ariag

ram

XXvil

in modificatione organorum, tum in statu sano, tum in ægrotis dominium& potestates agnovit; vulgo vix Linnæum doctum clinicum agnoscunt medici, sed jam diximus, juvenis Stockolmiæ felix evasit morborum curator, Upsaliæ in thesi- bus medicinæ clinicæ, solidam quaque die morborum cogni- tionem disputando, quaque septimana ostendehat, suæque in hac parte medicinæ plurima testimonia sagacitatis nec- non eruditionis reliquit; in amænitatibus Academicis plu- rimæ inveniuntur lucubrationes quæ clinicum sagacem de- monstrant; tales sunt morbi hiemales, morbi artificum, morbi nautarum, exanthemata viva, genera morborum, raphania, J

lepra, sed presertim clavis utraque medicinæ quæ brevissimam

sinopsim doctrinæ Linnæanæ medicæ complectitur.

Hæc sunt, ni fallor, vera merita Linnæi, in scientia na- turali; unde alle adulatione summus hic vir majori jure meritus est celebre hoc epigraphium, naturam ampleæxus est

omnem: Sed qui veras tanti viri notiones acquisitas enucleare

1 ex scriptis tentabit, ex hisque facultates animi ponderare vellet, hunc acri ingenio necnon systematico præditum inve- niet, qui vires majores inquisitionibus Botanicis impendit, magnas

Zoologiæ consecravit 3 vero variis aliis Medicinæ par- tibus concedere poti Linnæus certe Chimicorum& Ana- tomicorum detecta a sed vix scalpelum movebat, vixque carbones pro experimentis excepta docimasia con- sumebat, humanioribus litteris ornatus, imaginatione gida præditus, poeseos blanditias sentiebat, nec rudis in arte scribendi nominandus erat; sed rerum pondere abreptus, stylo proprio„ simplici, nervoso utebatur: vix semitas aliorum cal- cando etiam notas ideas, proprio modo depin ut noscunt omnes, ckarackerem profundi ingenii exprimit.

Acumine mentis omnia veræ humane scientiæ principia oc-