direpta inter hoſtes remittun-

31 Quo exemplo& illud in confeſſo eſt, quoli

bet tempore uenditoridenunciari poſſe, ut

liti adſit, ne res euincatur, dum tamen prope

a l.ſi rem. 5. fi. ipſam condemnationem id non fiat. Sic& de euic. actori ius ſuperueniens ſolet pendente lite opitulari, dum tamẽ, poſtquam in cauſa con

5 Bar.L. ſi ma⸗ cluſum ſit, adeptum non proponaturb.- ter.§. eadẽ᷑. de terum ad hæc quoq; pertinent, quæ propter exec. reiud. ſenium, uel uetuſtatẽ inducta aduerſus com munes regulas in iure noſtro frequenter le- guntur: qualia ſunt, in re dubia, confuſisq; teſtimonijs antiquioribus potius credendũ eſſe: ẽcontrariò patrato facinore cùm quæ- ſtione exquirendum eſt, à iunioribus incipi debere c. Cum inter plures hæredes dubita- tur, penes quos tabulæ teſtamenti deponen ſint, uerius eſſe, ut antiquiorem præfera- à Lf. de f. inſt. mus ¹. Sic inter agentes in rebus, gradu, in- quit lex, cæteros antecedat, quem meliora 1

e l.ij.C. de off. ſtipẽdia, uel labor prolixior fecerit anteirec. 20 tur, in eorum damnum, quibus ablata ſunt, mag. offt. Sic pręfecto collegij abſente, eius uicẽ, qui ſi aliter pax fieri non potuitv. Sic& impube- f Lij. C. depræ in ordine uetuſtior eſt, ſupplebit: ſolet em res matrimonio coniungi prohibentur, niſi ſe. præ.lin. antiquioribus pluribus ex cauſis deferri: ſuadente pacis utilitate hoc fiat. Hinc etiam et plurimum illi mente ualent licet iuniores traditum eſt, filium, qui patri exuli alimenta ocyus addiſcant, quod in problematis ſectio præſtare cogi poteſt, ſi qui ob uiolatum pa- ne X△ X. Ariſtoteles atteſtatur. Propterre cis fœdus pœnas pater luit, hac obligatione rum quoq; uſum callidiores habentur:unde tenerid. Et quæ de pace probantur, etiam maior in eis eſt prudentia, non ita rerum af- tunc locum habent, cùm de euitando pericu fectibus mouẽtur,& ideo certiore ſunt iudi lo, ſeu offenſione(ſcandalum Græci dicunt) cio. Ad hæc& erga deorũ cultũ ſunt reuerẽ:0 agitur: quo caſu præſes nec appellationem tiores, tanq́; ad eos quamprimũ trãſituri: un recipiet, nec nocentis pœnam remorabitur: de et Gręcũ carmen etiã adagio celebre,ęy ut quia latronem manifeſtum, uel ſeditio- va+ BskAa) A*οQν V) ſp. Vota ſenũ, iuuenum facta,& conſulta uirorum. His igi tur pleraq; meritò indulta ſunt, quibus gene ralitate legum eximuntur: præſtat enim ple riſq; in rebus ſenectus maiorẽ autoritatem, præſtat excuſationem, præſtat maiorem ob- ſeruantiã, quæ omnia ſigillatim referre prę- ſentis non eſt inſtituti. Ex bono quoq; fit ge neralis reſtrictio uarijs ex cauſis, quarũ po- tiſsima quæ ad Reipub. utilicatem pertinet. Lex enim quantumuis amplis uerbis conce pta, interpretatione reſtringitur, ne publicæ utilitati obſit:& ideo tali caſu nullũ crimen incurrit, qui reſcripto principis obſequi turs, licet aliàs pro ſacrilego eſſet. Sic& iu- niores impunè ſenectutem non uenerabun

c l..jrde quæ

ſtio.

deprænderit: nam&iuſsionibus principum

2 l. nec danoſa. C. de precib.

Umh:offr tur, cùm ex hoc publica utilitas læd h. 5 5 b I. porioris. C. 9 oc publica utilitas læderetur u: pti nubenti ſolus aui conſenſus ſufficit, nec de offrect. du ex oratiõe Scipionis apparet aduerſus so pater expectandus eſtv, ne interim dilatis nu

Q Fabiũ, lib. Titi Liuij xx XxvIII. Sic priui legia immunitatis ampliſsimis uerbis conce pta ad tempus belli non protrahent᷑, cùm ex I. iubemus. C. hoc publica læderetur utilitasi. Sic propter de ſac. ſaec. generales priuilegiorũ derogationes, ea ſub

. lata non intelliguntur, quæ pro publica utili

tate uigilantibus conceſſa ſuntk. Sic quam- uis ſolus princeps exuli ueniam reuertendi indulgeat, ex cauſa tamen publicæ utilitatis etiam legatus Cæſaris id iuris præſumet: ut cùm ueniam ſe exuli daturum edicit, qui a- lium exulem occiderit, uel tradiderit, quod non niſi magna ex cauſa faciendum eſtl. Sic lex generaliter ſeruũ manumitti prohibens,

k l. decurio. C. de ſilen.li. xij.

1 L omnes. in fi. de re milit.

ſum,& factione cruenta famoſum militem

impunè non parebitur, cùm inde publica quædam infamia ſcandalumq; exurgeret: cum generaliter receptum ſit, diſpenſationè principis nullam eſſe, cùm ſine manifeſto ſcandalo, adminiſtrationisq́; decoloratione, 40 admitti non poteſtt. Quinimò ipſe Roma- nus Pontifex, quem aliàs uiuentium nemo iudicat, ſi manifeſtè tanti ſceleris reus ſit, ut apud eccleſiam malè audiat, ſcãdalumq; in- de oriatur, poterit apud uniuerſale cõcilium accuſari, itemq; gradu deijci, quod& fre- quentius receptum eſtv. Nec his diuerſum eſt, quòd propter futuri mali periculum, ple raqʒ à ſummo iure remitti conſtat: unde ne-

ptijs dedecus aliquod muliebri facilitate ſub eatur. Qua ratione& qui in prouincia offi⸗ cium adminiſtrat, in ea filias ſuas matrimo- nio collocare poteſt2, licet in filio non idem reſpõſum ſit: propter honeſtatem enim con ſeruandam anguſtior aliquando fit interpre tatio*. Nam& alicui honori deſignatus, an/ te confirmationem adminiſtrare non debet, niſi is ad quem ius cõfirmandi pertinet, tam 6o longeè abſit, ut interim periculũ ſit, ne ad ho- norem facientia iura diſsipentur,& pereãtb. Propter actus infirmitateminiquitatemq; le gis generalitas etiam quandoque minuitur:

quapropter confirmatio generalis umou a

m l H hiad

ad S)l.

mip.

0 Dal.LC.4

here. uel a uend.

ned Zeno, qe quad. ge

Je. ſ ſ. ſigi

hominẽ. dtene ce ten in ſeul

r l. ſiquüflſ quidtanenc iniu.nup.

sc. ſi guacbit

reſcrp.

t.1vijcele

u gl.c ſiboqe Xl diſ.

x Dec. conſl cjj.

orctioe

fin den 1up.

lſigauaf⸗

cüm ifide ri.nup.

alij.Sluuuſüer ſon de inui

uoc.

crinl iid

1 rMulleu: ſi alt a ſeqle aütsſ piorinull leuim⸗ de udico, anin nuniũdiu

repetiunlu

Lunagna glonenon

p Bal. Anglk

acke ſgceuscon

lelenper! ward ges onllim Auui quiperulod ferore uelt Rbit:none lmn qecbleeſt med mlieraliqui eei, un propte im preſum ſt utgquiſem euck ncyi non d im gprer ord eam princip d Cdar quodh& honlum eſt⸗

1 AKah, imi 3 dſt excrimine apteraffec d rettrcio, duoproditun Mcium indu m affectatio une veinuerit 8 ur inleckatur, al mt. Vnde ta ahal bapreite 3 4* ii.quod an lmggin o, ai4 ipollet,e restutelas aff 2 udiendug no do tumeſt in vrese ¹ Dres excu da lmt. di 8 1

9 d