Teil eines Werkes 
4: D. Andreae Alciati ... commentarioru[m] in aliquot Iuris civilis & amp. ...
Entstehung
Basileae [ca. 1547]
Einzelbild herunterladen

4 De probatio- ne erroris in ulti⸗ mis uoluntatibus, uide amplißime Vi talem de Camba⸗ nis, in tract. clauſ. fol. 42. uerſ. ſequi tur qualiter pro- betur error in ulti mis uoluntatibus.

5 T Et per Deciu not. conſ. 408. in pneſenti. per tot.

e EtdAlex. conſ. 92. uiſo& oppor tune&c. col.fin. lib. ·.& conſ.s7. quamuis. eod. lib. ubi limitat, niſt fuiſ ſet redacta in ſcri- ptis:tunc enim nõ poſſet reuocare, ni

ſi doct de errore. per iura& autori tates copioſe per eum.

d Et Alex. con- ſil.212. ponderatis his. col. õ. uerſ.a- lia ratione.lib. 6. & conſil.iui. uiſo ſuperiore. col. pe- nul. nu.5. 6. lib. 3. ubi etiam aſſeue rat hac ratione cõ feßionem non ac- ceptatam nõ pro bare. conſ.z0. in cauſa.lib.4. ubi autoritatibus com probat.& conſil. 82. eod. lib. Et Hip pol. Marſ laté au- toritates adducit ĩ rub. de proba.nu. 113. E latius in l. de unoquoq́;. nu. 125.& ſeq. de re iudic. ubi infinitas autoritates addu- cit, ibi uideto.

759

transfert onus probandi.l. ſiue poſſidetis. C. de probat.& uidimus ſupraà in prin.& ſic illa gl. nobis ſeruiret de nihilo, quæ tamen uidet cõmuniter approbata, ut per Doct. in d. l. ſi cõſtante.& Alex.in rub. ff. de noui op. nunc. col.pen.& Franc. de Curt. conſil. xxvij. col. viij.& ſeruatur in practica, ut per Bal. conſil. cccxviij.in primo.Item non eſſet aliqua diffe rentia inter probationẽ affirmatiuæ& nega- tiuæ,& tamen Bar.& Doct. in d. l. in illa. pro pter difficultatem probationis negatiuæ ad- mittũt iſtam probationem per aſſertionem. Vnqde intellige dictum laſ.procedere, etiam quando cum aſſertione partis concurrit ali- qua pręſumptio leuior, quàm ſit pręſumptio iuris:& ſic, dummodo cõcurrat aliqua ſuſpi- cio ſeu coniectura. Et iſtud neceſſariò infer- tur ex ratione Doct. dum dicunt iſtud eſſe in caſu d.5.licentia. quia aliàs præſumeret᷑ deli- ctum.d.l. meritò. Nam præſumptio oriẽs ex d. l. meritò. non eſt ſufficiens ut operetur in præiudiciũ tertij, ſecundum gl. in c. ſtatutũ. §.cùm uerò. de reſcript. in vi.& per Feli. in c. cùm in iure. de offi. deleg.& s uidimus. Sed eſt in tali caſu ſimplex ſuſpicio,& tamen ſuf- ficit iũcta aſſertione, quo ad probandam ne- gatiuam. Etpropterea dum Iaſon in d. 5. li- centia. dicit quòd in practica uſus eſt ſimili cautela, ad probandũ quòd aliquis mortuus eſſet nullisrelictis filijs:putarẽ iſtud procede re, quãdo aliqua ſuſpicio pro hoc eſſet, puta quia adeſſent aliqui teſtes de auditu uel cre- dulitate, qui faciũt ſaltẽ ſuſpicionẽ, ut perlaſ. in rub.ff. de iureiur.in vij.limit. Idem ſinun cius miſſus ad loca in quibusueriſimiliter de beret extare fama, de hoc referret nõ eſſe ali- quam famam. arg.not. per Bar.& Doct. in d. l. in illa.& nota, quia quotidiana.

PRAESVMPTIO XXI. Dißpoſitio quælibet præſumitur eſſe uera.

2

Ibi. Error nõ præſumitur, niſt probetur. Et ut probetur error.

2 Minor præſumitur errore confeſſus delictum, quando alia pro batio non aderat. Confeſio ſi ſtatim reuocetur, non eſt opus probare errorem. 4 Mulier ſt ex confeßione damnificetur, an præſumatur potius iuris error, quàm donatio. s Con feſßio negatiua quam pars non acceptauit, poteſt reuocari prætextu erroris: ſecus ſi pars acceptauit. 6 Conſeßio non acceptata an probet. 7 Renunciatio non acceptata non iuuat. s Confeſpio non inducit nouum contractum, ſed eum qui iam in- ductus eſt probat. 9 Confrßio ficta parte abſente, facit ſemiplenam probationem. 10 Conftßionem fictam à parte, uidetur pars tacens acceptare. uu Confeßio acceptata an poßit reuocaxi. 12 Recognoſcens rem propriam in emphyteuſim uel cenſum etiã ab eccleſia, præſumitur errore hoc ficere. Intellige& de⸗ clara ut num. 13. Ibi. Recognitio ficit præſumi dominiu eſſe illius cui recognoſcitur

Vgeſimoprimo Præſumit᷑ quælibet di- ſpoſitio eſſe uera.l.i.ubi Bald. C. de fal.

cau. adiec.lega. Et cõſequenter, error nõprę ſumitur niſi probetur.j.ſi poſt diuiſionẽ. C. de iur.& facti ignor. Probatur autem ex an- tecedentibus& ſubſequentibus, utper Bar.

D. And. Akciati

in l. errore.C. de teſta.: Item

aliter ſeh doutper

Doctt.in c.fi.3. eod. tit. b Ite

ſibus pro

abere. d.l. ſi poſt di

760

ſ 1 prob eturrem uiſionẽ, declarã-

Bar. in l. nõ fatetur, ff de cõſelſis et

batur eo ipſo, quòd

trarium: ut in minoretconfit

quãdoali

in.certũ..in pupillo. ff. de confeſſis Alex. in l.nam& poſtea§. ſi minor. ff 10 iur.& in conſil. cxvi. in ſecũdo. do confeſſio incõtinenti eſſet re tunc non eſſet opus aliter prob gl. in c. fin. in uerbo,

a probatio nõ adera

m in aliquibus ca/ b

nõ probat᷑ con ente delictum

t, ut per Doc Iper de iure ldemfquan 3 uocata: nam are errorem,

iuſta cauſa. de iureiur. in

viper Jaſ.in. error. in ij. col. C. deiuris& ſa-

cti ignor. Idem quando cõſtaret ali

quem c

in una parte cõfeſsionis iuratæ erraſſe: nam de facili debet iudex credere eum etiãinalia idem feciſſe. arg.l. ſi ex falſis. C. de traſact,& ita dicit Com.conſil.cliiij.in ult. col. Idem 20 fin muliere cõfitente aliquid, dum damniſ- 4 caretur. Nam potius in ea præſumit iuris er- ror, q́; quòd uelit de ſuo donare, arg. l. cũde indebito. ff.de probat.& ita tenet Com, con- ſil.xxxvij. in fin, de quo tamen dicendũ eſtut per Bar.& Doct. in J. fin. C. de iur.& fac ign, Aret.conſil.cxiiij.in fin. Idem fin cõſeſſio/ ne AWannaſdh am pars nõ acceptauit ſecun dum Bal.in l. nõ ſolum. in prin. in ult, col. ff. de procur. Vbi uerò pars acceptaſſet, quæli- 30 bet confeſſio generaliter nõ poteſt reuocari prætextu erroris, ex quo dicitur ius quæſitũ parti, ſecundũ Bal. in I. Gallus.§. quidã recte. in ij.col. ff. de lib.& poſthum. Rom. Aret.& moder. in J. i.6. ſi quis ſimpliciter. ff. de uerb. oblig. Alex.conſil.xc. ferè omnis. ini. uol Et ex hoc dicto ponderat Iaſ. in d. l.error. quod confeſsio licet nõ acceptata teneat exſe, niſi probetur error. quod non admittitur ubi ſi acceptata, ſecundũ ſupradicta. Sed uidea

40 mus de ueritate utriuſq; dicti. Et quòd con/ 6

feſſio non acceptata non probet, uidetur te- nuiſſe Cyn.in I.i. in vi. quæſt. C. de confeſſis & ibi Salic.in xv.oppoſ.& in J. generaliter:in vi.quæſt. C. de nõ num. pec. cum concon per Iaſ. in d. l. error.& in l. poſtq; liti. C. depa Feli.in c. ſi cautio. de fide inſtr.& in c. capitu lum. in xv. col. de reſcript.& eſt diffuſum con ſilium Franciſ.de Cur. conſil. lxwiiſincip ſu per articulo. Mouentur omnes: primo, quia so confeſsio requirit ſimultaneũ conſenſumu-

triuſqʒ partis:qᷓd oſt

enditur arg.illius dictio⸗

nis, Cum: dicitur enim ab illa dictione de 4

uerbo, faris uel fare fatur, ſec

fatetur, ſiue confitet᷑ I. ij. ff. de cõfeſl. do, quia in cõfeſſione qua te.5. qui interrogatus.

in quaſi c 6o tionũ ſub

reſponde, ꝙ reſpectu confite conſenſus:& ita loquitur d tus.nõ reſpectu— triuſq; requirat᷑, debet ſufficere aces

üdum eos.

*

7.—. ⸗ er⸗ iſta ratio nõ eſt uera, quia imò dechueieden bo Cõfiteor.nec eſt differẽtia, ſiue quis

õtractu conſenſus e

Secũ

ſi cõtrahit᷑ deæta ff. de interrog act. ſe

xigit᷑,oblig

ſtãtia.õ.i.ff.de act.&oblig. Sedtu

ntis requiritur .§. qui interroga- partis. Et dato ꝙcõſenſus

0 ptaui„ etiam

eſtprobat,& ſic ſuc pablia luff depot debito fin. Doct. cob Rebuf, C. de iu robatio nõ requir quo dependet äiur indueatur àparte, i aparte probek:&e in ſui utilitatẽ, dicit ſimilidicimus de p etãipſa releuatab ſebio,ut habetur in ettquod allegetur idem Pollioni. ubi! ergo Doct. antiqui confeſsionis, non ta cötinentiimo ſatis leget an ea uti uelit nione adduco doctt probatam, inl. adme 9 voluiffquod confe faciatſemiplenã pr prelens debet plen ceptataalias ſequer