uampan näarenn Lnõ lolum inpriin Ebiuerdpan accegdl 0 generaliternöpnche roris, exquodictuma dũßBal inl Galluſm de lid.& poſtnum umt 1 5.ſi quis ſimpleieti conſixc fereomuüi oponderat aſ indlan cet nõ acceptanatenant roor. quodnonadnin ecundũ ſupradica N itate uriuſcgctifli cceptatanonprchals in liinsquxtän in we oppol din gor de nõ num pec eimau ror.&in lpoſißt aurio defcbeinkkn
129u
ol de reſciptäclun
MKll. 6 ſ 1 louenuromndin,
76⁶¹
etiam ex poſt facto, ſicut in cõtractibus, qui regulariter nõ uitiãtur per interuallũ. J. ſi ſti⸗ puler. in fin. ff. de uerb. oblig. Tertio addu-
7 citur, quòd trenunciatio nò acceptata, nõ iu
uat, ſecundũ Bald. in c. cùm ueniſſent, in iiij. col.de cauſ.poſſ.& proprie.& in l.iij.& in iij. not.C.de repud.hæred.& quod not. Bart. in
a J.poſtq́; liti. C. de pact.“ Sed reſponde, quòd
dato quòd iſtud ſit uerũ, nõ tamẽ facit in pro poſito:quia eo ipſo quòd pars uult uti tali cõ feſsione, ſatis dicit eam acceptare. Nec Bal. requirit quòd acceptetur in cõtinenti, ſicut nec Cyn.in d. l. unic. in vi.quæſt.& j declara- bo. Contrariũ ergo eſt uerius:pro qua opi
s nione primò facit, quia tconfeſſio nõ inducit
nouũ cõtractum, ſed eum qui iam inductus eſt probat,& ſic ſuccedit loco probationis.l. Publia.5. fi. ff. depoſ. Floria. in d. l. cùm de in- debito.. fin. Doct. in l. inter chartulas. ubi Ia cob. Rebuf. C. de iure fiſci. lib.x. Vnde ſicut probatio nõ requirit acceptationem, imò ex quo dependet à iure publico, ſatis eſt quòd inducatur à parte, ita cõfeſsio ſatis eſt quòd àparte probet᷑:& eo ipſo quòd pars allegat in ſui utilitatẽ, dicitur eam acceptare: ſicut in ſimili dicimus de præſumptione legis, quæ etiã ipſa releuat ab onere probandi, ſicut cõ- feſsio, ut habetur in rub. 6. de probat. Et ſatis eſt quòd allegetur à parte. l. ſi adulterium.§. idem Pollioni. ubi Bar. ff de adul. Quamuis ergo Doct, antiqui requirãt acceptationem confeſsionis, non tamen uolunt quòd fiat in cõtinenti:imò ſatis eſt quandocunqʒ pars al- leget, an ea uti uelit. Secundo pro iſta opi nione adduco doctrina Bart. cõmuniter ap- probatam, in l. admonendi. ff. de iureiur. ubi
9 uoluit fquòd confeſsio facta parte abſente,
faciat ſemiplenã probationẽ: ergo ſi pars ſit præſens, debet plenè probare, quãuis nõ ac- ceptata:alias ſequeretur abſurdũ, ꝙ plus ope raretur ſi fieret parte penitus abſente, q́; præ
b ſente.b Tertio adduco doctrinã Bart. in l. i.
ff.de pact. ubi ſipromitto tibi præſenti& ta- centi, tamẽ eſt pactũ, nõ pollicitatio: quia lex
pPræſumit tacitũ cõſenſum, ex quo agitur de
utilitate tua. I. qui patitur. ff. mand.& eſt com munis concluſio in rub. ff. de uerb. oblig. Er
10 go idem debemus dicere in cõfeſsione, fquia
pars tacens uidetur eam acceptare& conſen tire. Etper iſtam rationẽ hoc tenuit Alex. in d..iij. C. de repud. hære. licet Franc. de Cur. ind.conſil.Ilxxvij. nõ bene aduerterit ad fun-
c damentum ipſius.Idem expreſſe tenuit Ab
bas in c.fin. in tertio notab. de ſucceſſ. ab in- teſt. Socin.in conſil.ccxxviij. in ij. col. Ioan. Bapt. de S. Seuerino in repet. l. admonendi. col.lIxvij. ff. de iureiur. ubi dicit iſtud eſſe de mente omniũ Canoniſtarũ in d. c. fin.& puto quòd dicat ueritatẽ, ex quo in illo caſu Doct.
tenent quòd confeſſio plenè nõ præiudicat, 6
quia incidenter facta, non quia quòd nõ eſ- ſet acceptata.Et ſihuic ſententiæ adderemus autoritatẽ Baldi in d.5. quidã rectè,& aliorũ in d..ſi quis ſimpliciter.iſta ſecunda opinio
regula tertia præſi umpt.
7⁶³²
quæ eſt uerior, haberet etiã longè plures au- toricates pro ſe. Bene fateor, ꝙ quãdo iudex ex qualitate negocij& perſonarũ deprehen- deret talem conteſsionẽ emanaſſe ioco, uel ſi mulate, tunc nõ probaret. Etiſto caſu proce- dit quædam ratio Sali. in d. xv. oppoſ. Cir ca ſecundum dictum, tan cõfeſsio acceptata poſſit reuocari, licet Iaſ. in d. l. error. alleget Bal. tenentẽ quòd nõ, tamen Bald.& Doct.
¹0 nõ ita ſimpliciter loquunt᷑, ſed uolunt, quod
ſiſit acceptata, nõ poſſit reuocari etiã incon- tinẽti,niſi probato errore.& iſtud eſt uerius, & ita etiam tenẽt Aret.& And. Sicul. in d.§. ſi quis ſimpliciter.& ibi dixi.- Reperitur etiam alius caſus, in quo lex præſumit erro- rem abſque alia probatione: uidelicet in eo, qui recognoſcit rem propriam in emphyteo ſim uel cẽſum ab alio, etiã ſi ab eccleſia: nam niſi expreſſe cõſtet ꝙ iſtam recognitionẽ fe-
20 cit, ſciens rem eſſe ſuam,& uolens transferre
ius in alium, pręſumet᷑ recognitio per errorẽ facta, ſecundum Specul.tit.de locato. in viij. col. uerſ. an quis ſoluẽs. per Alex. conſ. lxix. in pen.col.in v.& facit qᷓͥd not. Bart.& Doct. in l. ſi rem aliquam. ff. de acquir.poſſ. Raph. Comen. conſil. clxv. Gaſpar. cum ſimilibus. Quod intelligo, quando cõſtaret eſſe reco- gnoſcentis:alias eo nõ conſtito,illa recogni- tio faceret pręſumi quòd dominiũ eſſetillius
30 cui recognoſcitur, niſiprobaret᷑ cõtrarium,
ſecundum doctrinã Bart. in l. cùm falſa. uerſ. quid ſiconfiteor. C. de iuris& factiignoran. Bald. inl. ſi certis annis. in v. col. C. de actis. Raph. Comen. conſil. clxxxvij. in fin. Guid. Papæ in deciſione Delph. quæſt. cclxxij. per totum, cum cõcord. per Iaſonẽ in J. ij. in xvi. quæſt. C. de iure emphyt. declarando ut non procedat quo ad tertiũ, ut per Soci, conſil. ce Ixvi.in v. col. Cætera dic ut per Bart. in d. l. nõ
40 fatetur.& Doct. in c. fin. de confeſſ.:
PRAESVMPTIO ½TXII. 1 Sententia lata contra abſentè, præſumitur lata potius ob cõ- tumaciam, quàm quòd malam cauſam habeat. Declara- 2 Statutũ uolens patrem teneri ad pœænam pe-(tur num. ↄ. cuniariam pro filio homicida, non habet locum ſi filius ſit damnatus ob contumaciam. 3 Notarius qᷓuis ſiin parte inſtrumenti filſum fecerit, totu in⸗ ſtrumentũ corruat, ſi tamẽ ob contumacia uigore ſttuti de falſo damnatus fuerit, nõ corruit totũ inſtrumentum.
4 Bannitus ſi cõmiſit delictum irrogans in famiam, ubiq;(ctiã extra territorium) infimis eſt, niſi per contumaciam tan tum de delic conſtet.
5 Bona damnatorum ob contumaciam, uigore ſtatuti habentis eos pro conuictis& confeßis, non cenſentur applicata fiſco in conſequentiam condemnationis. 1
s Statutã uolens damnũ emendari,intelligitur ſi prius conſtet de damno illato, nõ autẽ ficte per contumacià accuſati.
7 Sententia lata ſecundum poſitiones conft ſſas ex cõtumacia, poteſt pars probare contrarium: ſecus ſi lata ſit ex con- ftßione uera.
S Sententia lata propter contumaciam, non præiudicat in alia cauſa, etiam inter eaſdem partes: nec præiudicat alteri, etiam in caſcbus in quibus ſententia ſolet præiudicare.
10 Bannitus ob contumaciam, ſi deinde fucrit admiſſus ad de- fenſiones, poterit tamen abſque aliquo nouo indicio torqueri. 3
11
d
4 Et Hippoht. Marſil. in rub. de probat.num.ii a.
5 ¶ Accedat qd uoluit Imol. in c. ſi cautio. de fide in- ſtru. quẽ ibi referi & ſequitur Felin. col.ix. uerſ. unde cimo fallit. C Hip pol. in rub. de pro ba. nu. 96. qdllicet confeßio facta ab
ſente parte nõ pro
12 bet, tamen ſi abſen
E
f
te parte aliquis cõ fitetur coram all⸗ quo ſe debere cer- tam pecuniam ali cui,& ille coram quo fit cõfeßio ac ceptet pro abſente E nomine abſen⸗- tis illam confeſsio nem, ſi demum ab ſens ille ratificet,il la cõfeßio probat Cobeſt confiten⸗ ti: quod probat& confirmat iuribus ut per eos. Adde etia eundem Hip⸗ pol. in l. ſi quis ne quæſtio. nu. 128. ff de quæſtionib.
c ¶ Sentire etiam uidetur Deci. con ſil. 46. col.ij.
d IEt quòd cõfeſ ſio acceptata poſ⸗ ſit reuocari proba
to de errore, tenet
ctiam Alex. conſ.
92. col. fi. lib. 5 ubi
allegat Bal. in loco
hic allegato.
e ¶ Vide præce- ptorem meũ a Ri- pa, in d. ſ.ſi aliqua rem. nu.34. ubi ci tat Corn. conſ.30¹ circa primii. ſib.i.
f Tan per reco- gnitionem præſu- matur& probe- tur dominiu in fa- uorem conceden- tis cõtra recogno ſcentẽ, uel eius hæ redes,& an cõtra tertiu poſſeſſorẽ, melius quana alibi uide Dn. meum à Ripa in d.l. ſi ali quam rem. nu.38. 29. 40. G ſe.


