3) Itane trahit ad ſe cœjlum cœlo dignos aut trudit tellus piis indigna viris? Non ſine omine omen! Exultimis enim non ultimum luc ulentius ſi luſtres luſtris omnibus potius quam luctu dignus erat Noſter vita ae fide Deyinctiſſimus VINGE NTIUS. vere vixit ac vicit. Vixit infucatam Dei vitam: Vicit fucatas hominum technas Et ita vicit ut victurum Vincentium ad vincendum plane auguratus fuiſſes natum ſuo& in invicto Vicore] Es IIad id renatum ut vinceret Victum abipſo mundum, vinctumque Diabolum& deyictum. Vict um hinc parabat omnes& artes& artus, mnque hanc victoriam cuncta gratiæ& naturæ dona validiſſima. Vicerat ⁊ teneris propriam ſtatim ætatem ut in puero juvenem in juvene virum, in viro Senem⸗ ſenili ſapientia non ætate dixiſſes: Neque crebra Victoria fine palma aut ſine corona virumſuum vivere volebat Vincentium Quin imo Muſæ Charitesque jam ſerta Vincenti vinciebat, Liberaliumartium MA GISTR R erat, quãs noyerat omnes fere. Linguarumque plurimas. Hanc tamen artium artem putabat omnium maximam omnium que Magiſtram Vnceye ſeſim quod pulchetrimumamabat genus Victoriæ, uodque animum ipſe non ipſum animus vincetet, regium ominabatur vincendi ſtudium. Quo perpetuo ſeipſum vincendi ſtudio perpetuus 3

——