——
a l ut fundus. ff.
cõmu. diuid.
3²
b l. pro parte. ff. de ſerui.
c d.l. hæredes. an ed.
dl.j. C. fam. erc.
e l. pluribus.§. fin. j. eod.
f Lfin. ĩ de præ- tor. ſtip. 33
8²28
& in hoc ſe aliqui plurimũ intricant. Ipſe opi nor idcirco ſingulos inſolidũ teneri, ut quiſ- quis fuerit, ad quem fundus, in quo ſeruitus promiſſa eſt, ex diuiſionibus pertineat, poſ- ſit conueniri,& compelli ipſam ſeruitutem
præſtare: quod fie- 8
ri nõ potuiſſet, niſi inſolidũ tenent᷑. Sed ſtipulator eum ha- quo caſu“unus ex hę beret inſolidum ob Uit,us ſalſcis ligatum. redibus ſoliduũ? præ
ſtiterit, petitionẽ ha-
¶ Sed quo caſu. 4 3— bebit à cohærede fa-
Id eſt, quibus caſi-
bus:ut nõ ſolum id miliæ erciſcundæ iu procedat in promiſ dicio. Ex quo quidẽ ſione uie, ſed etiam accidere poſſe Pom- in promiſsione ho n Fſti minisin genere,& Poinus ait, ut N iti⸗ ita omnesſentiunt. pulatoris uiæ uel iti- Mihi magis arriſe neris hæredes ſingu ſerit ſermonis pro-
prietatem tueri: nam non uideo quomodo u- nus ex hęredibus poſsit compelli, ut ſolidum hominem præſtet: cùm enim creditor ſolùm pro rata portione aduerſus eum experiatur, (obligatio enim petitione diuidua eſt) nõpo- terit iudex cogere, ut plus ſoluat, quàm fue- rit petitum*.
b TSolidum præſtiterit.) Sed quomodo poterit id fieri, fcùm in fundo communi nõ poſsit unus ex cohæredibus ſeruitutẽ conſti- tuere, ſed omniũ conſenſus neceſſarius ſit bo & crebriore calculo poſt Bart. ſolet dici, hic non de ſeruitute, ſed eius æſtimatione intelli⸗= gendum:fiet enim condemnatio inſolidum: & quia ille cohæres rei ſoluendæ facultatem non habebit, litis æſtimationẽ præſtabite. Cæ terum quia hæc interpretatio contextus uer bis non quadrat, alij aliter dixerũt. Ego, dum Iureconſultus inquit, quo caſu unus ex hære dibus& ẽ. puto intelligendum in eo caſu, in quo unus ſolidũ præſtare poſsit: ueluti cùm in diuiſionibus inter ipſos factis, fundus ad eum peruenit, qui cõuentus eſt: nam is cùm ſolus ſit eius dominus, poterit ſeruitutẽ con- ſtituere. Nec tali caſu per diuiſiones extraiu- diciales familię erciſcundæ actio perimitur.
c Quiaper ſingulos.) Alia ratio alibi af- fertur, uidelicet quia ſtipulatio in eũ caſum deuenit, à quo incipere nõ poteſt quod hoc modo declarandum eſt: nam mortuo teſtato re, cuius fundo fuerat promiſſa ſeruitus, fun dus ille efficitur omniũ hæredum cõmunis. Finge ergo unum ex eis inſolidum agere, ui- deretur ſtipulationẽ extingui: quia cùm per ipſum ſeruitus acquiri fundo communi non poſsit, ſequit᷑ in eum caſum deueniſſe, à quo nõ potuiſſet incipere. Sed tamen aliter deci- ditur: quia licet huic actori præſtari nequeat ſeruitus, pręſtabitur æſtimatio, ſeu quod ſua intereſt:quæ æſtimatio licet difficulter inea- tur, tamen difficultas præſtationis nõ uitiat ſtipulationem. Atq; ita ego ſentio.
d MDifficultas præſtationis.) tVerba lu- riſconſulti in eum caſum expreſſe cõcipiun-
D. And. Acciati
10
20
30
839
tur, quo uelunus tantũ agere uelit: quem ſen ſum proxime ſecutus ſum, Cõmunis tamen ſententia aliter ſe habet: nimirũ ut intelliga⸗ musluriſconſultũ loqui caſu quo omnes age re uelint. nam& tunc difficultas eſt in pręſta
tione, tam ratione
li inſolidum habeãt plurium hæredum
actionẽ. Sed quidam ſtipulatoris, quam hoc caſu extingui ſti promiſſoris: fquia nõ niſi omnib. con
pulationem putant: quia per ſingulos ac quiri ſeruitus nõ po teſt. Sed nõ facit inu tilem ſtipulationem difficultas præſtatio nisd. Si tamen homi- nem ſtipulatus, cũ
ſentientibus ſerui- tus conſtitui pote/ rits:& uel facilimè diſcordes erunt in- ter ſe hęredes ſtipu latoris, cùm ad nos pertineat eius loci electio, in quo ſer- uitus cõſtituatur'. tIpſe non arbitror recedendum à regula, ut electionẽ demus de bitoribus, niſi ſimplex facultas uiæ in infini- to ſit relictai. Nec obeſt, quòd itinere ad præ- dium cõmune duorũ relicto, niſi uterq; de lo co itineris conſentiat, ſeruitus nõ acquirit: quia licet requiratur conſenſus utriuſq;, cùm locus conſtitui debeatutriq; cõmodus, nõta men ſequitur, quin hæres ipſe eligat. Enim- uero admiſſa cõmuni interpretatione dubita tur:Finge ſingulos hęredes ſtipulatoris egiſ- ſe ad uiam,& unum ſuccubuiſſe, nunquid ea ſententia alijs oberit: Et Cynus Alexanderq; obeſſe aiunt:quia ſeruitus non niſi omnibus conſtitui poteſt: uicto autẽ non poteſt conſti tui:nulli ergo conſtituet᷑. Cæteri cõtra, quod eſt uerius:nam qui ſuccubuit, ius aliquod in ſeruitute non habet:quia ſententia facit ius quapropter cohæredibus nocere nõ poterit. Atq; ſi in rerum natura non eſſet, tametſi ex
40 æquitate debeãt cohæredes ſinere, ut per eos
acquiſita ſeruitute de facto utatur:talioquin & regula eſt, ſententiam nec prodeſſe alteri, nec nocere, niſi ea lata ſit de ſeruitute iam cõ ſtitutan: quia cùm in ea uertatur ius in rem in diuiduum, meritò omnes afficit, ad quos res pertinet.
e TSitamen hominem.) Einge te, qui mi hi hominẽ in genere promiſſras, deceſsiſſe relictis hæredibus:ego cõtra aliquem eorum
so egi& ſuccubui, uel aliquem eorum peracce
ptilationem liberaui: num cæteri, ſi ſoluant pro portionibus ſuis in eadem ſpecie, liberẽ- tur:& lex ait liberari. Nec hoc caſu quicq́; eſt in ſuſpenſo: cùm alioquin ſi obtinuiſſem, li- beratio pendèret, donec uictus in eadem ſpe cie ſatisfaceret. Et ratio eſt, quia hoc caſu nõ poſſum conqueri, me quod ſtipulatus eſſem non conſequin, Nec enim hic periculum eſt, ne ille cum quo egi, uel quem liberaui, in di-
6o uerſa ſpecie ſoluat, cùm in nihilo teneatur.
Quapropter ſi ponamus me ſuccubuiſſe, ꝗa fuerit mihi ſatisfactum, non arbitroralios li berari, niſi eadem in ſpecie ſatisfaciant: licet
aliqui recentiores contrarium ſenſerint, ar- gumen⸗-
blſ uit deſt uit.ruſt.
i lſicui deſ
k liitincre de
uit.ruſte. 1
36
31 erteceptione uöons ab uno
1 em quiautfe
malolutonẽ eli üuprobaui ſupe nuageretn poter nand his quæin! mvoideturrenunci it quodſolapetit
uointerduos reos
II ingeus
ſt.hom.
37
m l loci. 6 ſi dus ſ de ucnd
38
minoinſolicum te unreatin aſunoſt rer Nonopinorta naguamomnesprol LAcceptolat ſit rem authominẽ m wacceptotulerim, wem lbereris eno! rlogpeciebus dicit dulato non nilt au iibioſeu donatio LDromilore,) le ccipiũt uton ſiteloprineipal ſtilorbus:qua ra Ahrmiſoriprode


