a ¶ Bene ficiunt pro iſta præſum- ptione quæ tradit Egid. Bellamere in deciſ. 76. incipien te, non expreſſe.
5b C EtI. quoties. 6 qui dolo.ff. de pro bat. ubi Floria.
c ¶ De ueritate ta men huius dicti ui de per Alex.& a- lios in l. ſi donatio ne. C. de collat. Da.in c. quamuis. de re iud. maxime quid inprohibitis, ut in patre et filiſs, marito& ſecuda uxore, patre& fi lio naturali uel ſpu rio. Etuide quæ co pioſe ſcripſimus Alciatus ego in xvj.præjumptio- ne, in prima regu- la præſumpt. ubi ex deciſis& re- mißis eris reſolu⸗ tus. Nota tamẽ, qd hæc præſumptio, quod quis morien do non præſuma- tur immemor ſa⸗ lutis æternæ, non ſemper eſt efficax, aduerſus quà facit quod inquat Bal. in tit. de pace Cõſtan tiæ. in uerb. uaſal⸗ li. i. in fi.& refert laſ.in l.ͤ. col.3. qck non omnis qui mo ritur, præſumitur eſſe loannes Bapti ſta, nec ſibi de ijs quæ aſſerit ſemper eſt credendum. Et dicit Oldra. conſ. 192. uiſo diligen- ter. I refert Hip pol. Marſ.in pra- ctica. g.reſtat. col. ij. nu. 12. quod mo rientes non dicit ſemper uerum.
d Adde plura accumulata pꝑ Hip pol. in rub. ff de fi deiuſſ. col. 7.8.& 9. ubi plura ad ꝓ⸗ bandũ quod præ- ſumatur pro mo- riente quod nõ ſit immemor&c.
a 3
1 2 3 4 5
7³³
de manu.teſta. ubi præſumit̃ quis dignus li- bertate, niſi probet᷑ indignus'. Vnde illa con ditio, ſſi meruerint, uel ſidignos iudicaueris, non requirit aliã probationẽ. Et ſi diceres, ſe queretur ergo ꝙ in prędictis caſibus talis cõ ditio nihil operaret᷑, quod tamen uidet᷑ incõ- ueniens. l. ſi quando. ff. de leg. i. Keſpondeo, quòod imò multũ operatur in ſenſu cõtrario: quia cenſetur illud quod datur, ipſo iure adi- mi in caſu quo nõ ſit idoneus, per regulã, qᷓd datum ſub una cõditione, cenſetur ſub cõtra ria ademptũ.l.aliquando.in fi. ff. de cond.& demon.j. ſi legatũ pure. ff. de adim. lega. Et ſic nota, f quòd nõ dicitur ſuperfluũ illud, qᷓd in ſenſu directo nõ operat᷑, dummodo in con trario poſsit operari. Quod facit ad ea, quæ notant Cyn.& Bal, inl. cõuenticulam. C. de epiſ.& cler.Imol.& moder. in I. ſi cùm dotẽ. in prin. ff. ſol. matr. Iaſ. in l. i. in xv. col. ff. de of fic.eius cui mand. eſt iuriſd. ubi ſi ſtatuta ni- hil inducant in ſenſu directo, ſubditur in eis argumentũ à cõtrario ſenſu, ut operent᷑. In- tellige iſtamfregulam, ut quilibet præſumat idoneus quo ad mores, nõ autem quo ad alia extrinſeca. Et propterea nemo præſumit᷑ ido neus quo ad diuitias, niſi probetur, ut eſt gl. in l.ſi uerò.. qui pro rei qualitate. ff. qui ſatiſ. cog.Sð s dixi.ltẽ quo ad doctrinã, quia ſcien- tia acquirit multo labore,& longis uigilijs, unde nõ præſumit᷑ quis eam habere, ut dicit gl. in d, c.ſi fortè. in uerb. ſcientiæ. de elect,
PRAESVMPTIO IIII. immemor æternæ ſalutis nemo præſumitur. Innocens à peccato quilibet præſumitur. Præſumitur quis ſine uitio. Agricola diligens præſumitur innocens& quietus. Conffeſio iurata facta in teſtamento, ualet& probat: non iura ta uerò non ualet nec probat.
Ibid. Non omnis moriens præſumitur eſſe Ioan. Baptiſta.
6
7 8
9
10
Tutoris defuncti rationibus ſtandiͦ eſt in expenſis paruis: qua- 40
uis regulariter requireretur iuramentũ tutoris, ſtuiueret. Præſumitur pro ſcriptura defuncti. Præſumptio quòd quis moriendo nõ ſit immemor æternæ ſalu
tis, nõ procedit in præiudicii tertij, cui ius iam quæſttu eſt Iudici qui moriendo dicit ſe tuliſſe falſam ſententiam, non ſta-
tur. ldem in teſte. Vulneratus mortifere, ſi aliquem exculpauerit, an poßit ex in-
dicijs procedi contra talem ad torturam.
Varto. tNemo præſumitur immemor Nlutis æternæ. l. fin. C. ad legem Iul. re-
pet.& i. quæſt. vij. C. ſancimus. Ettquilibet præſumitur innocens à peccato. l. abſentem. ff.de pœn.l. qui accuſare. C. de edendo. ſicut quilibet præſumit᷑ eſſe alienus à dolo& cul- pa. l.dolũ. C. de dolo. l. ſi creditor. C. de pign. act.p Et eodem modo fpræſumit᷑ quis ſine ui tio.l. i. C. de ędil. act. l. cùm probatio. ff. depro bat. Et iſta maximè procedunt, ſuadente hoc aliqua alia coniectura: undepræſumitur in- nocens, quẽ nullus accuſauit. l. ſi adulteriũ. 5. idem Pollioni.ibi,& ſi reum nemo poſtula uit.ff. ad legẽ Iul. de adult, facit text, in c. cùm
e SMDe ueritate illius dici Bart. in..ſi quis in graui. ũ.. uide latißiimè melius quam ali bi Hippol. Marſ.in d. rub. de fideiuſſ. col. 7.8.& ſeg. ad quem ſufficiat remißio.
D. And. Akiati
10
20
50
60
7²4 in iuuentute.j.eod, Tldem ſi ſit diligen
gricola, quia talis præſumitur ino8 5 quietus.l.iij. C. de defenſ.ciuit. Ideme 86 in nobili& diuite, quia bene præſumit nan his quibus ſunt integræ facultates Raul rum ſuorum hæreditates incolumes 1 d⸗ prin. C. de debit, ciuit. lib. x. Idem ſi quis Tias ſit bonus, quia præſumitur pro re quami 7 geſſerit. c. niſi eſſent. j. de præbend. C 8 nes. vij. quæſt. i.&xxxvii diſtinc&. C. quide menſa. cum ſimil.Et ex iſta pręſumptionein fertur, fquòd licet cõfeſsio facta in teſtamen to non ualeat nec probet, tamenſſi iurauerit teſtator, tuncualet: quia non præſumit̃ ſuiſ. ſe immemor ſalutis æternæ. l. cum quis acce/ dens,§. codicillis. ff. de leg. ij. auth. ꝗd obtinet ubi Bal. C. de proba. Bart. in l.ij. C. cõmuꝗ de lega. Ad idem facit quod not. Paul. de Caſt, conſil.ccci. ad bene examinandũ, in primo. ubi cõſuluit, fquòd in expenſis paruis, ſtan-
4
5
dum eſt rationib. tutoris defuncti:& licetin
tali probatione uideat᷑ requiri iuramentũta- men ex quo amplius præſtari nõ poteſt, ſta- bitur ſimplici codici rationũ: quia mors non minorẽ fidem uidet᷑ inducere, q́; iuramentũ, ex quo nemo præſumit᷑ morien do fuiſſe im memor ſalutis æternæ, per d. l.fin.& pernot. per Bar. in l. admonendi. ff. de iure fiſc. ubidi cit, tquòd præſumit᷑ pro ſcriptura defundii, per dictam rationẽ,&l. rationes. C. de proba. & quod notat Socinus conſil.clxi. in ij.col.
Aduerte tamen, fquia iſta præſumptio nõ procederet in pręiudicium tertij, ubi ius iam eſſet quæſitũ. per doctrinã Bar. in. ſi quis in graui.§. i. ff. ad Sylla. ubitſi iudex moriens di cat ſe tuliſſe talem ſententiam falſam, uelte- ſtis falſum ſe depoſuiſſe, nõ tamen illis credi tur. Et ita cõmuniter tenetur ſecundũ Alex. in l.ſciendũ.col.xij.ff de uerb.oblig.& quæ- dam ſimilia ponit Felin.in c. exhibitaij deho micid.& Iaſ.in l.i. in prin. ff. de eo per quem fact. erit. Dicit tamen Bald. in lii. in fin..cõ mu. de leg.ſquòd ſi teſtator mortiferè uulne/ ratus aliquẽ exculpauerit, talis non poterite- tiam ex indicijs torqueri:& ſequitur ibi lal. Sed ego non arbitror iſtud ita generaliter ue rum: quia poſſent indicia eſſe tam urgentio quòd tollerẽt contrariã præſumptionẽorien tem ex atteſtatione ipſiusuulnerati: quiauna præſumptio aliam tollit. I. diuus. de in integ- reſtit.Et ceſſat ratio præſumptionis in iſſo 4 ſu: quia potius ueriſimile eſt, qudd iſte uul⸗ neratus ſit mentitus, ex quo tale mendaciũ non uidetur tendere in præiudicium ſälue æternę. xxij. quæſt. ij. C. primum eſt.&Cin quis arbitretur.
PRAESVMPTIO V.
1 um pro⸗ 1 Bona fides præſumitur in poßidente, niſt uurei 8 5. betur. ntellige, ji habeat tituuum uerum uel pu etiam errore iniuſto. 89 voßi b. 2 Bona fides an præſumatur in eo qul boßidet fine lun 2 3 Titulum errore iniuſtp cauſatum ſi quis habtab n ſumatur bona fides.
eraxiſs cauſis⸗ 4 Bona fides poteſt cauſari ex iniuſts& tem 3 ſehee
7
d 8
9
zoter depreæſc iadebemus pręſun loeſthamanior.) holeldramiguior de uiltem niſi ius c lipollelsioni.c.i.de noc& Bal. in c. per quod imò nõ præſu iiulus.Etidem tene cldepræſcript.& iphæcopinio eſt texin d lfin, quia q readalios pertinere dendum à cõmunic bꝛtut in d.lſi quis e di depræſcript. i Necobſtat dictar quitur in eo qui ſcit eſſe gatunc debet ſ dednos non loquir ſuam nõ eſſe, imoò c naſide, licet nõhab aliquis ei dixit ꝙ era celſoris ſui, uelalio am licet talis nõ d quotitulo, tamen el z dum Bart. dicit ſuf 6 Vade inſts inliper Sin V Aocibonafides 3 mrafs caulis le penul col 1 3 tto⸗ II lecunc
gat.in ii col de reſe
mnifcol laſein!Lſtid


