Aquerelis profanorũ- me factum uociferari. Qui toties populis ſuis ob hãc

Veritas de

incurſione

Thurcarũ

ad Albam

nię Regis orator a Cæſare auditus eſt. Qui de incurſi

ue daturos affirmare· t ſi principes cogerent/ peſſi⸗

cauſam expilatis/ſe toties pueriliter decipi ſinerent. numerare quoties datę pecunię ſunt,tum demũ in pe⸗ cunias diripiendas,nõ in Thurcas, bellum geſtũ efle, repetere& annataꝝ originem quas a principio inſti- tutas eſſe aſſerebant:ut contra Thurcas, Sarracenos ꝙ; exponerent᷑ interrogare identidem tantus pecunia- rum aceruus quorſum periit.& in quem ufum eccleſi aſtice prædę tandem conuerſe fuerint. Quamobrem ne illud quoq; de decimis/ ac uigeſimis fiat, ut pro cõ

—

ſuetudine ſciſicet/ ac potius lege impoſterũ haberet᷑,

qc ſemel imperaret necefſitas, fe, quo minus eiuſnio⸗ di onera imponerent᷑/ pro uirili prohibituros. Hiis er go de cauſis Germani principes cum prouinciã maxi me arduam:atq; animoꝝ acerbitatem· uiderent.differ re, conſultius arbitrati ſũt.ut interim perſuaſionibus populi emollirent:& ad magnitudinem rei/& incho⸗ andam& perficiendam mature omnia compatarent᷑. Cæſar uero qui perſuadendo:hortando:monendoq; nullũ prętermittit tempus, Legatiq; una:ac cęteri ora tores, qui Regum ſuo nomine fatis ualidas copias pollicebant᷑ ut reſponſum in primis fchedulis graue ac maturũ cõmendarunt:ita in fine reiciendũ om̃ino

putauerunt, cum ad ea deſcenderint recitanda/quenõ modo nõ inflãware animos/ ſed frigidos quoq; redde re:atq; a tanta expeditione penitus alienospoſſent. Itaq; ſatis graui orõne argumentiſq;/ quę a principi- hus obiiciebant᷑ /diuerunt. Non multopoſt Panno⸗