Druckschrift 
Hermanni Friderici Teichmeyeri, D. Elementa Philosophiæ Natvralis Experimentalis, In Qvibvs Omnivm Rervm Natvralivm Affectiones Recensentvr, Earvndemqve Cavsæ, Qvantvm Fieri Potest, Detegvntvr, Et Per Experimenta, Tvm Ex Mathesi, Tvm Ex Chymia Imprimis Desvmpta, Declarantvr, In Vsvm Avditorii Svi : Cvm Figvris Æneis, Et Indice
Entstehung
Ienæ MDCCXVII.
Einzelbild herunterladen

36(GC8SE Phonocampticam, quæ reflexionem ſoni conſiderat,(α) Phonoclaſticam, quæ in ſoni refractionem, diſperſionem & conjunctionem inquirit.

(2.) CHYMlAM integram præſupponit partimque inclu-

dit Philoſophia naturalis. Chymia enim clavis rerum natura-

lium eſt, quæ non tantum, ignis& menſtruorum ope, omnia corpora in ſua principia fere quam optime reſolvit, ſed etiam mutationes corporum innumeras oſtendit, imo in- ſuper mirandos& incredibiles ſane effectus præſtare poteſt. Partes Chymiæ ſequenti ordine quam optime enumeran- tur.(4) Cbymia phyſica, quam non incongrue theoreticam

dixeris, illa eſt, quæ corporum principia tantummodo exa-

minat& ſegregat, non habito reſpectu ad praxin.(2) Chymia medica, quæ docet, ex corporibus trium regnorum elicere medicamenta, ad fanitatem, tum conſervandam, tum re- cuperandam, efficacisſima.(c) Cbymia metallica, vel doci- maſtica, qua metallorum imprimis venas éxaminandi ratio

& proceſſus exponitur.(A) Cbymia mechanica, rurſus in com-

plures ſurculos diviſa, puta Artem vitriariam,& ſimiles.(e) Alchymia, qua metalla maturandi& transmutandi via, tam particularis, quam univerſalis, monſtratur.

(3.) PHYTOLOGlA, ſive res herbaria, partem Philoſophiæ naturalis conſtituit. Nam in Phyſica merito in- tegra partium vegetabiliumAnatomia pertractanda eſt, qui- bus mediantibus generationes, vita, motus, ſenſus& ſecre. tiones vegetabilium abſolvuntur, quale quid ſuſcepit MàL- PIGHIVS in ſia Anatomia Plantarum; CharaCteres vero, per quos plantæ ad certa genera referuntur,& ab aliis dis- ſimiſibus diſtinguuntur, item examen virtutum& virium, ex principiorum varia mixtura provenientium, pertinent tantum ad Medicum. 4

A 3(74.) M⸗