e

uch t Ta Chmi Marchiones.

—

Comites.

tRa 2 Barones. Lius k un cn a Ccn dccae 4 KRon prt Ac. innotuit. proRbcnoaenfen lec. emi poũ be 1 2 er Ci 1 -. 1 4½ Aa. , 2 1 ͥ. ⸗. „umancd Vaßi. aun Vaſalli. — D „* .— 2* * 3. 2 eu 1pote B 6L re ₰ . 2 „ 1 4 an ₰ 1 1 g 84 .— 84 1 14— ℳ 2 Lu ſaß 12 100E C e 4*„ ,. 1

874

Romano inunguntur, ut Anglus, Siculus, Hieroſolymitanus. Tumq́; demũ adminiſtra tionem adepti credunt᷑, cùm aurea corona in ſigniti ſunt: ſucceſſitq; hæc loco diadematis, hoc eſt, faſciæ lineę, qua caput ueteres Reges

cingebãt. Poſt hos gradu ſequẽti ſunt Du-

ces, quorum aliqui regali poteſtate decorati ſunt, ut Mediolanenſis,& Pannoniæ ſuperio ris, quam Auſtriã uocãt, itemq́; Burgundus: atqʒ ideo gentilitijs inſignibus coronam fer- re ius illis eſt. Aliqui nõ ſunt, ut quos Rom. pontifices in Vmbria, Piceno, alijsq́; Italię lo cis quandoq; conſtituerũt. Hi cùm Pontitici deferre teneantur, nec ſoluti legibus ſint, nõ coronam, ſed birrum oſtentant. Ponè hos procedunt Marchiones, nomẽ Germanicũ, quod perinde ualet, ac ſimagiſtrũ equitũ di- cas:quoniam Marcam illi equum dicũt. Vn- de Marcomani equitatu pollentes populi:ð& Maroboduus Rex, cui corpus inſtar equi e- rat. Nam& triplicem equitũ ordinẽ, trimar- ciſiam à Celtis, qui in Brenni exercitu erant dictam, Pauſanias eſt autor. Marcare quoq; uulgari idiomate Franci etiamnũ, id eſt, equi tare uVſurpant. Sequunt᷑ Comites, ſic dicti, quòd ex comitatu Cæſaris ad regendam ali- quam prouinciam, uel eius partẽ mittebant᷑. Sed hæ dignitates, Ducum, Marchionũ, Co mitum, quæ Carolo Magno eiusq́; liberis re rum potientibus, his conferebantur qui prin cipis ipſiusnomine adminiſtrabant, mox ſub Germanis Cæſaribus in proprij iuris titulũ tranſire cœperũt. His inferiores uulgò ha- bentur quos Barones uocant, ſic à grauitate, ræca deriuatione dicti. In latino ſermone ea uox nulla eſt, niſi quòd in uetuſtis ſpectatio- nibus pro cognomine plerãqʒ accipit. Nam qui apud M. Ciceronem in epiſtolis ad Atti- cum reperiſſe id nomen profitentur, docere non poterũt eo in loco hac de dignitate quic quam agi. Baldus inter Iureconſultos noſtra tes primi nominis, hac dignitate omnes illu- ſtrari cenſuit, quibus à principe caſtrum ſeu oppidum aliquod cum mero& mixto impe- rio cõceſſum eſt. Sed nobis alia eſt ſententia, qui ſciamus& in Germania,& in Gallia ſolũ Barones dici, quibus ſuper oppidorũ iuriſdi ctionem hæc dignitas ſpecialiter cõceſſa eſt. Sunt& Capitanei, ſic Italo ſermone dicti, quos Frãci Vaſſos, Vaſallos, Valuaſores uo cant:ut inde appareat Sarmaticã uocem eſſe, à Salijs ortam, qui Francorum progenitores fuere. Vnde& lex Salica ſumpſit appellatio- nem. Sunt hi quibus merũ& mixtũ imperiũ in pago aliquo cõceſſum eſt citra maioris ali cuius dignitatis indulgentiã, beneficiarij ſci- licet principum clientes. Et cùm in iure no ſtro ex recentiorũ traditione quatuor ſint di- gnitatũ gradus, fuperilluſtres, illuſtres, ſpe- ctabiles, clariſſimi:in his ita diſtingui ſolet, ut Rom. pontifex, itemq; Auguſtus ipſelmpe- rator ſuperilluſtres habeantur: quo in nume ro& Francorũ Regem collocandũ cenſeo, cuùm mperatoris faſtigiũ ęquet, eiq; in regno

de lingulari certaminc lib.

875

ſuo obſeruantiam nullam præſtet. Cæteri ue 10 Reges illuſtres ſint: quo in gradu& eos Duces conſtituendos arbitror, qui regali po teſtate præfulgent,& legibus ſoluti ſunt, nec ex facto Cæſaris potentiã formidant, ut Me- diolanẽſis, Auſtriacus, Burgundus, Britan- nus qui& Brito eſt. Specioſi exiſtimant᷑ alij Duces, itemq́; Marchiones& Comites,& quos quidam Principes uocant, dum tamen

10 ab ipſo Cæſare dignitatem ſuam acceperint:

nam quos inferioris loci Principes cõſtitue- runt, in proximũ gradum reijciẽdi ſunt. Cla- riſſimi, Comites ſunt à Ducibus facti,& Ba- rones& Valuaſores, idq; genus pagani regu li. Illud conſtat, qui ſordide,& illiberaliter, & abſqʒ armorũ cultu æuum degunt, uel for- tunis lapſi ſunt, hiſce dignitatũ gradibus de- iectos eſſe cenſeri. Quapropter cùm in Boijs & Liguribus pleriq; ſint Marchionis uel Ba

20 ronis titulũ ſibi arrogantes, uitæ genere mo-

ribusq; abagreſtibus parum differentes, hos pro ignobilib.habendos exiſtimauerim, Sed omnino hac in re multũ cõſuetudini tribuen dum, quæ plerunq; nõ eadem ubicʒ eſt. Qua propter in Gallia Marchionibus præferunt Comites:plurimũ uerò principalis ipſa con- ceſſio pollet. Siquidem omnes dignitates ex ſupremi ipſius principis arbitrio pendent, qui ſi uelit, ea dignitate Baronem ornare po-

30 teſt, ut Comitibus anteponatur, nihiliq; eam

uulgarem ſententiam facere, qua tradiderũt aliqui Comitem eſſe qui decem Marchioni- bus, Marchionem qui decem Baronibus, Ba ronem qui decẽ Capitaneis præſit. Inſpicien di itaq; ſunt dignitatum codicilli,& ex his di- iudicandum uter utri præferendus ſit.

Quid Iſi maior ab inferiore prouocatur.

Caput XXXIII.

0 Iin Eera deranealinaſdelait

inferioris ſubſellij uiro, ut ſi Dux à Co mite prouocatus fuerit, an iure pugnam de- trectaturus ſit. Qua in cõtrouerſia uident᷑ no bis quot capita, tot eſſe ſententiæ. Qui uulga ri Lemouicũ ſermone, rhythmisq; de mono- machia conſcripſit, nõ poſſè certamen detre ctari aſſerit. Quam in ſententiã acceſſiſſe ui- detur Triuultius. Contrà qui Longobardo- rum conſtitutiones interpretati ſunt, exiſti-

so mauere: quoniam ea lege æqualitas requiri-

tur, cautumq; diſertè in ea eſt, ut ab inferiore prouocatus Comes, per optionem pugnare poſſit:quod quid attinebat facere, niſi lex hu iuſmodi nobiliorum prouocatores arcerete Paris Neapolitans diſtinguit, ut ſi quis à qua tuor progenitorum ſerie, hoc eſt, ab abauo uſq; ſit nobilis, quencũq; etiam Ducem pro- uocare poſſit, dum ſibi illatam iniuriã ultum eat:quoniam is propter cõtumeliam inferen

6o tis delictum ab eo pro legitimo pugnatore

approbatus, habilisq; factus cenſerur, alio- quin cum eo congredi non poſſit. Verũ hæc ſentẽtia iure noſtro probabilis om̃ino nõ eſt, cũ offenſor non magis argui poſſit in duello