53

raam aſenm aaſan

. Ercon uor— Im Aas Lr

3 tutor.§. Lu-

— eius deuſu r. — ecui fundus. n a crin taman arnge cond.& de m A C amit Amnn onſt. 4 —

Lna mum um cmrur, Iix.

C — 7 Reuun.

—— —— ſiduobus ue

um n gracsſtdemte culum. 5. c5

n bacn Kru e d.

rub ur wrlein C G nm uf4- u Arrm ncn deorkrr, ³—„

rij. 9. heres. uucõmod.

— ſiduo depo.

r ae Kcrudſj. ſi Pecu⸗ u. O 5. ſia⸗ ge ud duos. de-

— 1 —

4

8²²

a ¶ Et harum.) Stipulationũ quæ in dan- do conſiſtunt, exempla uſq; ad. item ſi in fa- cto.ponuntur, atqʒ ibi de factis diſſerere inci

it, ut ego ſentio, licet alij contrà.

b ¶Partium.) Qui ergo tenetur centũ da re, pro parte ſoluta

liberatur, cogiturq; in faciendo cõſiſtũt. Melitor Haiteedlel Et harum omnium 3 em̃ reeſpien quædam partiũbprę te, uerba textus nõ ſtationẽ recipiũt: ue- procedũt:alioquin luti cum decem dari &qui hominem de ſtipulamur. Quædã bet partispręſtatio non recipiunt, ut in

ne in ea liberaret᷑. nec ratio§.pro par te.in ſpõtè recipiẽ-

his quæ natura diui ſionẽ nõ admittunt:

3—. d. te locũ ſibi uendica ueluti cũ uiam“, iter, re poſſet, cùm ſi⸗ actum ſtipulamur. bi debeat imputare

Pbutare Qugdam partis qui creditor, qui partẽ

accepit, cùm nõ co

geretur. Videtur ergo fatendum, poſſe cogi creditorem, ut partem recipiat: quapropter eius conſenſus imputari illi non poteſt, licet cõmuni calculo in cõtrariam ſententiã itum ſit. Nec quicquã nos mouerit, t quòd qui ſub uſuris debet, ſolutione partis non liberaturꝰ: namuſuræ ſub conditione debentur, uideli- cet ſi ſors ſoluta non fuerit, quæ conditio in- diuiduum contractum facit b.

c MDari.) Quid ſi rem reſtitui?& aiunt eam obligationem recipere partium præſta- tionem: quamuis debitores non liberentur, niſi in eadem re ſoluerint. Sed hæc ſententia plurimis argumentis ſubuertit᷑. Ego cenſeo, ſi aliqui ea obligatione teneantur, quia com- modato uel depoſito rem indiuiduam, puta lancem acceperint, inſolidum teneric: uide- tur enim creditor inſolidum eorũ fidem ap- probaſſe. quæ ratio in hæredibus locum ſibi non uendicat: quapropter cùm obligatione perſonali teneantur, ea per legem XII. tabul. diuiditur(licet ex æquitate hæres, qui ſolus rei reſtituendæ facultatem habet, officio iudi cis compellatur reſtituereꝰ.) Nec eo caſu ali- quis liberatur, donec in eadem ſpecie ſit in to tum ſatisfactum. Quòdſi res ſeparabilis de- beatur, ueluti quantitas, tũc neq́; etiam prin- cipales, niſi pro parte tenentur:& unius do- lus alteri non obeſt. tSed qua ratione ſtatu- tum eſt, ut obligatio dandi diuideretur Et in eo cõſenſum eſt, quia dare dicitur, qui domi- nium transfert:at dominus eſt etiam qui pro parte eſt dominus.Sed& qui tenet᷑ dare, non liberatur, ſi id quod creditori intereſt, ſoluat. Vnde tali caſu in diuerſis rebus non poterit accidere, ut ſolutio proueniat. quod in obli- gationibus faciẽdi ſecus eſt: quid enim ſi qui foſſam fodere debet, partim fodiat,& in reli- quo dicat, ſe id quod intereſt præſtiturum?

6 TCæterum& quandoq; reperire eſt in obliga

tione dandi, eum qui pro parte ſoluat, pro ea parte non liberari: ut ſi debitor fundi præſtet

de ſtipul. di uiſionib. coment.

10

20

30

4⁰

60

8²23

uſumfructũ.Idem in eo qui tenetur dare ſub pœna propter conditionem, quæ ineſt con- tractui. Idem& in hærede, qui centum dare iuſſus eſt pro theatro extruendos. Videtur e- nim principalior eſſe obligatio faciẽdi, unde eius naturam datio aſſumit:ſed& is do minus qui actione noxali cõuenitur, inſolidũ defendit: nõ enim debet fie/ ri actoris conditio

dem præſtationẽ na tura ſui recipiũt::ſed niſi tota dent᷑, ſtipu- lationi nõ ſatis fit: ue luti cũ hominẽ gene

raliter ſtipulor, aut deterior, q́; ſi male- lancem, aut quodli- ficum ipſum ſeruũ bet aliud uas. Nam conueniret: ſeruus & ſi Stichi pars ſolu/ Seerenlehae erd ta ſit, nondum in ul- TViam.) An- la parteſtipulationis tiqua eſtaltercatio,

tan qui tenetur ad ſeruitutẽ, teneatur dare facereq;i. Et cõmuniter aiunt teneri:quoniam is qui ſerui tutem debet, tenetur pati, ut creditor eo iure utatur:unde& qui uſumfructum debet, ſi ſit in mora, in eo quod intereſt cõdemnat᷑. Sed hanc ſententiam q́ʒplurimi nõ iniuria repro- bant iquoniam huiuſmodi patientia in incor poralibus loco traditionis ſucceſsitk. Vnde ſicut obligatio dandi rem corporalem, tradi- tionis naturã nõ aſſumit, licet debitor etiã tra dere teneatur:ita& de iuribus dicendum eſt. Quamobrem& hæres dare uſumfructũ di- cituri, qui patitur legatariũ utifrui: cùm enim illa patientia in conſequentiam dationis ue- niat, facti naturam nõ ſeruat. Et licet cõdem- natio, ſi nõ detur uſusfructus, fiat quanti in- tereſtn, id nõ inſtitutũ eſt, quòd obligatio u- ſusfructus ſit facti: ſed quia uſusfructus in- certus eſt, ratione rei præſtationis& tempo- ris, quapropter meritò fuit incertiagendum. Qui ergo ſeruitutem Titio ſpopondit, ſi eam conſtituat, liberatur: quòd ſi deinde non pa- tiatur Titium uti, nõ ex ſtipulatu, ſed poſſeſ- ſorio interdicto erit conueniendus.

e Recipiunt.) Sed cur tali caſu promiſ- ſio etiam petitione nõ eſt indiuidua? Reſpon deo, cùm integer homo ſoluẽdus ſit, ne parti cularis ſolutio ſtipulatori ſit damnoſa:& præ ter eius intentionem id quod ſtipulatus eſt, non conſequatur: meritò contractus huiuſ- modi ſolutione tantùm eſt indiuiduus:quia hæc ratio ſolutionem ſolam reſpicit: tin cæte ris adhærendum fuit regulæ, quæ eſt, ut obli gatio dandi, partium præſtationem recipiat.

f Liberatio.) Atqui uideretur continge re liberationẽ:quia ſoluens partẽ Stichi, uide tur eligere ſolutionẽ in Sticho, ergo non de- buitpoſſe uariare.Interpretes ſe extricare ne ſciũt.Ipſe negauerim ſoluendo partẽ cenſeri eum elegiſſe in totũ, ſed in eam partem tantũ, quę ſoluta eſtnam actus qui ex tacita uolun tate inducuntur, niſi eatenus extenduntur, quatenus ex palàm geſtis Prfeiini tur“.

rr

liberatioſnata eſt:ſed

5

2 l. fideicõm. 6 ben. de leg.iij.

h l. ſicum uno. 5 ſi ex nox. cau.

7

i l f. cõ. præd.

8

k d.l. quoties. i. de ſer.

9 I I. iij.. dare. de

uſufruct.

m l. ubi. g. fandi. j. eod.

10

11„ Bart. in l. Titii.§. alteno. ff. de admi.tut.