———-———
—
—
der D. And. Acciati 39,
bulæ intolerabilisq; fœtor exibat: ſicq; uicto- res Sarmatas, eorumq; ducem Henricum 11. ſuperarũt, P. S. anno NccXLVI. Habuerũt & Syri, quorum rex Antiochus hac cauſa 80 ter eſt appellatus, quòd ſigno uexilli Gallos tum primũ in Aſiam irruẽtes fuderit,& ſuos ſeruauerit. Sunt qui hæc uteuitent, cùm ſta- dium ingrediunt᷑, limen ſaltu trãſiliãt, quòd opinione multorũ receptum ſit, magicis arti bus cantamina fieri, quibus is teneatur, qui li men pede calcauerit, opinor ex P. Maronis Pharmaceutria acceptum,
OQuaæ nunc ego limine in ipſo
Terra tibi mando, debent hæc pignora Da- phnim. Lege tamen Longobarda aduerſus huiuſmodi magicas artes adhibitus eſt mo- dus:ſiquidem prohibet᷑ pugnaturus ſuſpen- ſas membris herbas, aut alia uenena in ſtadiũ deferre:debetqʒ à iudicibus ueladuocatis ex- cuti,& ſi quid huiuſmodi repertum, abijci. In ſuperq́; iureiurando ſancire, nihil ſe penitus procuraſſe qᷓd ad maleficas artes pertineat.
Quid agendum ubi in ſtadiu deſcenderint.
Cap. XXXVIII.
Vi in ſtadiũ certaturus deſcendere ue-
lit, eum oportet ſciomachię peritũ eſſe, ut artẽ& induſtria imminentes ictus euitare ſciat,& ipſe hoſtem ferire. Erantq́; antiquitus Laniſtæ, qui gladiatores ſuos hanc artem do cebant. Erant Chironomi, qui rationẽ geſti- culationis manuũ tenebant. Erant Acrochi- riſtæ, quorum cura fuit ſummis manibus pe- dibusq; agilitatem corporis oſtentare. Debet igitur hos in conſilio habere pugnaturus,& armorũ exercitio ſe dedere, fidorumq; homi num opera uti, ne quibus armis oblectet᷑ ad- uerſario prodant, indeq́; ille inſtructior in campum deſcendat. Sicut enim in re militari
natant, ita artus exprimentia ſtatim fatigant, & animam continent, certantemq́; ferè ſtran gulant. Cognoui ſtrenuos equites dum ni- mium elegantiæ ſtudent, in armis concluſos uictoriam e manibus emiſiſſe. Ex quibus uel maximeè inſignis fuit Hyacinthus Simoneta Mediolanenſis Baiardo Gallo congreſſus quo tempore primùm Franci in Italiam pro- rupere, manifeſtum Sfortiacæ calamitatis, 10 quę mox ſubſequuta eſt, pręſagium. Is quoq; ad quem armorõũ optio pertinet,& illud dilt- genter debet obſeruare, ut arma eligat ſuis ui ribus conuenientia, aduerſario nõ æqueè ido- nea. Si enim magnis uiribus& procera ſit ſta tura, perduellis uerò infirmior, ſed agilior o- ptimum illi erit grauiora arma eligere, uele- ques cataphractus certare, uel loricatus ſini- ſtra ferrea uti, qua manum puſillo hoſtiinfer re facilè poſſit, eumq́; manu captum uiribus 20 Proſternere, ne ille longius progreſſus arte aliqua eludat. Contrà qui paruo eſt corpore, poterit armis ſuis ferruminatos habere pu- giones utrinq; ancipites, in frõte ſcilicet caſ- ſidis, uel ſumma humeraliũ parte, neſibi per duellis manum inijciat,& ſi fortè apprænſus ſit, ut pugionis acumine pectus hoſtile, ca- put uibrando perfodiat:nec enim conſuetu- dine militari id armorum genus reprobatũ eſt. Sicut nec procero homini prohibitũ eſt 30 nudo capite decertare, deterioremq́; inimici puſilli cõditionem hoc modo facere, Poſſem hac in re plura cõmemorare, quæ quoniã ad armorũ magiſtros potius quàm ad Iuris pro- feſſorespertinẽt, cõſultò prętermittẽda duxi.
Quæ arma poßint eligi. Cap. xxxx. D-* electione autem armorũ frequentiſſi
ma eſt altercatio:ſed ſcuta& fuſtes ex lege Longobarda ut plurimũ præſtari debe-
plurimũ ad uictoriam confert, hoſtium con- 40 re ſupraà à nobis dictũ eſt. Verùm ea lex quæ
ſilia explorata habere, ita& in hoc ſingularis certaminis genere dicendum eſt. Sed& non parum prodeſt naturam, gentem, ſtudia ini- mici ſui agnoſcere: quod enim inde iudiciũ coniecturaq; accipitur, haud omnino fallax eſſe ſolet. Qui ſanguine, bileq; abundant, e- tiam ſi atriore, conſtantiores in prælia ſunt, quales in uniuerſum ferè ſunt Europę popu li ad meridiem uel occaſum uergentes: Hi- ſpani, Vaſcones, Salyes, Itali, Græci, quibus pituita dominatur, hiplerunq; maiore ſtatu- ra, maioribusq; uiribus, ſed inertes, niſi ira ex citentur, ut magnas eptentrionis pars: in qui bus tamen egregiè ſtrenui ſunt, qui montes colũt. Sed omnino artis exercitationisq;ʒ plu- rima eſt uirtus,&ab ea plerunq; naturæ uitia emendantur, ut in pituitoſis tarditas& ſocor dia: in his qui bile temperantur, præfeſtinus impetus:qui ex atra conſtant, hebetudo inge nij, ruſticaq; durities: in his quibus ſanguis
excellit, temeritas& æquo maiores ſpiritus.
Illud quoqʒ in animaduerſione eſſe debet, ut
arma induat apta corpori, quæ eum nõ coar-
ctent. Vt enim nimiã laxa quodammodo in-
probationis iudicialis cauſa duellum conceſ- ſit, non adeò extendenda eſt, ut etiam cùm de honore& uita certatur, locum ſibi uendicet. Rectior itaqʒ eſt cõmunis omniũ conſuetu-
ndegc. an lubeititel: mnteiiurecon malliylenæl
wlütlgecali rhum podite dcmusrls cu necertaturlls,( hensretein te alcempetete,e nenelcienten oncedendum: abdelemartes dJweanrurc; hæ uiracos dif dleli apud rizutiuſcz ope voatuerſarius, apreltari pet rullias armoru mmhoccaſuarn
plum contine
deaccinctus, in nti vellch ho mere Bt iurer nepollerecuſar ſerrietempro eooſteosnocm mäſeeutiaten münmexempla unbumagis u entem reprob
do, ut ex omni armorum genere optio fieri g' fr des uttxperitillim poſſit, quæ iuſtis militibus in acie uſui ſunt: fua,pæ annſnaium den
quo nomine ſuntpugiones, gladij, enſes, ſpa thæ, clauæ ferreæ, rompheæ, pila, lanceæ, fu- ſcinæ. Sed an arcus,& ſagittær Etantiquiſſi-
so mus poëẽtarum Homerus prouocatos ad ſin
gulare centamen ab Alexandro Paride Græ cos autor eſt, Qui pardi humeris ferrerpel- lemqʒ arcusq; recuruos, Et gladiũ. Sed cùm ipſe prouocator eſſet, non fuiſſet iuſta Græ- corum excuſatio, qui iam præuiderant quo teli genere certaturus erat. Tametſi in cõtra- riam ſententiam nos id urgeat, quòd cùm ad manus cum Menelao uentum eſt, nullum il- li ſagittarum uſum, ſed ſolius haſtæ, idem au
6õo tor adſcribit. Vnde apud nos exiſtimarem id
teli genus eligi non poſſe. Cuùm enim Ponti-
ficum Romanorũ conſtitutionibus, ſagitta-
riorum baliſtariorumq; ars ſub anathematis
pPœna exerceri prohibita ſit, nõ uicerueiii vius
ideſcgt.


