3 1

——— —— ———.————

12 CAPVT I. De ſtutn iurisdictionis

eos tamen, qui antiquis ſacris reſtiterunt ini- tiati, non tantum inconcuſſa remanſerunt illa ſacri, ſeu canonici iuris placita (q.I.), ſed & in foris eorum, qui ſacra noua profeſſi funt, non- dum euulſae adeo ſunt doctrinae huius radices & reliquiae, vt & hodie inter eos diſtinẽtio illa ordimm, cauſſarumque inde emergens diſcri- men penitus ignoretur. (b)

§. IIII.

Suſpenſa (i) nempe eſt quidem in ſacra & perſonas eorum conuentione Paſſauienſi (&q, ferita-

aliosque. Subſtituunt hi diſtinttionem inter docenes & diſtemes, TnoMAs1vs de qie. principis cmca aug. lm. S honor. unniſtr. eccleſ. J. 26. ſ.

(P) Verba ſunt pAvIpIs MAxsvRTIdeS. Germanis de abuſi brach. ſocul. in foris proteßt. cap. 1. 1heſ 1. 14. c. „ nihilomimus tam in thefi, quam praxi etiam poſt „ reformationem haec diſtinctio a noſtratibus relitta „fuit; & ad noſtra vſque tempora propagata. Vid. quoque SAMvRI. STRVRK de reliqu. ſucrmmn matrim. in foris proteſt. cap. 1. J. 2. S THoMAsIVS de ure princip. eungel. circn beret. J. 20. J. 66. ſög.

() ipſa ſanttio vtitur hoc vocabulo. Minus reẽte ergo additur aut ſubſtituitur aliud, vt agere videtur. RENR. L. B. DE coccII in im. publ. prudent. cap. 2. F. S. & PRID. PFEFFINOER ad vITRIAR. Iib. TII. inſtitut. iur. puhl. tit. 2. J. 6o. pag. 295. 292. Vid. quoque ⁊1MNMRRMANN in vindic. Hldeſienſ pag. 4.

() Vid. receß. imper. Augiſtan. de aumo 1. J. 20.