390 NOMIN A

223. Nomina generica, er vocabulo græco& latino, simili- busque, Hybrida, non agnoscenda sunt.

Hybrida, secundum hunc Aphorismum, voco nomina gene- rica plantarum, confecta e duobus vocabulis, altero græco, altero latino: in quam methodum maxime invehunt philologi.

Monere itaque volui hocce paragrapho tyrones, ut caveant sibi in confectione nominum incurrere Criticorum heic Cen- suram.

Exempla pauca sunt in Botanicis;& pauca hic allegata vides, si excipiam in Oides desinentia, quæ(9. 226.) quæ- ras, ubi maxima pars hybrida est: O- enim est forma,& prius verbum in multis latinum; ergo expungenda, ne mis- ceantur quadrata rotundis. vide g. 226.

Barbaro- Latinum. Tamar- indus 2. Tamarindus. Cræco-Latinum.

Cardam- indum 2 Tropæolum. Chrysanthem- indum

224. Nomina generica er uno vocabulo plantarum generic fradlo, altero ingro, composita, Botanicis indigna sunt.

Nomina hæc hybrida videntur Idiotis, qui genera distin- guere vel combinare nesciunt, magis digna, quam doctis Bota- nicis. Quo hæc hæsitatio! Si sit Narcissus, cur additis Leuco- jum? si Leucojum, cur Narcissum? Medium inter Genera distincta novi nullum; vel enim debet species esse ejusdem, vel plane diversi generis; una eademque species nec Cannæ & Acori simul esse potest; si itaque sit Cannæ generis, vel Acori generis, retineatur Cannæ nomen, vel Acori nomem: alterum teneas horum, non utrumque.

Regerunt multi, ut novi,& in cœlum extollunt hæc no- mina, tam apta, tam cgregia, ut nulla meliora; videasne, dicunt, de Hemerocallide e. gr. quod radix sit exacte Aspho- deli,& flos exacte Lilii? Nonne egregium nomen Lilio- asphodelus? Sed doleo, me non hæc videre posse, longeque

aljam percepisse ideam floris Lilii, quam Tournefortius.

dt kultet Horde! g N

Cenler fle, du god si Aadice t a. ego rem. E. mina fie inlpicit

Al- Anemon. Canla- Oytib- Compo Chenoho Otti Caplos Cenita- Hellebor Lilo- Lilio- Llio- Lilio- Lilo- Un- Lauro- Uchnin. Melo Narcilo- Phalo- Nanincul

.. pon gal

Can finaque