Teil eines Werkes 
3: D. Andreae Alciati Mediolanensis, Iureconsulti clariss. lucubrationum in Ius civile
Entstehung
Basileae [ca. 1550]
Einzelbild herunterladen

44

ti,. quidam ſunt, qui ex ſacra iuſsione, uel for- Auamma a§. ſiuer. ĩaut. ma dati dicunturꝰ: nimirũ quia accedente iuſ Kdo- devxh. reis. ſu principis, ab ordinarijs dati ſunt. Huius

rei potiſsimũ is modus erat: nam ſi unà duo luerſæ litigaremus,& alter noſtrũm mallet ſumma- den Are tim, uel alio modo cognoſci per ſupplices li- wilidet bellos, Imperatorẽ rogabat ut per reſcriptũ ahuius iuberet iudicem ab ordinario nobis dari, qui eſolum ſummatim, uel quoquo modo petitum fue- uiſqua, nat, cognoſceret, iudicaretq;. reſcriptũ illud duerſe⸗ 5 Tex i5 o?m. ſacræ formæ iuſsionisq; nomen habetb. eas da non 75 1 3 implorari aprincipe ante litis cõteſtationẽ, mihifa, laehis 35 paſsim conceditur: poſt litem conteſtatam ſe igebit 1 3 27, d. cus eſt.& niſia quæſtore principis ſubſcri- 4 nobtd 7 9 Ale Ptæ ſint, contineantq;& litigantium& iudi- iir aat aeg. Cls nomina, nullum effectum habent.18 er⸗ 4orli in I. jj. de iur. go iudex, qui ea forma datus eſt, nil ulterius lcictio, mHo. habet, quàm cęteri iudices pedaneihabeant: lurimũ c In authent. in& ab eius ſententia quidem Imperator, duam mluligi mecdl.itis. ſed ordinarius ipſe appellature: ſoluùm in eo duam⸗ madtiänf dn aut. ut di iu. diſtat, quòd alia forma quàm ordinaria pro- dare fcusud el. fiff. s cedere ex reſcripto illi contingit. Sunt& iu-

aem ha⸗

ui man⸗ n cprai t ut ſunt auogfin

quo.l.j. 6. ſi gs in ap. ff.de ap. f 1. f. C. de iudi. g No. l. gliberis.

dices ab imperiali fortuna dati, qui in eo tan tum à cæteris principũ delegatis differunt, quòd poſt eorũ mortem iuriſdictionẽ adhuc

legato eſ 3-S.ſ ds h abẽt, cum alioquin iuriſdictio nomine pro m, di⸗ auig. G pup. Prio delegãtis cõceſſa eo mortuo euaneſcats: ngi um quòd ſi dignitatis uel alia perpetua appella- ſconfului tione tributa ſit, permanet: Imperialis enim tüomni⸗ fortuna nec unquã perit, peritura ue eſt. Le- n illis fo⸗ guntur& executores, quam uocem æquiuo ti. Gleun h Ab. indc. pa Cam etiã Nicolaus Tudiſcus oſtendit. Sed

Mdara, ſtoral 5. quia quod ad præſentem materiã attinet, quatuor niotan uero. enumerari ſignificationes poſſunt:& in pri- cgin vn mis ordinarius quilibet iudex executor dici iuridi- i 1f. S. executo Poſſeti, quoniã is propriam ſententiam exe- eitidur res. C. ut nemo quendi ius habet, qua ratione& is cui man- dat, nih

uamobtẽ ol.4iulee

ere iudicia deu

rætet iu, lfics

ulladandi au.

litur,&ab q4li uür 27. Qod rüuifs

1

priuat. k c. ſi quis cõtr. de fo. compet. 1 1I. fi. C. de ſpor. l. ancimus. C. de iudi.

data eſt iuriſdictio, executor pariter dici po-

Paradoxorum lib. II. 49

miſſario iudice terminari, quo caſu ab eorũ ſententijs prouocatio eſt, huiuſcemodiq; iu- riſdictio magis delegatæ quàm ordinariæ ac cediti. Reperitur et quorundam iudicũ men Iul. fin. C. de tio, quos chartularios paſsim uocant: cuius iud. ubi laſon. nominis ratio ex Hetruſcorũ conſuetudine No. in. rẽ manauit:nam cum eis in regionibus ex mu- nouam. C. de nicipali decreto iuriſdictionẽ tabelliones ha iud. beant, quotieſcunq; alicuius cõtractus teſta- 10 tionẽ ſcribunt, debitori mandant, ut intra tot dies æs illud alienum ſoluat: tanquam enim in confeſſum promiſsio illa ſemper paratam executionẽ habet. Horum iudicũ mentionẽ in iure Romano eſſe, non falſò abnuerim: nam etſi Accurſ. Bald.& Salicetus hoc ſen- ſu accipiendas eas leges' arbitrentur, quæ de d. fi. C. ubi et his iudicib. meminere, qui iudicandi ſolam apud. in l.j ff. facultatẽ habent: rectius tamen ibi fuerit eos de iud. intelligere, qui inter priuatos iuriſdictio- z0 nem ſpontaneam habent, qualis eſt procura tor Cæſaris: mecumq́; ſentire,demum Tho- t Ii. c. de peda. mam Dotium Senenſemoſfendi in rei iu- u Inl. ait præ- dicatę commentarijs. tor.õ. ſi iudex. Meri imperij ius ipſum ſoli principi cãpete- re: eius exercitium etiam cæteris ordinarijs commu- nicari:& cur illud delegari nequeat, noua ratio. CAP. VI. Vm trecentis ferè abhinc annis Henri- cum Germanorũ regem Bononiam ue 30 nire contigiſſet, uigebant tum duo, maximi in noſtra hac diſciplina nominis, Lotarius & Azo, diſcrepabãtq́; inter ſe uarijs modis: & in eo præſertim, quòd merum imperium apud ſolum principem eſſe Lotarius crede- bat, Azo etiam cæteris magiſtratib. propriũ eſſe profitebatur. Quamobrem depoſito u- terq; ex ſponſione apud ſequeſtrum equo, regem ipſum adierunt, qui pro Lotario pro-

K 727..... 711.. terit.Sed& apparitores, nũciſq; iudicũ exe 40 nunciauit, uictoriq; illi ex cõuentionis lege

cut ores ſuntl quorũ duos quilibet iudex ha- bet, deſidiamq́; eorũ ſimul& perfidiã mulcta indicta, coẽrcendi illi ius eſt. Quarta ſpecies eorũ iudicũ eſt, qui ex municipali lege in cau ſis exequutionũ ius dicunt, quorũ in iuris ci

Azonis equus ceſsit. Verùm poſteriores ita rem iudicatam damnauere, ut maximo ſilen tio quæſtionẽ omnem texerint, ſolaq; Azo- nis opinio ſic probatur, ut neminem unquã extitiſſe credibile uideat᷑, qui in contrariã ire auſus ſit. Verùm ipſe uereor, num fortaſſe probabilior ſit cauſa, quæ rei iudicatæ autori tate defenditur, quòd uidelicet magiſtratus ſolùm meri imperij exercitiũ habent, at ius ipſum in principe reſideat:quę ſentẽtia Papi

lo iuſſu ordinarij cognoſcunt:ut ſi tecum liti 5o nianiv uerbis ad amuſsim quadrat, qui in uul x inlj. de offt.

cti iudicis pronunciauerint:ſedtunciudex 6 perij, in quo ſolam adminiſtrationẽ habent:

erut, eorũ hbas uilis corpore, mentionèẽ aliquam fieri ar⸗ ſtinus re/⸗ la- bitror: licet Raphaèl& Iaſonnaliter opinen- tensiudex iaal. tur, ex quibuſdã ſcilicet cõſtitutionib. quæ nvoſſe nihil eam opinionẽ adiuuant. Tradunt᷑& ar

Linpoſ bitri iuris, qui electi à partib. de aliquo articu ob id ſint,

dui Jpſi t d9 ſum · 9.

xe bus ein gem, petamq; ut ſatiſdes: ́d cum facias, ne-

eis, qun c udlaus go fideiuſſores idoneos eſſe: ordinarius ali-

dit:& han cui, quem nos optauerimus, mãdat, ut eo in oſt negociolo diſceptator ſit, is arbiter iuris dici Comenii 6 n arbit. I. ſeq. turi:& huiuſce ſententiam non ſolùm ex ap-

elus, Afel Aust Luiſaiiſ. cog. pellatione ordinarius reſcindere poteſt, ſed m memor 1n, 1 etiam non prouocatus corrigere:nam et ſiui olf aſul ol fin. ff. a qui. ſum illi fuerit, ſentẽtias ipſe exequiture, cum

ã de noſtio Lma⸗ app. non licct.& ex eis agi poſsit, pręſertim ſi in cauſa ſuſpe

deſi derem, kp na blapertißimi.l. o

nin on dire up, f.C. èeiu. ipſe, de cuius recuſatione eſt actum, exeque

neos vſci na tur. Vulgò etiam arbitri iuris appellantur,

iculo in 1 ggni, qui legis municipalis iuſſu eliguntur: ueluti obitet,ſica falg ſiſtatutum ſit, lites inter agnatos ſub cõpro- vel huius

geibus hilce

dicl quidam

gatiſsimo illo reſponſo, Vident᷑, inquit, erra eius cui.

re magiſtratus, qui cum publici iudicij ex-

ercitationẽ lege Iulia delatã habeant, iuriſdi-

ctionẽ ſuam mãdant.hic enim exercitatio de

lata(ſi impropria interpretatio abſit) quid a-

liud ſignificare poteſt, quaàm ius ipſum prin

cipi, exercitiũ alijs cõpeterernam& maiores

illi magiſtratus alia de cauſa ubiq; admini

ſtratores dicuntury, quàm ratione meri im- Cuut om. iu in rubr. g. nigro. quę uox eum cõpręndit, qui alieno nomine,

non proprio agit:quod et Accurſ.in rubrica

de adminiſtratione rerum publicarum, li-

bro Codicis XI. teſtatus eſt: quamobrem&

cec 2