4 TKACTATVS b Fde iureiur. nu. 2. per gl valdè notab. in.². g. pen. in verbo au- dierint. ff. de aqua plu. arcen. Ratio oh Quia iuramentum te-
ſtus eſt de veritate dicenda: ſed deponerede credulitateo non est veritatem dicere. Ergonon fungiturdeponens hoc modo ofhicio Veri teſtis, vt colligitur ex dictis A lex. ind. Rubrica De iureiu. nu. I. Negandum tamen non thi, Toſtemdecredulitate 0Qdepo-
nentem, ſub appellatione Totis, lats ſumpto vocabulo, contineri.
TESTIS DIFEERT AB ALIIS, VEI æquiparaturalis. 4 1 8* o Pſit diſterentia quædam inter I eſtem,& Toſtimoniã, Sodidentur indicare verba textus in l. 3.. Cabino. ſf. De te- ſtibus, Ginl. z.in princ. adlegem(ornel. De falſi. Ioan. de- mol.inc. Tuanosinu. 2. x. De cohabit. cle.&mulier. conftituit hanc differentiam, quod Tęimonia dicantur dicta teſium non iuratorum: Ieſtes, autemſeu dicta Tiſtium, ex quibus icdlicart debeatiintelligantur, quando interuenit Iuramentum, Vl i5ſν bidem copiqhius explicat. Et hoc idem videtur ſentire Andr. Barbat. in c. Toſtimonium,(quodnunc inter varios traciatus
de Teſtibus relatum&ft.)num. 3 X. De Teſuib Etinc. pröpoſuiiti
nu. 32. De probatio. vhi ait, Dictum teſtus poſſe dici teſtimonium,
licèt nulloiuramento prolatoferatur. Addit tamen idem Bar- batia ind. c. Teſtimonium, nu. 3. quod Teſtimoniorun appella- tione,latè ſumpto vocabulo, venias etiam dickum Teſuum de- ponenriumde proprio ſenſu pertext: in l.. in princ. ibi, I ehimo-
niorum vſu ff. de Jeſtib. Qua ſententia confirmatur quoquæ ex v, inl. 3. J. Sabino quoque, ibi, Teſtimoniorum, quæ recitari ſolent.
2 TSTIMONTORV AT& TFſtium preſentium auctori- tas diueiſa, vt eit textus in!.3. J. Sabino quoque ſf. De Toõſti- bus, vbi dicitur, Alia eſt authoritas preſentium Tebtꝛum, alia
Taſimoniorum qua recitariſolent. b NonA-


