——————
7 8 S. Joannis. auff die erden/ vñ da geſchahen ſtimme vnd donner vnd bli⸗ tzen vnd erdbebung. 5 Vnd die ſieben Engel mit den ſieben poſaunen hatten
ſich bereitet zu poſaunen. Vnd der erſt Engel poſaunete/ vnd es ward ein hagel vnd fewr mit blut gemenget/ vnd fiel auff erden/ vnd das dritte teil der bewme verbrante/ vnd al⸗ les gruͤne gras verbrante. Vnd der ander Engel poſaune⸗ te/ vñ es fur wie ein groſſer berg mit fewr brennend yns me⸗ er/ vnd das dritte teil des meers ward blut vnd das dritte teil der lebendigen creaturn ſtoꝛben/ vnd das dritte teil der ſchiff wurden verderbet.
Pn der dritte Engel poſaunete/ vnd es fiel ein groſſer ſtern vom hymel/ der brante wie ein fackel/ vnd fiel auff das dricte teil der waſſer ſtrome vñ vber die waſſer bruͤnne/ vnd der name des ſternẽ heiſt/ wermut/ Vñ das dritte teil ward wermut/ vnd viel menſchen ſtoꝛben von den waſſern/ das ſie waren ſo bitter worden. Vnd der vierde Engel poſaune⸗ te/ vnd es ward geſchlagen das dritte teil der ſonnen vnd das dritte teil des monden vnd das dritte teil der ſternen/ das jr dritte teil verfinſtert ward/ vnd der tag das dritte teil nicht ſchein/ vnd die nacht des ſelben gleichen. Vnd ich ſahe vnd hoͤret einen Engel fligen mitten durch den himel vnd ſagen mit lauter ſtim/ weh/ weh/ weh/ denen die auff erden wotꝛen fur den andern ſtimmen der poſaunen der dreier Engel/ die noch po aunen ſollen.
Das. ir. Capitel.
No der funfft Eugel poſaunete/ vnd ich ſahe ei⸗ nen ſternen gefallen vom hymmel auff die erden/
“
yhm ward der ſchlůſſel um brunnen des abgrunds ge⸗
Er uu geben/


