——

— „ ————

—

——— ———

—

—

* ) 6 (

„ ieh —

prorſus à vero non aberrat: in eo autem convenire non poſſum, quod Nationis omnem mentionem omittat, quæ tamen nobis æque naturalis eſt, atque brutis inſtinctus innati ſunt: primo enim videndum, quid illis naturæ initiis con- gruat, deinde veniendum ad illud, quod poſt oritur, ex no- tione convenientiæ rerum cum ratione humana. Hinc vetus uLpIAN1 definitio, qui officia & honeſtatis rationem à principiis omnium animantium communibus deduxit, non

adeo eſt abſona: quod ideo addendum duxi, quia res

ſummis viris XBrLLERO & HAR?Z?EMIO non ita pridem H- tigandi anſam dedit: quæ ſane quæſtio, quod pace eorum dRerim, tantas rixas haud meretur.

§. 1I.

Fieri enim non poterat, ut inſignis hominum multi- tudo qiu junctas ſedes haberet, quin controverſiæ inter ip- ſos Orirentur, atque legibus opus eſſet: * neceſſario igi- tur poteſtas aliqua civilis inter coð exiſtere debebat. Quid quod mutui auxilii ratio & innumera ſocialis vitæ com- moda pcietatem civilem, qua nihil beatius fingi poteſt exigere videbantur. **

*Quo pertinet, quod vulgo dicunt: ſi judicia non eſſent, altẽr alterum devoraret. e XX An homines unquam in ſtatu, ut ajunt, mere naturali una vierint, aut vivere dudum potuerint 7 nondum liquet. Negat oßBEsIus qe Ciwe CN. XIII. quem late refellit purpnbonn de J. N. e7 G. T. V. C. M. §. J. 6. 7. &

ſuccincte scRMdoss1os Diſ. cit. F. 6.

§. III.

Cum vero homines libertatis ſoleant eſſe amantiſfi- mi, ab initio de falute Reipublicæ communi conſilio de- liberatum, & rei ſummam penes uniyerſos fuiſſe arbitror:

neque enim credibile eſt, eoð confeſtim & uno velut mo- mento,

SS— „ —

.

—

—

— „

S

—

— —

S —

—