EPIS IO L4

habebant, ea tamen quæ legis, ſunt naturæ inſtinctu, ſæpenumerò& fe-

ciſſe& ſcripſiſſe. Quid enim magno illi Ciceroni magis curæ fuit,

uam vt officio& pietate ſatisfaceret omnibus, à quibus magnis bene-

ſciß affectus eſſet? Quam multa& præclara de referenda gratia ab

eodem ſeripta legimus? Quid officij in libro de Officijs, magis requirit

lb-n& vrget, quam vt acceptis meritis ſingulari cura GRATIAM refera-

mus Naullam enim(Vi ipſo teſtatur) offeium referenda gratia magis ne-

ceſſarium eſt. Et cum omnia huius virtutis præcepta& encomia quæ

ſcriptis ſuis complexus eſt) enumerari non poſſint: hoc vel vnicum ſuf-

Cicet. pro ficiat, quod in oratione pro Plancio nobis meditandum reliquit. Sic

Plan.„autem ſcribit: Ftenim, Iudices, cum omnibus wirtutibus me aſfectum ſſe cu-

piam: tamen nihil eſt quod malim, quam me& gratum ſſe videri. Hæc

„ eſt enimm vna virtus non ſolum max ima. ed etiam mater virtutum omnium

reliquarum. Et hanc legem non modo gentibus ratione& intelligen-

tia præditis, ſed rebus etiam ratione& vita deſtitutis ſingulari quodam

inſtinctu diuinitus impreſſam ob oculos videmus. Tellus enim mater

omnium etſi ſenſu, ratione,& intelligentia careat: ipſatamen, NA-

TVRA duce, taçita quaſi beneficiorum recordatione gratitudinis rati-

onem obſeruare haud obſcure quotidiè cernitur. Quis enim agros fer-

tiles, vites fœcundas, arbores frugiferas non admiretur: quæ ſine lege

CcsJratione plus referunt quam acceperunt: Quid, quod BESTIEK cti-

am immanes, non modo ratione carentes, ſed NATVRA feroces ar-

cano quodam NATVRK impulſu ad referendam GRATIAM fæ-

penumero mouentur? Videmus enim multa bruta adeò grata ſuis be-

nefactoribus fuiſſe, vt beneficiorum eriam diu præteritorum haud o-

ana blita, omnes occaſiones gratiam referendi quæſierint, inuentasq́; non

varia hiſto neglexerint. Ciuicas eltin Achaia nomine Pacræ, In qua puer draco-

ria. nem paruulum emebat, magnaq; eum cura educabat: cumq; creuiſſet,

loquebatur quaſi cumt intelhgente, ludens ac dormiens cum ipſo: cum

vero adingentem magnitudinam draco perusniſſet, in ſollrudinem à

cinibus eſt dimiſſus. Foſtea verò cum pueradoleſcens fachus, reuerſus

& ſpectaculo quodam cum aliquibus æqualibus in latrones incidiſſet,&

clamores extuliſlet, cce draco præſto eſt,& alios in fugam vertit, alios interimit; ipſumxerò ſolum conſeruat.

Gentes igitur cum ſine lege, ea quæ ſunt legis(grata nimirum be-

nefactoribus præſtano) feceruas: quid nos Chrlliani, quihus præcepta

Dei ob oculos poſitaſunt, non faciamus: Siterra reddit, quæ accipit:

CI nos(qui nom texreni ſed ſpirituales eſſe debemus) ea, quæ cumula-

tè accepimus, graxiosè non referamus An non agros fertiles imitari de-

bemus, qimultoplus afferunt, quam acceperunta foræ& beſtiæ bene-

ficijs manſiieſeunt,& gratiam eehu⸗ agnoſcunt:& nos homines

ad umaginem Dwi ereati, per fllium Dei redeumpri. perſpiritum—

—õ——Vü——O—BCQ—Q————

A2Aunn