decehn lus indu- brſfumm

qui eoau snouenô enis poſt⸗ ſeteſtatus lo de lega⸗ . qui na- vſttatg turusnon 4. prſtan ceptus ne, qoma ant, quam 1s futurus q uero hic rim, quifa- it ſuus, il- ſtarur, pri- eat: in ſuc- nortis tem⸗ rædictis cõ us exeman d. I tamen⁰ in im pertinẽt. laäcah tria tẽpora en heredum tẽpus mor- ibus teſtatũ erũt. Etdu- Kcnlt mnibus ap⸗ nahis uli reſponſo hen oſthumo fi⸗ blgeabth nuit ſenten⸗ mos, legiti⸗ mẽ uerbaita alli oratione ſuo loquitur, alli ſententia ar ratio uflo- m quodex n ſententia, no 399 dodeuoen u nmumadfi lius iinet. ſthumus alie⸗

gier

— ct. G*

aIn§. ille caſus.

b§. emancipati. Inſtit. de hær. quæ ab inteſt.

c I. ſ inſans. C. de iur. delib. d Aret. hic.

el. placet. de lib. Epoſth.

f§. incertis.& §. poſth. Inſti. de lega.

g lin tempus. de hær. inſt.

h. ſui. Inſtit. de hær. qual.

i liſi quis filium. C. de inof.teſt.

68

humus animaduerſo teſtamenti tempore, ſuus nõ erat, imò alienus. Sed næ non uidit Bart.tametſi ea xll. tabularũ lege ab inteſta- to ſui hæredes uocarentur: ſi tamen conditũ eſſet teſtamentũ, ſupremam defunctiuolun tatem eo quoq; iure obſeruari debuiſſe.Si e/ nim extraneos, quos libuiſſet, inſtituendi fa- cultas teſtatori præſtita fuit, cur nõ id multò magis in nepote conceſſum eſt? Quamobrẽ Ioannes ab Imola in cauſa id eſſe aſſerit, quo niã cum in nepotẽ nondum natũ affectionis amor nullus præſumat, facilè exiſtimatũ fo- ret cum matre poſthumi teſtatorẽ cõcubuiſ- ſe: quare ne mala hæc dealiena uxore ſuſpi- cio cõciperetur, uetitã poſthumi inſtitutio- nem. Quæ ratio tam mihi abſurda ſemper ui ſa eſt, ut penè indignã duxerim, quam refer- rem.quis enim inceſtos hoſce partus præſu- mat? quis nepotes etiamſi nondum natos, a- uis gratiſsimos ſpe propagandi generis po- tius nõ exiſtimet:, qᷓ; fœdiſsimi facinoris ar- gumento? atqui& hac ratione extraneus& ignotus inſtitui prohiberet᷑, quaſi materno ſtupro procurata inſtitutio ea foret, quid itẽ, ſi uiuente auo natus infans eſſete nônne in- ſtitui poterit, cum tamen minimũ gratiæ pri mis uagitib. indipiſci queat? Sunt& qui eũ, qui adhuc in rerũ natura nõ eſſet, inſtitui ne- quiuiſſe opinent᷑hacq; potiſſimũ cauſa iure ueteri alienum poſthumũ repellidò, ſed& hoc

ParadoXxorum lib. III.

10

20

30

perquã dubium eſt, cum nõ magis in rerũ na

tura ſit poſthumus ſuus, quẽ potuiſſe ex xlII. tabulis inſtitui, uulgò ſciture, tametſi non ſat firmis argumẽtis probari ualeat: quoniã qui de ſuorũ inſtitutione locutus eſt Vlpianus, Aquilio Gallo poſterior fuit:ut fortaſſe non falſò interpretatũ Catonem Saccum opinari aliquis poſsit, qui& hoc Galli inuẽto adſcri- bit. Sed uerior omnino eſt Raphaélis Co- menſis ſententia, qua id minimè ex xii. per- miſſum traditur, quoniam incertis perſonis olim neq; legari, neq; relinqui quicq́; pote- rati: quamobrẽ poſthumo quoqʒ alieno(ut Triboniani uerba referã) inutiliter antea le- gabatur:nam et cõiunctiua particula, quoc;, ex ſupraſcripta regula eum caſum deducere uidetur.nec his ſanè Pauli Caſtrenſis aduer- ſatur argumentatio, dum incertã perſonam eſſe eam negat, quæ ſequenti tẽpore demon- ſtrari poſsit: quoniã ex beneuolentia huma- nitateq; id receptũ a Modeſtinos deinde eſt, qui Seueri Alexandri Imp. in conſilio, lon- gè poſt Gallum floruit. Fortius itaq; illud ob eſt, quòd et poſthumus ſuus incerta perſona eſt, nec magis illi delata hæreditas(quod So- cinus credidit)dici poteſt, quàm nepoti, ſi fi- lium mortem obijſſe proponaturt: quapro- pter huiuſmodi nepotem inſtituere, uel ex- hæredem facere, ſicut filios, auus debet. Sed utiq; ut Socino hæream, adducor, quòd ne- potes in filiorum locum ſuos hæredes auis fieri, ex lege XII. tabularum nõ arbitror, ſed id potius ex lege Velleia inductumi quod in eius tractatu explicaturus ſum.

4⁰

60

69

Negatiuam uerbo, poſſe, antepoſitam non excludere omnem potentiam, quod in noſtra hæc tempora opi nati ſunt luriſperiti. CA p. I11I.

Reberrima recentiorũ ſententia eſt, in hlege, quæ aliquid fieri non poſſe dicat, quamcunqʒh potentiã abnegari: quoniã ea ſit negatiuæ particulæ, ſi huiuſmodi uerbo ad- iungatur, natura, ut præciſam neceſsitatẽ in- ducat. Primusq́; id inter canonicas Pont. ſan ctiones Ioan. Andreæ prodiditt, quem dèein Bartolus,& poſt alios alij ſequuti ſunt. Qua- propter ſi principes Ahi citatione aliquem condemnauerint, eorũ ſententiam etiam ſu- premæ poteſtatis robore latam, nullo iure ua lidam eſſe Nicolaus Tudiſcuslexiſtimauit: quoniã ſe Pontifex aduerſus inauditã partẽ cauſas definire nõ poſſe teſtatus eſt:quæ uer ba nõ ordinariam tantũ poteſtatẽ, ſed& ple- niſsimam præter ius facultatem adimere ui- dentur. Verùm uideamus id'ne iuris autori tate reprobabile ſit:& quandoq; animaduer ti ex quibuſdam argumentis facilè conuinci poſſe: ſiquidem Hieron. ad Euſtochium, Audacter, inquit, dicam, cum omnia poſsit deus, ſuſcitare uirginem nõ poteſt poſt rui- nam. ualet quidem liberare de pœna, ſed nõ poteſt coronare corruptam. quis enim ex his uerbis non poſſe deum arbitrabitur, laureo- la uitiatã uirginem donare, cum& longè ma iora poſsit? Sed& Innocentius Pont. Max. nuptias, quęab quarto conſanguinitatis gra du cõiunctis celebrant᷑, ut ualeant, ſe diſpen ſare nõ poſſe tradidit', cum tamen etiam or- dinaria poteſtate facultas ea ſibi conceſſa ſit. nam& Gordianus Imperator abſenti Reip. cauſa, non poſſe obeſſe tempora, quæ in a- ctione de dolo computantur, reſcripſito, cum nihilominus mero iure abſens excludatur, ſitq; illi neceſſaria reſtitutio. Ex Toletano quoq; concilio: Non poteſt, inquit Gratia- nus, erga homines eſſe fidelis, qui deo nõ ſer uauit fidem,cum tamẽ Turcas, Saracenos, & Scythas ſuis fidos eſſe, erga deum infidos, poſsibile ſit. Succurrunt ex iure ciuili, quæ adduci poſſent, alia argumenta: ſed commu- nem opinionem ſatis& ſuper, ea quæ dixi- mus, confutare mihi uiſa ſunt: alioqui ſi aue teribus nõ recedamus, conſequens erit, ut cum ſimpliciter proponatur, aliquem à prin cipe ex reſcripto abſentem arrogatũ fuiſſe, præſumatur potius reſcriptũ nullum, quàm arrogationẽ ualere: quoniam cum ſoli prin- cipi ius arrogandi reſeruatum ſit,& VIpia- nus tradat, abſentem arrogari non poſſed, ſe quitur ut de ordinaria ſaltem poteſtate non poſsit: reſcriptum autem potius nullum in- terpretandum eſt, quàm inducenda ſit huiuſ modi præſumptio, ut credamus ab legitima poteſtate principem receſsiſſer: quod certe perquam dubium apud me eſt, cum& hac ra tione idem in adoptato dicẽdum fo- ret, quod omnibus ſuffragijs reprobatur.

ddd 2

k Gloſ. in c. j. de reg.iur. lib. vj. Bar.& laſ. in l. Gallus. i pri.

I In c. j. de cau⸗

ſapoſſeſ.

m xxij. quæſt. vj ſi Paulus. gl. ibidem.

n c. litera. de re ſtit. ſpol. 36ʃ g10ſ. 8

0 Inl. ij. C. de dol.

p ĩj.q.vij. c.non poteſt.

ꝗ I. neq; abſent.

l. ſeq.§. fin. ac adop. 2

r c. ſi motu. iun- clo c. non po⸗ teſt. ců ibi no. de præbẽ. lib. vj. Alex. in l. quanquam. de teſta.§. forſi-

tan. j. ea. l.