Teil eines Werkes 
1 (1820) De aratri Romani forma et compositione
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Pone aratrum, A, vehi per planum in li- nea, ih,(quam nos dicimus horizontalem). Tune renikus sratri duplex est. Resistit enim aratrum in àversum propter terrae firmita⸗ tem et fricationem, et deorfum nititur; duo⸗ niam fulco efferendo et verlando deprimitur: Ad inferiora aratrum eo magis nititur, quo Propenlior deorfkum est vomeris culpis. Quae Propensio neèceffäria est, ne cui obftaculo of- fensum aratrum e lulco profiliat 14).

Quantum lit uvterque renilus, hoc pendet ab aratri compolitiohe et oli conditione. In univerlum id non constitui potest.

9 1

Ponamus hunc renifum, qui aräàtro deor⸗

lum nitente efficiatur, elle= O, ejusque viamz

leu lineam directionis, quam dicunt mathema-

tici, cen; illum vero, cujus caula lit terra denfitas et fricatio,= P, ejqusque viam= coz et virés, ad aratrum hrahendum delideratas R, itemque angulum, nco, elle rectum. Porro faciamus, altitudinem slulci- hy

kI= 6. dig.%, itemque, ch al=. dig. at-

14) In fimplici aratro, quod minus äurito ferram ver- Iat ideoque minus deprimitur, necelse est, ut cuspis magis

ad inferiora propendeat. Idem usus docet.

15% Romani alkis salcis arare solebant. Plinius dicitf, Proscindi sulco dodcan tali Interdam gtiam leviores, sul- cos laciebant. E.. Colamella auctore IE 10. 35. slemen

*

Tehl. pra ut in coll ro k 0 3 soeni modict