P R O 6 R A M M 4. bis hominis echnici vocem divinam, uti decet præferas, gra. men campi eſt cito exareſcens, flos caducus HOMO. Vi- ta hominis ſlx vu iů ihdans ah0 18 ve 1 ¶r zh, ut verbis aureæ facundiæ ſenioris utar. Similis eſt umbræ de. clinanti. Fumus eſt. Somnus eſt. Eſt nix ad ſolem Au. guſti liqueſcens. Quinimo mors quædam continua. Quan- tum enim vivimus, tantum de vita decerpimus& transRtti. mus morti. Sunt hominis, ut dies mercenarii, qui adſpirat ad umbram, anhelus exſpectat requiem, lam ſi prudens ſit meditatur. Præſens vita Oeconomia eſt non in perpetuum demandata, ſed per mortem deponenda. Hujus proinde. meditatio docet, tempus, quod nobis natura conſum endum dedit, ita diſpenlare, ſic impendere, ut poſſimus rationem- reddere. Nec enim juſta mortis meditatio, mortis terro- re mincutit, fed mclioris vitæ certam oſtendit fiduciam. Non proinde tantum ſapientia/ ſed& felicitas præcipua mortis eſt meditatio Gum vera demum vita ſit; quæ mortem ſequi- tur. Hcic incvitabilis oinnibus moriendi neceffitas. Hanc quotidiana demonſtrant ſpectacula: Omnia hujus vitæ theatra vix aliam, quam iſtam ſonant vocem; Rmo mar⸗ ri natu es. Hodiernus dies eandem non loquitur, ſed in oculos rem infert, quo nempe florentiſſimæ ætatis 5 decentiſſimæ pulchritudinis fœmina, virtutumque inte-

gerrimarum cultrix aſſidua ſe peculum nobis offert morta-

litatis. Horã enim pomeridianã primã efferri videbimus funus Matronæ Lectiſſimæ ANNE CHRISTINE

Linckerin/ natæ SPEIRMAR. Quæ anno hujus ſecli qua-

dtageſimo primo nata ac inde honeſtiſſimæ enutrita vitæ lu-

periori auno dic xx I. Aprilis feliciter nupſerat Viro entiſ-