Teil eines Werkes 
3: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iureconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Basileae [ca. 1550]
Einzelbild herunterladen

ſle atlonibus opatt, m rationè bniige fuerit cur höüülſ teſtamen⸗ ucum nem petat, expugna- Scapiatha

tius uocari

neficiũ ue/

nnium ſen, ilfünga mulier, cui faehmg, repudiare conda sim conce/

adicet teſta uerbis non quitur quę

cedet.& ita

io apudme

in facti quę/ naxima hoc bnanſd licat exſcri⸗ Gie netſi qui& uuln gerterit, non

us Doclori- tenpus per felo⸗ xuI

lo, num legi- cta ſunt, pet m interpretes um reſponſis er principem

a g. liceat. in au⸗ thent. quibus mod. nat. effi. legit.

b d. H. liceat.

c d.§.& quid ſi

tantum.

d c. tanta. extra,

qui filij ſint le⸗ gitimi.

Paradoxorum lib. III.

nuitatis reſtitutio eſt, quæ olim iure naturali uigebat, cum paſsim omnes legitimi naſce- rentur:& hæc reſtitutio minimè trahitur re- tro,cum manumiſsioni ſimilembhoc caſu le- gislator affirmet, quæ quidem dubio procul præterita nõ reſpicit. Quamuis igitur reſti- tutio à principe conceſſa retrò ſoleat aſpice-/ re, non tamen in ea id iuris obſeruandũ eſt, gitur ſenſus per interpretes traditur, ut ne- quæ ſolius naturalis iuris ratione reſtituit:a- pos, qui mortuo apud hoſtes filio, uel etiam lioquin, ut diximus, etiam ſeruorũ manumiſ i0 illo uiuo, poſt mortẽ aui naſcitur, ſuccedat: ſio retro reſpiceret. Nam& hanc opinionẽ& cõmuni plurimorum autoritate hæc ex- nõ Baldus ſolùm, Antoniusq; Butrius pro- poſitio firma eſt:cæterũ q́; ſit abſurda, nemi- bant, ſed ex conſtitutionũ ipſarũ uerbis con nem Latinæ linguæ peritum(ut opinor) præ firmat᷑.Iuſtinianus in authentico, quibusmo terit: quomodo enim illis uiuis, pro illo uiuo dis naturales efficiantur legitimi, Liceat, in- accipiamus:? quis hallucinatũ in grammatico quit, patri filios naturæ& antiquæ ingenui- numero luriſconſultum credate nam tametſi tati reſtituere,& de cætero ſub poteſtate ha- quandoq; pluralis pro ſingulari ponat᷑, cum bere.& paulò inferius: Poſt legitimationem ad plura in genere dictio referri poteſt, cum exinde filios frui ſolatio.quid enim magis o- tamen rem ſolam reſpicit, ſalua ratione recti ſtendunt uoces illæ, de cætero,& exinde, q́; z0 ſermonis fieri nequit. Quamobrem Baldus, antea geſta legitimationẽ nõ reſpicere Nec Ioannes ab Imola, Pontanus, Iaſon aliter in- interpretatio Alexandri& Iaſonis recipien- tellexerunt, ut ea uerba, illis uiuis, de filio& da eſt?, qui ideo in ea conſtitutione non trahi nepote accipiantur: eaq́; Scæuolæ ſententia retrò exiſtimarunt, quoniam ſiid fieret, in a- ſit, ſi pronepos poſt mortem proaui, cum licuius damnum fieret. Quis enim hoc ad- pater et auus captiui uiuerent, natus ſit, proa mittat, cùm palàm eo caſu conſtitutio loqua uo agnaſci,& idcirco inſtitui poſſe. Verum tur, quo legitimã ſobolem non habeat pater? hic uerbis legis cõtrarius eſt, cum non poſt Quorſum ergo iſtud præiudiciũ oritur- Ale mortem aui, ſed proaui ſcribere Scæuola de- xander I1 1. Pontifexò: Tanta eſt uis matri- DPuiſſet. Sunt& alię Doctorũ in his uerbis tri monij, ut qui antea ſunt geniti, poſt contra- 30 cæ, quas, quoniã ex aliorum dictis confutan ctum matrimonium legitimihabeantur. Si tur, referre operæpreciũ nobis uiſum nõ eſt. ita eſt, ergo ſecutis nuptijs nõ habentur legi Itaq; ut ipſe quę noſtra ſit opinio tandem elo quar, ab imperitis corruptũ eſſe textum cum

timi ante contractum. 8 3 ſuſpicarer, ueteres libros adeundos cenſui Intellectus Docllori in 5. quid ſi is. ueros nõ& I exemplo antiqu orũ. Siquidem o⸗ eſſe, et corruptum à librario codicem,& quantum id in re lite nem, cum ab eo Aratus poẽta quæſiuiſſet, raria reſtrat: quamobrem ex unius elementi inuerſione decla quonam pacto emendata Homeri opera cõ- ratus, uti debuit. CA b. XIII. pararet, reſpondiſſe ferunt, id futurum ſi in Vid ſi is(inquit Scæuola) qui filium a- antiqua exemplaria incidiſſet, nõ quæ ab re- pud hoſtes habebat, teſtaretur, quare 40 centiorum aliquo inuerſa eſſent. Quamob- nõ induxit, ut ſi antequam filius ab hoſtibus rem& Valerius Probus, cum quandoq; ani redierit, quãuis poſt mortẽ patris decederet, maduertiſſet, ſcriptorũ negligentia optimos tunc deinde nepos, uel etiã adhuc illis uiuis quoſq; codices uitiari, ex antiquorum lectio poſt mortem ſcilicet aui naſceretur, nõ rum- ne eos annotare, diſtinguere, emendare ad- peretenam hic caſus ad legem Velleiam non ortus, æternã laudem indeptus eſt: quod ex pertinet,& ẽ. Perſcrutandũ à nobis eſt, qui- Græcis Appionẽ quoq; feciſſe memorię tra nam potiſsimum ſenſus his uerbis quadrare ditũ fuit, apud quos et Nicanor tam diligens poſsit. Et primo à quibuſdam ita intelligif, extitit, ut syμiæe inde appellatus ſit. Nam ut quæ Gallus Aquilius de naturali morte A. Gellium nemo, opinor, non legit, quan- filij dixit, Scęuola ad captiuitatem extendat, so tumq; ei negociũ ex librariorũ incuria factũ ut eo caſu nepos auo ſuccedat: ſed etſi naſca- ſit, omnes animaduertunt. Quapropter& tur uiuo teſtatore, nihilo minus Galli conſi- Iuſtinianus Cęſar, nõ alia de cauſa, falſi crimi lium et hic efficax ſit. atq; ita ordinant᷑ uerba, ne eos librorũ notarios teneri mãdat, qui per quæ alioquin aduerſari uident᷑, uel etiam ad- ſigna& notas Iuriſconſultorum reſponſa& huc illis uiuis, ſcilicet teſtatore& filio naſce- leges ſcribere audent: callebat enim quàm fa retur, poſt mortem aui nõ rumperet: qui in- cilis inde eſſet in mendam lapſus. Igitur cum tellectus omnem textũ interpolat,& ſubuer corruptum codicem uitiatumq́; Scæuolæ re tit:tum etiam iure nõ defenditur. nam ſi ne- ſponſum ſuſpicarer, in Marciana Mediola- pos uiuo auo natus proponit᷑, certè caſus hic nenſi bibliotheca Digeſtorũ opus, non in adlegem Velleiam, nõ, ut Iuriſconſultus ait,« tria, utpræſentis moris eſt, ſed in duo uolu- ad Gallum pertineret. Et minimũ negantis miina diuiſum perlegi: quod quidẽ maximè hoc docini reſpõſio nos mouerit, qui legem fidei apud me erat: tum quòd ſine gloſſema- Velleiam ſolùm loqui exiſtimat, cum uiuo tis ante Accurſiũ ſcriptus eſt liber, tum etiã teſtatore, filio uerè mortuo nepos naſcitur. quòd ante cuiuſq́; reſponſi principiũ autoris

8⁰ 81

Nam cum filius captiuus fictè mortuus dica tur, cur huiuſcemodi legis diſpoſitio(ſicut cõ ſilium Galli) ad fictum caſum non trahitur- nam etiam ſi nõ traheretur, certè negari non poteſt, eum caſum Velleij magis quàm Galli prouiſionis ſimilẽ eſſe:& tamen plus Gallo tribui ex hoc contextu colligeretur. Alius i-