52 P R O G R A M M K. verò gaudium. Sciant vitam non mancipio ſed mutuodate DRuM,& cũm viſum eft, rxetere, nec noſtramin eo fatie- tatem equi. Sciant, filiolum jam cœleſtis A cademiæ civem eſſealbiq;judutum canere cum multis millibus: AhMnnS. 7 ccnelæ a0 AWhahus ög oeg uch e6 70 vℳ r00 dih A 4. Hac cgitatione mcœiti Parentes leni- ant dolorem, in conſideratione voluntatis divinæ g& ſummæ beatitudiuis, ad quam filolus certò evocatus eſt, acquieſcant. Mors filioli in fore extincti, eſt nil niſi tranſitus in vitam ali. am, ubi carpit flores æternitatis,& ubi natus eſt iterum, di- esq; mortis præimatutæ, non niſi dies eſt nativitatis ſeu nata- ls ad nunquam intermorituram vitam, ad vitam æternũm vitalem. Bens vixit, qui ſic vivit, filolus,& quiſic vivit, Paten. tibus dicet ultra modum lugentibus: Znyde vxgch; No⸗ lite commitiere, ut vVos dicam nmium Pangendo vimiumᷓ Iuiritandꝰ, beatitudisem in viaere. Patri renuntict: O Pa- rer cariime, in ſatris Siblii, quæ tibi curæ cordig Sunt verba& Voces, ubus hunc lenire dolrem Poſis, magnam morlu depclere partem quidem potiſsimùm Davidicisillis: pᷣyx niyn nia

CGum Andreas Wilkius, Rector Gothanus, fllioliſe- ptenris immaturam mortem deplangit,& Oratione& Epi- ſtolis, fliolum ſe alloquentem facit, ſeque hinc erigit:% mpaler, nol angi, holi apligi ob meam mortem. Fruſtra ef Vietibus fata non vVincuntur: Alios præteriit DEus, me repetivit. quum fuit, quem præ aliis diligebas, ꝓræ aliis rꝙpeteret. Nn amiſ ſedrecepi viram. In tuto jam nunt e ab ommni malorum inturſione liber, medis Angelorũ e cœlituum a- genine cirtumſuſ vVoce interruntò accino: Sunctus, Sandus, Sahcus Dominus Deus Zebaoth. Eygo, Mi Pater, ne doie, od

letare,