tradi 1 enrhy 4 ellet,
eten⸗
den. R ita Fauäiha lihoc en de man.
aamur,
el luriſ
dd quã-
t Nam
ne, bo⸗
Cogni⸗
ſt, neq
le peda-
de offi nlpllet. oaduer, oLnequras ſe equen Hubidird. thæcue
transfer
am man
auſe, uel
r eam ni
datus di- dmaiora
datus iu
hil cõtra plidinqtm
feriusin üt. onimme unc dele⸗ urgat Cel eficiat.
tudicibus on ſutatur, 4 P. II. vimianich ulo de pe- mam æqut at alia 10l
quiũtu Ilhlat
in quibus laus ere, ante/ tionis ſuxæ ica utilita/ impecian/ t. ut etiam officio ſuo 2 ermilſ
15 der.n auth decrtl
4. Ciudicare. in authent. de defen. ciui.
b Pet. Bald. Jaſ.
Nod. il. impe rii. Bar. Alex. in l. iudex. de re iudic. Mlbi Imol.& Ang. Bart. in extra uag. ad repri- mẽdil. in uer. per accuſ.
c§. audient. de iudicib.
d Argu.l j. ff. de
off eius.
e Bar. in l. iube- mus. C. de ero. mil. an. Bal. in
oõſi ccciiij.no
bilis. in quinto uolum.
„ Paradoxorum lib. II.„ cauſa, nihilo magis ius delegandi concedit̃. Sed hæc expoſitio textui ipſi repugnat: nam ſi in principio de cauſis loqueretur, quæ ul- tra trecẽtos aureos conſtarent, cur opus fuiſ ſet dicere eas delegari ſolitas, quòd iudices i- pſi cognoſcere non poſſunt: cum hę non ſo- lum, ſinõ poſſent, ſed etiam ſi nõ uellent, po terant delegari? Quid item in hoc textu quic bus negocijs implicitus, iudicẽ alium conſti quam de cauſis Cc. aureorum intelligi- tuere debet, ne interim ille forteè in carcerib. mus, cum diſtinctio illa ex Iuſtiniani Cęſaris i0 de ſalute ſua ſolicitus diu expectet, quod in lege reperta ſit?, qui longiſsimo poſt Diocle- cauſis illis ſpecialiter per legem conc eſsis, tianum interuallo rempublicam adminiſtra non eſt conſiderandum.
uit: quaſi ariolos, mathematicosq; illos mpe Communes declarationes in S. ubi decretum. ratores credamus, ut legem ſecundum eam a οmuni erudilorum ingenio abeſſe: quamobrem hic inter- diuiſionẽ ediderint, quę penè ducentos poſt pretatus, ut debuit. CA p. III.
annos introducẽda erat, quo cõmento quid Lpianus in tractatu de proconſulis& quęſo eſt abſurdius? Nam& cur ex conſtitu 1 legati officiot, Vbi inquit, decretum ne tionis uerbis, quæ officium iudicis reſpiciũt, ceſſariũ eſt, per libellum id expedire procon de mero imperio intelligamus? cum accuſa- ſul nõ debet: omnia enim quęcunq; cauſę co tiones ab officio iudicis ſeparari frequẽtiore 20 gnitionẽ deſiderant, per libellũ non poſſunt calculo probeturb: tametſi Bartolus ipſe in- expediri. Hanc clauſuſã ita uarijs modis Ac conſtans, cothurni more, utriq; ſententiæ ua curſ.interpretat᷑, ut merito Manlij Seuerini rijs locis adhæſerit. Sed& illud nequaquam ſententiæ locũ fecerit, dum eius q̊d multipli- admiſerim, cauſas c cc. aureorũ per præſi- citer intelligitur, ignorari ueritatem teſtatus des cognoſci poſſe, cum id Iuſtinianus ex- eſt. Siquidem Accurſius definitiuam ſenten preſsim uetuerit, niſi in appellationis cauſa, tiam abſente parte ferri nõ poſſe, hinc quan- ut in auth. de defenſ. ciuit. habetur. Et quòd doque credidit: quod quidem nil cõmune alibi hanc cognitionem pedaneis compete- cum illis uerbis habet. aliquando libelli da-
re, exorciinarij iudicis mandato affirmat?, in tionem per actorem nõ requiri: quod uti fal urbe tantum Conſtantinopolitana locum ſi⸗ 30
bi uendicat. Nam ea conſtitutio de eius lo- ci iudicibus ſolum loquitur, quod eius præfa tio indicat, nec Bartolum fefellit. Quamob- rem Guido Suzarius nõ immeritò à cõmu- ni interpretatione diſceſsit, etſi illi(quod o- mnibus accidere ſolet) facilius fuerit falſa co gnoſcere, quaàm uera reperire. Ipſe igitur ali
ces cognoſcere(ſunt autem hæ miſti impe- rij cauſæ, quas ſpecialiter magiſtratib. datas ſuprà retulimus) neq; in prædictis caſibus li- cet iudicem dare:& differentiæ hæc uidetur eſſe ratio, quia in cauſis meri imperij debet reus quamprimum uel abſolui, uel condem- nari:& ideo ſi præſes ſit abſens, uel grauiori
cognitionẽ requirunt, non poſſe delegari ex illis uerbis Aitimam hut per libellum iudi- cem delegatum intelligamus: qui ſenſus cõ- muniter approbatur, tametſi& Fulgoſius, & Iaſon uerba legis impropriè accipi fatean- tur. Et ſanè ridiculum eſt, libellum pro dele- gato intelligi, præſertim cum in huiuſmodi ter eum textũ ſic expoſuerim: ut quoniã ſole delegatione nec quiſquam libellus requira- bant iudices merũ imperium delegare, tanq; tur. At alij aliter intelligunt, miſerabiliterq; quacunq; re occupati, cognoſcere non pof- 40 ſe torquẽt: nec tamen iniuria, cum nodum i- ſent, uetãt Imperatores id licere, niſi ex dua- pſi in ſcirpo fecerint. Quare ut ipſe quamcla bus tantum cauſis nõ poſsint, uelpropteru- rilſsimè explicem, ſcire nos oportet, decretũ tilitatẽ publicã, uel ex negociorũ multitudi- in hoc aſententia differre, quòd ex ea regula ne. Cęterũ, quia qui unum negat, aliud cõce riter aut abſolutio ſequitur, aut condemna- dere dicitur, uidebaturd in cauſis miſti impe⸗ tio:in decreto ſolùm iudices autoritatẽ ſuam rij, quæ quòd ſpecialiter tributæ eſſent, de- interponunt,& quod agitur, ſibi iuſtum ui- mandari nõ poterant, indiſtinctè delegatio- deri pronunciant. In his igitur cauſis, in qui-
—..—„ S nẽ permiſſam, quod legislator negat. Illa igi- bus decretũ neceſſarium erat, ſolebant par- tur uerba, ex officio ſuo, duplicẽ emphaſim tes per ſupplices libellos petere, ut iudex il-
habent,& nõ ſolum miſtum imperiũ ſignifi /o lud interponeret. Sed quoniã quidã decreto cant, ſed tale quod demandari nõ poterat, cũ nõ interpoſito ſoluùm libellis ſubſcribebant, Pronomen illud, ſuume, perſonam reſpiciat, dubitatũ fuit, num id ſatis eſſet, eiusqʒ effica- creberrimeq; ei addatur, quod per alium ex ciæ ſubſcriptio eſſet, cuius decretum. Negat pPediri nõ poteſt. Quo certè ſenſu nihil com⸗ uriſconſultus ſubſcriptionẽ eam ſufficere: munis ſententia iuuabitur, qua miſtum im-⸗ cuius ratio eſſe potuit, quòd decretum inter periũ iure magiſtratus non cõpetere, traditũ poni pro forma quodãmodo inductum ſit, eſt. Poteſt etiam probabiliter dici, cùm iure requiraturq; ſolenniter illud interſeris:et hoc antiquo propter abſentiã, ſeu grauiores oc- quidem in his quæ cauſæ cognitionẽ deſide- cupationes cauſarũ meri imperij delegatio rant. Nam ſide plano& ſummatim cogno- cõcederetur, reſtrictũ id ablmperatorib. fuiſ ſci opus ſit, tũc ipſi pręſides ſubſcribere libel ſe, cùm huiuſmodi abſentia ſeu occupatio- lis poterũt,& illud officiũ aſſeſſorib. ſuis per nes ex cauſa publica, uel cauſarum multitu- mittere, ſeueriſsima pœna prohibentur: q́ᷓd dine procedunt. In his uerò quæ ex ſuo offi- ſecunda cõſtitutione de aſſeſſoribus nomi- cio, id eſt, propria ſolicitudine, ſolebant iudi natim cautum eſt, ut imperatorũ Cari, Cari- cec
f l. nequicqu. §. ubi dec.
ſfum mox improbat. quandoq; ea, quæ cauſæ
g l. minorum. C. de præd. min.