im cet ac

aſſeruiſſet. Quę cũ principes intellexiſſent iniquo/ut

uicus elector·& Federicus fratrespalatini comites in tromiſſi funt· Sedebat infaſtigio Ceſarreliqius utrin

accepi tulerunt animo damnatis etiã ſummopere iis, qui hmõi diſcordiaꝝ nutrimenta difſeminarent. cum publica potius negotia/ 3ᷓ quid unus/ uel alter/ ſeor⸗

ſim a bonoꝝ opinione ſenſerint/ reſpicere deberent-

Sed illud longe diſſimillimũ Germanoꝝ principũ di⸗

gnitati uiſum eſt.cum etiã ſcriptũ eſſet ſi trahi aut ra

tonibus, aut perſuaſionibus in ſententiã nõ poſſent impellerent᷑ quoq;/ ut lubet/ factũ uel laudent uel ui⸗ tuperent. ego enim huius cauſe diſceptator eſſe nolo⸗

C Pricie K. Septemb: quatuor uiri nobiles Cæſarem/ appellant, Palatinatꝰinſigniret, eoq; annuente Ludo“

*—

q; ſtipatus electoribus· Palatini aũt coram genuflexi confirmari ab Imperatore humillime petierunt. Car

dinalis Maguntinus, quoniã Germame archicancella

rus eſt, pro Cæſare reſpondit · pronuſq;ʒ& ipſe iura⸗ mentũ legit. Palatinis ſingula uerba ſubſequentibus impoſita demũ manu, Cæſar utrũq; regaliũ munere

proſecutus eſt. Augehat᷑ interim fama quemadmodũ

& Reuerendiſ: Cardinalis ſancti Sixti/ ſe habuiffe lite ras mihi recenſuit/Thurcas nõ ſolum Conſtantino oli formidabiles parare copias/ fed etiam Dyrachit:

ac Velonę claſſem multaꝝ; nauiũ indies fabricare.eos ʒ/ cũ uacua pręſidiis maria fint/ celocibus pᷣdatoriis ad Caietanũ littus noctu deſcen diſſe. atq; Mola oppi

do incenſo direptoq; tam hominũ/qᷓ rerũ ingentèm ſecum prędam: tribus/ haud amplius/ ſuoꝝ amiſſis,

Ciii