92) 17(28

Appell. Mev. ꝓ. 4. dec. 180. Stryk. Introd. ad prax. for. c. 23. J. 19 Struv. Ex. 5o. r. 16. vel ejus interſit litem in Appella- tione perſequi l. 47. de re jud. adeoque deſuper prius audi- endus, cum Appellatio beneficium utrique communc ſit. niſi Appellatus illam impugnaverit Lynck. de G. E. c.). p. 1.

§. 9. n. 3.[eq. Et Conventionalem, quæ mutuo utriusquo

conſenſu, tumque rurſus, velante, ſi libera voluntate liti- gantes ſe futuræ ſententiæ, Judicialiter aut extrajudicia-

liter ſtaturos promiſcrint 7. 1.§. 3. 4 quib. Appell. non lic. O.

C.„. 2. 1. 28. S. 1. in fiu. Cap. 20. X. de Appellat. quod tan- quam abſtans communiter allegatur, reſolvit Gonzaletz. ibid. vel poſt ſententiam latam d. J. 1.§. 3. l. nu. S. ult. de temp. App. C. 2⁰. X. Ae offic. deleg. C. Gr.§. porro A. de Appell.

quo caſu utique ſi poſt decendium à dic latæ ſententiæ ro-

nunciet, ſumtus litis viclori reſtituit, Lynck. d. 1. F. 10. Non

tamen ſi in favorem Appellantis, etiam poſt litem aliquam- diu mota ab Appellatione deſiſtat, itaque juri ũibi adjudica.

to renunciat Mev.. 3. Sec. 317. niſi Appellantis interſit, ad

priorem judicem à quo ſemel gravatus eſt, forte quod partialis vel ſuſpectus ſit, non redire cauſam. Lynct. 4. 1. f. 11. Sane conditionalis Appellationis ſemel in- terpofitæ renunciatio, nihil operatur sonditionec non im- pleta arg.§. 4. Inſt. c 7. 0.& quousque has de re diſcepta tur, non currunt fatalia Mev.. 6. dec. 378. Neque obſtat re- nuntiationi ante ſentontiam factæ commiſſa à judiae nulli- L tas

/