—

EN D E X. 353

Teſtes ad quem finem adhibeantur, ag. 14. num. 28 li fit de iuriſdictione iudicis, corã quo teſtiſicatur pag.⁊/. num. 29 Teſtes loco inſtrumentorum haben- tur, pag. I · num. 31 3 Teſtibus vti dicitur, qui eos producit 201 num. II. Teſtis præſumitur conſiderate teſti- monium ferre, propter iuramenrum prę- ſtitum, pag. 12. num. 18 Teſtium ſolennitas in dubio cenſetur eſſe probatoria,& non ſubſtantialis, pag. 12. num. 19 Teſtes omni ſuſpicione carêre debent pag. 12. num. 20 b Suſpicio, quæ reddit ſuſpectum iudi- cem, reddit etiam ſuſpectum teſtem pag. T2hum 20 Maior ſuſpicio requiritur ad repellen- dum teſtẽ, quã ad repellendum ſeu recu- ſandum iudicem pag.. num. 20 Teſtes communiter ſunt idiotæ,& ne- ſciunt propriam verborum ſignificatio- nemm Pag· 12. num. 21 In teſtibus non præſumitur dolus, niſi probetur pag. 13. num. 22 Teſtium quidam ſunt teſtamentarii, quidam inſtrumentarii, quidã ſine aliqua confectione ſcripturæ, pag.. num. a3 Teſtis aliud eſſe debet quam pars, pag. 13. num., 2⸗ Quod non poteſt probari per teſtes, poteſt tamen illis iuuari pag. 14. num. 27 Teſtis officium eſt munus ciuile,& pu- blicum mere perſonale, quomodo intel- lig atur pag 10. num. 14 Teſtis probare debet id, quod ex ſuo viſu& auditu ſcit 136. num. 14 Teſtes debent deponere de eo, quod verè ſciunt 224. ſub num. Teſtis teſtificari debet de eo, quod no- uit,& quibus interfuit 29 4. num.) Quilibet de proprio ſenſu deponere debet,& de eo, quod geſtum vel dictum eſt in præſentia ſua 2 94. num. 4 Teltis de ſua non aliena ſcientia depo- nere debet 2 95. num. I7 Teſtis deponẽs per eũ ſenſum, per quẽ magis ꝑcepit id, ſuper quo depoſuit, ſuffi- cienter probare cenſetur05. num. 25 Teſtes interrogantur de crudelitate auditu& fama, ad præſumptionem non ad probationem 228. num.⸗

clinans 109. n. 2 ⁷.& pag. 186. num.⸗

Inteſte conſideratur qualitas ſeu con- ditio, quæ adeſt tempore, quo teſtimoniũ dicit, nonilla, quæ fuit prius 77. ante finẽ.

Teſtis inter vtram q; partem debet eſ ſe medius, ad alterutram partium nõ de-

Teſtis excuſatur à pœna falſi, ſi depo- ſuit per propriam ſcientiam de ceo, quod perceperat ex auditu,& conſtat aliunde de veritate,& quæ ſit ratio⸗12 num. 49

Teſtis, qua cautela poſſit repelli, ne te- ſtimoniũ eius contra me efficax eſſe poſ- ſit pag./2. num. 14

Teſtes Admiſtibiles.

Qui teſtes admittendi ſint,& qui non tractatur pag. 76. in fin.& pag.47. cũ ſeq.

Qui pro aliquo non admittitur neque contra ipſum admitti debet 42nnum.5

Teſtium admiſſio vel receptio ceſſat, quando adeſt alia legitima& ſufficiens probatio ⁷Æ7. num. 4

Qui ſuſpicione carent, ad teſtimoniũ admittendi ſunt 47. num.2

Qui negocia tractauerũt, potiſſimũ ad teſtificandũ admittendi ſunt 46. in finc.

Teſtes non admittuntur, quos tempo- rũ diuerſitas ſimul interfuiſſe prohibuit. Declaratur 47. num.;/

Teltis, qui recipi vel examinari nõ de- bet, receptus vel examinatus non facit in- dicium 47. num. 6

Teſtes non admittendi etſi mille ſint, nihil probant 2. num.? In cauſa ardua non admittitur teſtis, cuius fides aliqua ex parte diluitur 3⸗0. num.; Teſtus aſürmans, ſupra Ap rmaus. Teſtes concordantur.

Anteſtes diſcordes in diuerſis actibus, reducti ad concordiam probent, tradi- tur pulchra diſtinctio 65. num.55

Teſtes ad duplicem effectum reducũ- tur ad concordiam, vt vel probent, vel vt tantum euitent periurium 6. ſub nume- 1035

Cautela, quod teſtes diſcordes in di- uerſis actibus ratione loci vel temporis, numquam poſſint ad concordiam redu- ci, etiam in probatione adulterii 69. nu- mero⸗6

Sufficit, quod teſtes concordant in

Principali dicto, licet non concordentin

cauſis dicti 262. num. 25