de neretiſuo& Aux. Cci. 17 nime placere, eò quod Auguſtana Cõfeſſio ſit Prin- cipum confeſſio. Et quod iſtã mutatione detur anſa ad verſariis traducendi proteſtantes„ac ſi de doctrinä ſu non fint certi: atque quod infuper po-

docttitgulus hinc offendatur, ut inſtructionis in archivis

entario Saxoncis obfervatæ habent verba B. Lurhsras[æ-

Conbpius Philippum ob haac mutationem acriter repre- oihendit,& cum eo ex poſtulavit, ut teſtatur Hiſto- edri Aug. Confeſl. p zo6. verba hæc referuntur:Phi-

. AnRnlippe, non eſttua confeſſio, ſed Ecleſiæ, nec tuum ta habeieſt toties eam immurare. Wolanu princeps An⸗ Plahi altinus ſubſcribere ſe velle Auguſtanæ Confeſ-

B. Lutſtoni dixit, modòin ea nihil ſit immutatum Prin-

ctit, adepe⸗ Lunæburgenſes ad genuinum Auguſtanæ Con-

Art. 4 heſſionis egrwnon provocabant,& ipſi Pontifi-

cii in Colloquio Rarisbonenſi mutationi reciama-

4 noſtrapant.

Magiſtu 14. Quintò, quare Philippusintelligens muta- atlut tionem illam privato conſilio ſuſceptam diſplicere errelegeg amicis,& hoſtibus veritatis in conventu illo ſo- ominuenni priſtinum nitorem confeſſioni reſtitui t, ur vi- atã diſquereeit TFom 4. oper Philip. p.7½. Hxc igiturre- um autiſtitutio mutationi omninò derogat. b. Lun 15. At, inquiat aliquis cum Calwino Epiſt. 236.

437. Auguſtana Confeſſio ad authoris mentem

ohilippi hempePhilippi eſt explicanda. S

äruntal 16. Reſp. 1. Auguſtana Confeſſio ſymbolicum

niter&kt ſeriprum, non privati cujuſdam hominis. 2. Nõ rem proteolus Philitpu⸗ confeſſionem hanc ex verbo Peicõ̃- onem, ſeripſit, ſed plurimi alii ſunt adhibiri Theologi, ut

V. oblatad. Eherhardus Snepfius( alii Inde in præfatione ere velinttorporis doctrinæ fatetur Philippus ſe in confeſſio- enes Friierne continuandã nihil ſibi ſumpñſſe, ſed ordine de . Bruck⸗ ingulis eſſe diſputatum in frequenti Bvangelicorũ m mutatioonyentu præſentibus principibus,& aliis guber- tationemhatoribus. ʒ. Luhheru⸗ Coburgitunc temporis juſſu

B Rle-

horitan & fic]

emplat