— 14.—

tur, Romani vero in ejus modi terra tam lon- go et lato vomere utebantur, quo hoc lignum tegebatur.

Quartum genus, ut lulpicor, illi vomeri imile erat, quo instruetum vides aratrum Bou— nonienle Fig. IX. et X.

Denique quod ad quartum genus attinet, Richtsteigii lententia; ex qua lectionem vulga- rem rrotulas et plangrati Ipuriam cenleamus, emendat rutulas et halaratri, et palaratrum elle dicit tale aratrum, cujus vomer palae effigiem habeat, et rutulis additis celpites verlet. OCuam- vis igitur ei in hac re adlenlerim, tamen id oblexvatum velim, duas rutulas(i. e parva ru- tra) in aratro, quale nos confecimus, multo facilius ad vomerem addi polle, quam in eo, quale Richtsteigius compoluit. 11) 12)

10) RTCHTST. in 1. c. p- 85.

110 Etymolog. vocis vomeris habet Var, de LL. IV. 3i.

Aratri Ferrum vomeris, inquit, quod vomit eo plus terram.

12) In hoc Plinii loco explicando interpretes plures eo errant, quod auctorem de aratri generibus agere existimant. Sed qui accurate illa verba perspexerit; non de aratri, sed

de vomeris generibus agi, fibi persuasum habebit. Ginzro-

tius, veckem rostratum significare vulgare aratri genus, con- tendit, atque id illi, quod vides fig. XI. simile fuilsse, putat. At aratro tam rudi Romani eo tempore, quo agrorum cul- tus peritissimi exantz non usi sunt, nam hoe aratro neque terra lirari; neque lulei apexiri poterant; neque ea, quae