6

de.. udexſit Sa qpuiinpronj dqui debet⸗ Le 8s 1

d mali propteruicinnri er qui venditor unän, dor mpturus inidh quväin tur: nam& exproximt uræ, rei, pleraq ton Coacta ſciens egopretn ulgaris reguls,Hxuiit tiä. Ad hæcetimpere do abſentia iuſtam gern onem: quo fitutabſen in iudicio elſe poſitii

iamfamil iudexexpuni

tem accipereiubebilitife, C A. a2

eius cõſenſutilimagan

ſicõſuetudine indtimnne quiaã. C.

Alterius conſilio conten

. elm p — acidt i 3 ſi diutino. de „„)49'

1 GSLl. pen. com mumun. diuid.

iud.

2. Mel i, C. de do⸗ eius cõſenſu legicimmn 1

c.& pro.

l. uud.

eteſt. mil.

ur, dumilleſttpræſers-

libera eritcollatio QMemper. de iu

ter abſq; conſanguineici pij obligzi nequen

Aummuan.

xdecreto ſuo contradtu m& pupills alentem

, A phas deficers airc. 3/ Abbas de 8. dit.& etrui in colle⸗

alllp · de excuſ.

iinuitũ non uta f poſſeſlores ius facete doce

deipn S ſi.§. g/tamen criulbiredi de in⸗

Iic. teſta.

a.ui crlel c placuit. „ beutllu§. poteſt.

b⸗p.j.

29

ctetur, aliquatenusq́; ſubleuabitur: quod e- ius legis argumento admiſſum eſt, quæ pœ- nam eius temperari mãdat, qui diutino tem- pore in reatu fuit*. Eſt autem reatus habitus ipſe reorum, cum ſquallidi, promiſſa barba, de ſalute litigant,& rerum ſuarum anxij ſata gunt. Sed& decretum actui neceſſarium ex diuturnitate temporis interueniſſe præſumi tur b,& iuſſu patris filiumfam. hæreditatem adijſſe eadem cauſa creditur. Sed& ſi lon- go tempore fratres ſeparatim hæreditatẽ pa- ternam poſſederint, ueriſimile fit familiæ in- ter eos diuiſionem factam. Vice uerſa, pro- pter nimiam temporis celeritatẽ oritur mala præſumptio: quapropter lex priuilegia Do- ctoribus concedens, de his non intelligetur, qui nec debito tempore ſtudijs operam dede rint, nec ſeruato ordine, ſed per ſaltum pro- moti fuerint?. Brutedium Nigrum(inquit Cornelius Tacitus) artibus honeſtis copio- ſum, etſi rectum iter perageret, ad clariſsima quæq; iturum feſtinatio ſtimulabat, dum æ- quales, dein ſuperiores, poſtremò ſuaſmet ipſe ſpes antereparat: quod multos etiam bo nos peſſundedit, qui ſpretis quæ tarda cum ſecuritate, ad præmatura uel cum exitio pro- perant. His igitur iure illud carmẽ obijci po- terit: Tu nimiũ properas,& adhuc tua meſ- ſis in herba eſt. Ad ſupradicta& illud perti- net, quòd qui diutius perſiſtere noluerit,& à munere ſibi conceſſo deſciuerit, priuilegio legis indignus plerunque exiſtimaturf. qua- propter qui aduocati, uel protectores, uel id genus palatini, quinquennio deſtiterint, ab albo abradũtur, munereq; priuanturs. Nam & indulgẽtia principis in milites hi nõ fruũ- tur, qui militiam non continuantt: quod& de immunitate artificibus cõceſſa traditum eſt: ea enim indigni cenſentur, qui huiuſmo di artem amplius non exercenti. Quo exem plo& in ſcholaſtico receptum eſt, ſi uagus & deſes relictis ſtudijs uitam degat, ceu ex- autoratum cæterorum priuilegijs uti non poſſe. Nam& collegij immunitatibus is nõ utetur, qui quamuis in collegium receptus ſit, artem tamen non exercet k, etiam ſi loco ſui alium ſubſtituit: non enim ideo melio- rem ſuam conditionem efficit. Plurima quo que aduerſus eos, qui deſtiterunt, innouata ſunt: quoniam lex perſeuerantes adiuuat, ſopitos uerò& deſides negligit. Sic filius in- officioſi teſtamẽti accuſationem inſtitutam ad hæredem tranſmittit, dum tamen ante o- bitum omnino non deſtiteritl. Sic quamuis per litis conteſtationem actio perpetua fiat, ſi tamẽ iudicio accepto quis citra iuſtam cau ſam ſuperſedeat, tanquam deſtiteritn, fruſtra rem in controuerſiam deduxiſſe exiſtimabi- tur. Nam& è contrario, lex generaliter pœ- nam imponens in eo, qui non perſeueraue- rit, plerunque limitabitur. Ecce, qui accu-

de uerb. ſignif lib.J

10

20

30

40

50

60

30

talis facinoris reum detulerit, iure patrona- tus mulctatur, ſi non litem deſeruerito. Fi- lius uel libertus qui ſine uenia patrem, uel patronum in iudicium traxerint, ex edicto mulctam pendere iuſsi ſunt, niſi tamẽ amiſ- ſa lite malint maiorũ ſuorum humanitatem experirir. Qui ſe liti obtulit, cùm non potsi- deret, perinde condemnatur, atque ſi poſsi- deret: quòd ſi ante iudicium acceptum pœni teat,& ſe poſſeſſorẽ neget, contrà eſti. Quiſ- quis reum ad uetitũ examen traxerit,& alie- no forolitigare coẽgerit, ab actione cadit: ni- ſitamen&ipſe celeri pœnitentia, nimirũ an- te iudicium acceptum, ſibi conſuluerit:nam & generaliter, quoties quis ob mendacium mulctatur, ſi re integra pœniteat uanitatis, abſolutionem conſequiturs. Propter pericu lum quoque, quod etiam in modici tempo- ris mora uerſatur, legis generalitati ſæpiſsi- mè derogatur.quapropter etiam ſi conſtitu- tum ſit nunciationem noui operis, ſiue iu- ſtam, ſiue iniuſtam, contemni non debere, cùm tamen periculum in mora eſt, rectè ne- gligetur: præpoſterè enim hac ex cauſa no- bis agere permittitur: quod in ea ſpecie ap- paret, cùm teſtamenti ſubſcriptores abſunt, poterunt tabulæ(ſi mora periculum allatura ſit) aperiri,& deinde ſigilla recognoſciu. Sic quoties mora damnumiinferret, non obſtan te appellatione, fit executio*. In meſsiũ uin- demiarumq; ferijs ius diciturY. Is quoq;, qui alids rem alienare prohibet᷑, ex hac cauſa tu- to alienabit:ut in hærede, qui adhuc hæredi- tatem adire nondum decreuit⸗, uel qui iam adijt, ſed fideicõmiſſo reſtituere iuſſus eſta. Sic qui in poſſeſsionẽ ex primo decreto miſ- ſus eſt, uel qui tanquam ſequeſter depoſitũ fidei ſuæ accepit, fructus diſtrahet tempore perituros b. Sic propria autoritate ei, qui cũ pecunia mea fugiat, manũ inijciam?, quem- libetq; fugitiuum, etiam non citatum, in ner uum traham. Sic iudex famoſum latronem neci dedet, quamuis ad iuriſdictionem ſuam nõ pertineat, ſi interim dum præſidem mo- ratur, periculum ſit, ne euadet. Cor. quoque Tacitus, Seditionem, inquit, cœptantes prę ſenti duorũ militum ſupplicio repreſsi ſunt. Iuſſerat id Memmius caſtrorum præfectus, bono magis exemplo, quàm conceſſo iure. Ex eo quoq; reſtringitur legis regula, quòd in tempore res geſta non ſit, ſoletq́; dici, Se- rò ſapiunt Phryges: nam& deiectus poſſeſ- ſione cùm petitorio iudicio expertus fuerit, ſi poſt altercationes probationesq́; conclu- ſum in cauſa ſit interdicto, amplius non erit audienduse, q́;uis alias ſpoliato ſoleat cõce- di, ut ſuſpenſo petitorio momẽti cauſam pro ſequatur: hoc enim caſu ſerò ſapiens factus eſt. Sic& licet receptus inter reos interim a- lium accuſare poſsit, nõ tamen poſtquam in cauſa ſua concluſum ſit, hoc iure uteturf. Sic & ſententia aduerſus procuratorem mutatũ lata, efficax erit, ſi mutationis nõ, niſi poſtqᷓ in cauſa concluſum fuit, certior ſit factus?.

B 4

0 l. in ſeruitutis. §. petiſſe. de bo. lib.

p l. quamuis. de

in ius uoc.

q I. ie qui ſe. de rei uend.

rl. in criminali. C. de iuriſ.om. iud.

Sc. j.§. porròͤ. quæ fue. pri⸗ ma cauſa fe.

t l. de pup.§. ſi quis riuos. de ope.no. nunc.

u I. ſi quis ex. uerſ. E ſi. ff. quemad. teſt. ape.

xI. fi. de ap. re.

I. eadẽ. de fer.

I. Ariſto. de iu re delib. a l. mulier.§. ſi

hæres. ad Tre⸗ bell.

b l. ſi magiſtra⸗ tics. de priuil. cred.

c l. ait. H. ſi debi- torem. de his qui in fraud. cred.

d laſ. l. j. col. an

tepen. de offt. eius.

e c. paſtoralis. de cau. poſſ.

f Bartol.. is qui reus. ad fin. de pub. iud.

g c. auditis. Ic procur.