) 0 (8 69
enim poteſtate everſa, & ipſfi percant neceſſe eſt. Adde quæ in præfatione hanc in rem diſſerui. Nobilis DIonIs cAS1I locus T. NLI. p. 155. „ Ego vero neque deco- „rum exiſtimo, ut recfor civitatis cedat, neque ſpem eſſe „ad ſalutem, fi, quod parere poſitum eſt, velit imperare. „ Natura quippe id neceſſarium & hominibus falutare, ut „alii quidem imperent, alit vero pareant.“, Huc pertinet quoque, quod c.S4RINUs pünsrTENRRIUs von des Kayſerl. Cammer Gerichts Jurisdicuon in Pyæfat. ait: Lie⸗ ber waͤre mir, wann die Sbordinution derer Staͤnde unter ihr Haupt, allezeit nach ihrer wahren Art erkannt, mit einer ernſthafften Betrachtung der Göͤttlichen Beffimmung aller Obrigkeiten befolgt, mit einer von Aberglauben und Eigen⸗ nuz gereinigten Staats⸗Klugheit benuzt, mit einer Furcht vor Zerruͤttungen, und doch großmuͤthig, erhalten, aber auch niemahlen vor ein Joch, ſondern vor ein nothwendiges Band, und vor das einige Mittel dem teutſchen Staat den alten Ae- ed zu erhalten, durchgaͤngig angeſehen wuͤrde.
— Tandem penes univerſos ſummam poteſtatem eſſe,
& Imperio Democraticum regiminis formam attribui poſſe, ſunt, qui autumant. * Quæ opinio ſi eos ſolum, qui- bus ſuffragii jus in comitiis competit, ** Imperii cives eſſe velis, diverfa non eſt ab illa, quæ Germaniam Ariſto- cratiam, ſtatusque Optimates eſſe aſſerit.
*Nova hæc plane opinio, ac qui eam tuerentur, ſe
culo non fuere: primus SpNckENBER6 in Diſfertatione Gieſſæ habita eam propugnandam ſuſcepit, à xavSERo ejus Præſide in ipſa gratulatoria epiſtola refutatus. Ubi- que ad jura ſuperioritatis territorialis deflectit; univerfi vero Imperii regimen, de quo quæritur, vix attingit.
** Sunt enim, qui hos tantum civis nomine dignos cenſent,
quos ſtatus vocamus, id eſt, qui jus civitatis plenius & uſu excellentiori participant. RHENNI6ES ad J. P. Spe-
cim. . in Mant. p. 9. 13 6. VII.


