———— v—

Sermo ad Exequiatores. 3

Vrcandidam, qud ortus; G familiam, flentii in volnum ſpa rio quum ammind erat, candur em divertere adgenitam, qui ram anguſts culminat in genitriceʒ candoris quppe Piritu fer-

vor geniricis ſobolem anima virAnſticarò inisiata nomine audiebat] OH ANNES HEIRICUS. Koſa gra. tiola, domiq; dives. Gratioſqnẽ ſuin& amæmiſima. S⸗ zſan gra- Juidem o utricis ubere adhuc pendula ſupra renelulam ata- tjolus fuit. nemampleclentium animos ad ſi amnorem inflamma vit eſin· Meinrich gularibus plune indiciis parentes uprimꝰ erare jnht. A Vueſlas Roſæ hujus vichſrudimes dne licuit cuncepram pa-

ventum duciam ſu⸗ſrari? Digna erat e apra, quæ adſub- limirem ætatenn aſtenderer,& prupriis ecioſa dribus, vir- ruribuq; condecorata cruſearet. Verumenim verd ipſa natu-

ræ yepagula mors eßyegit,& antequam æſtiva aura maturuit in

roſa, hybernus impetus imperavit in cadavere. Cecidit, eleu! noella roſa, ad radiantis ætheri exurtum cecidit/ Succubuit gratioſa,& narivdpurpurã exnxã ingratiſimum expaleſcen⸗

vale em meditataʒ quæ felici exorta ſidere a virnunum numeru- ſrate vVidebatur ſexa gena,& multiplici foliorum ſyrmate ex-

plicatò amænum virtutis odorem poilicebatur extabmin jam in iiria, ut ecce! alicantes corollæ in nigrantis cupreſi vices de- Vorueint, Roſæq́; hujus exuVas lamentabili pallore concom- raVerint. Inceuduntur ab hac Roſa, lugubri calore æſtuante Parentenut& avia pientißima, non ita pridẽ eddem oblecata, adlacryman: quam plus medudis adamarumt, totienque lerabun-

do Seyñß amplevn exſculati ſunt, profuſimi lacrymiſubin-

de aſergumt. Necſand injuris Quod enim in vita fuit cariſſimum, maximam in morte ſem per relinquit moleſtiam. o iiturinevralilem murti ſæ vitiam/ Ah,

5 2 Aui