40 E PIC EDI A.
Parce Tibi vitæq; tuæ, cur funera plangis: Fac ceſſent oculis lacrumulæ calidæ. Namq; tuus gnatus celſum diſceſſi ad Olympum, Non redeo, expectæ Fe ſimul arque tuos. Siſte vater lachrymas,& c reputa eſſe beatum, Quodyars magiia ſin pecioru aſtra tenet. Tempus etit, ſuperã Te contemplabor in Aula, Eternumq; tuolætus amore fruar. Tvhum eius ſintera& Condolentiæ Chriſtianæ ergo approp.
DAvID CRR1sTIAR5S. Theol. D. ejuſdemq; & Mathem. Prof. Publ.,
H Eu DREus! ur ſubund crudelifales reſectus Fluſtulus ille Tuus)a Nurus HRvRcurus. Auicum Vere noðo ceu vernansplamtula prodit, Otciduo autumno pulvis amara jacet. Quinuper noßripræſen ridebat in uln ¶ah vice nunt versd funere merſus abit, prima columna domis, generi esprima paterni veſter amur, veſtyi delitiumque tori. Neſim, nifatum loc mentem perteli acerbe, Eꝛ veſtri noſtræs conſociat lacryma Sedſie res hominum ſie ſtes& Vota parentum; Nempe niß cœliſtes rara nulapii. A curi verræ nos avotat, adque ſuperna caßhus his revocatprovida cura DEI. Tu. Vir Clare, igitur mentem compeſce dolentem Teque DEO ſubdens, dic: Sua ſurripuit. Vnceÿſde ſenſum ſpe certa vinte dolꝰrem Vivix, quem lugesMins ile runs. aq triſte nuncium piè ↄvhnꝙr ſeribebat lſennaci
M. GAs v. Rebhan Paſt. Superint.


