—————-— ————— —— S—— ————

—

—

1ND ENX. b b

39²2 tum amiſſum. luntate teſtatoris, non ſol

tate 181. num. 54 Si duo teſtes teſtamentarii, deponen-

tes diſtinctè& concludenter deteſtamẽ- to eiusq; tenore, ſint valde periti cenſetur ſufficienter probatum teſtamentuũ, amiſſa eius imbreuitatura 182·Num. 55

Tenor depe dui Teſtamẽti poteſt pro bare per duos ceſtes Notarios, deponen- tes, letenorem dicti teſtamenti legiſſe& intellexiſſe 16 8. num.9

Teſtator.

Noneſtin facultate teſtatoris appone- re, rogare vel approbare teſtem aliàs ale- ge prohibitum 20¼. num. 21

Ea quæ acta ſunt à teſtatore probari poſſunt per teſtes dicentes ſe hoc audiuiſ- ſe dici à teſtibus prioribus 273. num. 60

Teſtificatio. ℳA Ade infra‚in verbo, Teſtimonium. Teſtificatio& Aſſertio differunt pag. 5.num. 6 Teſtificandi officium ſolum tendit ad veritatem detegendam pag.6. in fine. Teſtificandi officium neceſſariũ ma-

etiamſi ſit quæſtio de vo- um de ſolenni-

gis eſt, quam officium iudicandi pag. 7.

nunmn. 3

num. 16.& 17

Teſtificandi munus publicũ eſt,& ne- ceſſarium pag. 9. num. 12.& 13.& pag. Ic.

linea 10 Teſtificari eſt honor pag. I I. num. 15

Ad Teſtificandum ii potiſſimum ſunt admittendi, qui negotia tractauerunt pag.

13. num. 25

Per Actum teſtificandi maius præiudi- cium inferri poteſt, quam per accuſatio-

nem pag. 13 num. 26

A teſtificando fortius quis repellitur

uàm ab accuſando pag. 1. num. 26 Teſtimonium. AKdde ſuprain verbo Teſtificatio.

Teſtimonium ferre eſt munus publi-

cum pag. 10. num. 1¼

Teſtiſicari eſt actus à lege inuentus, ſeu actus legitimus pag. 9. num. II.& pag. 11.

Teſtimoniorum appellatione ‚Veni- etiam dictum teſtiũ de proprio ſenſu det ponentium pag. 4 num. 1. in fine 3

Teſtimoniorum& teſtium præſentiũ auctoritas diuerſa eſt pag.ꝗ num. ⁊2

Teſtimonium ferre eſt dignitas& a- ctus legitimus pag. Ir. num. 16.& 17

Teſtimonium dicere cogitur quis e- tiam inuitus pag. 10. num. 14

Teſtis locus generalis. Teſtium tractatus quinam ſcripſerunt pag. I.& 2 Teſtium appellatione continentur in- ſtrumenta pag 3. num. ⁊ Teſtis appellatione non compræhen- ditur is, qui vel de credulitate, vel de au- ditu alterius teſtificatur 3. num.3 Teſtis appellatio apud veteres latius patuit 3. num. 1 Ordo ſcu diſpoſitio auctoris in hoctra ctatu obſeruatus ⁊ Teſtis& Notarius æquiparantur pag. 5. num. 4 Teſtis& Arbiter differunt pag. 5. nu- mero7 Teſtibus probantur, quæ non proban · tur perinſtrumenta pag. 6. num. 8

Teſtes& inſtrumenta æquiparantur

pag. 6. num. 9 Teſtium vus naturali ratione à Deo

approbatus eſt pag.7. num.⁊

Teſtium vſus huc ſolum ſpectat, vt pu- blicè proſit omnibus ad tuendam verita- tem aduerſus mendacia malorum pag. 7. num.⸗

Teſtes qui propriè dicantur pag. 7. num. ·

Teſtis quid ſit, ſeu eius definitio pag 7. num. 6 Teſtes vnde ſic dicti pag.7. num.7 Teſtes an veniant appellatione inſtru- mentorum vel documentorũ pag. 8: nu. d

Teſtes an veniant appellatione muni- mentorum pag.num. 9

Teſtium materia cõſiſtit in regula per- miſsiua pag. ↄ. linea3

Teſtis quilibet dicitur idoneus, qui

Teſtunoniorum vſus frequens& ne- non in ſpecie prohibetur pag. 9. linca 4

ceſſarius eſt pag. O. in fine num. I.& pag. 7.

numn. 2.

Teſtimoniũ& Teſtis quomodo diffe-

rant pag. num. 1

Teſtis dictum poteſt dici teſtimoniũ, licet nullo iuramẽto prolato feratur pag.

4.num.

& linea 13

Teſtium vſus nõ inuentus propter bo- num publicum, ſed priuatum&c.repro- batur pag. ro. linea 6

abſurdum eſt, 5:num. 3 Teſtes

Teſtem eſſe,& principalem in cauſa

—.

— ——