—
46 Gratulor hanc ſortem felicem,& gaudia vitæ Bternæ, ſancto, tempus in omne, viro. Et precor, ur Dominus, cum noſtra advenerit hora, Nos ex hoc miſero ſolvat itẽmqʒ jugo. Et levet in cœlos, ubi Patria noſtra perennis, Mos ubi perpetuò gaudia certa manent. cpriſianæ condolentia e amoris declarandi caund⸗ Laben quidem⸗ ℳlugens appaſuit Iaßu ſ ewrbormiu F. Theol. D. Prefeſſor & Eccleſiaſtev. MntneibeKd)be 1I. N Oſeß̃dem decet ac æternæ ſtira ⁊luti⸗ Quiſacra cum ſyuciu verba docerẽ cupit. Uphofio dene noia fdes ac itaſaluti Queis ſine, CPriſle tibi nemopiacere poteßt. Inpræcone Deuſdei ſt conſona vita⸗ Sic vuam ad ætherios fernes utrdg mann. Uphofius dici populofacii præiwit. Eloquipenetrant vir pꝛerate graw. Entheus Uphofium zeluscaleſecit ad auſi Baprißa, ſammi digna Teiolugi. Aſacra in hů terri dotuit tu dogmala, chriſe. Aunc fuciem in cœliſlitur ante luum. lta ex pio affectu in obitum pii Viri Pn M. pkofii coneiaor⸗ Jokannes Stenberus, S5. Txeol. D. Prof ʒtipend. Ephorus& ad D. Flifab. Paſtor.
III. ¶ ntafides olim JoxArRAMquantà Davidis?
Fraterno reſidens pedtore quantus amor? Tanta


