onalis, ut nimirum ditinguatur ab unionismo

36 Dißpututio IV.

ones præbendo, non tantum permiſſive, ſedeii ₰ 3. Ordine nonnihil in verſo errores hos eriiteliei

nabimus, oſtenſuri ex Articulo de Perſona Chi ſ juen Chriſtum facilè præſtare poſſe, quod ſe factun Tiltat promiſit: Et eyicturi decretum Dei Blectioni uDes Reprobarionis nõ eſſe abſolurum, ſed ordinan ꝰ1 atq; Deum malum nec velle, nec adillud impelꝭ frilus 4. In Articulo igitur de Perſona Chriſti inc ſecitt ſiderationem veniunt, duæ naturæ, divina kl Weſun adelunq

mana: Farum unio: Prædicationes perſonals 0cq nionem exprimentes: Communicatio Idiomi Morul Ftatus exinanitionis& exaltationis. De ſing 0 o0 illis ſcripturæ contrarias alunt,& obſtinate ſid nC. pugnant opiniones Calviniani, idq; ordine u ei bimus.— 6 orihcu 5. Vnio igiturperſonalis eſt aſumptio human 3. D in Deum 4)2 Ioh. 1.V. 14. vel, unioperſonaliue habiratio totiusplenitudinis divinitatis& Mys ini b0uun ne aſumpta Col. ⁊. V. 9. Seu, unioperſonalis eſt vn perfece humaniratis in Deum Nyoy aſſumprio/ u una compoſita perſona a ſq; naturarum confuſion 6. Unionis vocabulum legitur, 1. Cor. 8. V Cor.;. V 15. Eph 4.V. 1.Tim. 2. v. 5. Rom. 3.. Matth; V. 18. Patres nominant ehcguhenexh v 1.V 14.1.Tm. z. V. 16. ch0vtcroomnyen Col. 2. Wh Item epænbgmnev. Unus ver eſt Chriſtus, 1hn 5. V6. 2. Cor. 3 V. 14.0. 11.V. 2. non converions v initatis in carnem, fedaffumptione humanit; in Deum ſeu ns Læön. Unus omninò eſti 3 confufione ſubſtantiæ, ſed unitate perſonæ. tui

7. Differentiæ ergò nominaturunio hæc 0 ie

philolophicis& reliquis Theologicis. nſ Ets Primuseſt univerfalium cum ſpecial uh. & ſagularibus, utpote gencris& ſpeciei. zecuni u

3