dente(nke 1 aa aaGtrickscölaned 1 Mn 4

b gulne t,

m denebris jmoge 21 nnta& ſingul Sn h ud Almul A4 um eſſe faltem pral ⁴ 4 manzand aunalem haditum, 8 a (quumetusſemelll 4 8 dutupercſtiscuie a tr. Ane enſ4. Dideth an fbin lumut, ybiinta ann uAIr aſactinnemih 1 dr.In!. lem Drin.f as aal. Kcoast almat. lic R unctorum, conüc an zun ductoargumento nsrth meſſe conſtat, 14 1A 49 d. conuenticulahn Iapff remmetusprodet znunſ turas& præſumtio una p deft prebib coluz4 ad h uram fr. Jartein aul 1 p aaut.xbi dicit pre h quie arcctauit velilat tnmds erqoualitte perſt n kß a& indicis prece rus autem iuſtrs Arrt.& Aler. J³*⁴ Kquodiuſtusmet: entgwost

er 4!S Balan un dretkus-uud spræſumatur mel. Imacau 5 Als 1.

. erüldétibu cverisexlillen

—

1

ionöhabuilel ddedicandibegu Cronberpio, cu f l de g. A ert pubes ticla —„noſt pro t. carct,& Po.

urit ac contrad 4 1*

oroul * factam 2 8 aen„rleb gpel 9.

Reſponſ Iuris, Decad. X¼ J. Reſponſ. C.

eam probare debet: cum de iure quilibet præſuma- tur in ſua voluntate perdurare. Sed hic reus nõ mo- do non probauit mutationem voluntatis, ſed multe adſunt coniecturæ, quæ perſeuerantiam prioris vo- luntatis probabiliter inferunt,& quicquid actũ eſt,

4 2

38 id per vim& metum actum e earguunt. † Iam ex-

plorati iuris eſt, quod profeſſio religionis per vim metumue facta ipſo iure nõ liger, poſſitq; 1s, qui ta- liter ꝓfeſſus eſtlibere rurſus egredi, c. 1. vbi oſt ſedes, deiis, quæ vi, met fi.& eet glo ſing. in apræſcus, 25. J. 3. Recte ergo docent Ioan. de Imol. in d. l.ſi cum dotem, S§æco autem.& Alex. in 1.I.§.. quar. rer. ac. quod pro- feſſio filiæ ob reuerentiam patris facta, non valcat.

39 †Nam per profeſſionem contrahitur matrimoniũ

ſpirituale, quod libero conſenſu debet contrahi, ad inſtar matrimonii carnalis, per c. veniens, de ſponſal.c.

40 ſgnificauit-de eo, qui da. in matr. † Validum enim eſt

argumentum a matrimonio carnali ad ſpirituale, ꝗa æquiparanturin iure, perrext' in c. quoniam frequen- ter,d.porro, vt lit. non conteſt. cinter corporalia.& c. vl. de trauslat. prælat. Nicu. Euer. in Topic. locoα. Sed v- bi interuenit metus, vel coactio, tollitur qualitas li-

4 bertatis. † Metus enim interueniens licet non faciat

ceſſare cõſenſum, perimit tamen qualitatem liber- eatis requiſitam,&. cum locum.& quæ ibi not. de ſbonſ. Et vbi requiritur certum quid cum qualitate liber- tatis, non eſt iuri ſatisfactum, ſi interueniat illud ſi- ne qualitate libertatis, c. Piſanis, de reſtit. ſpol.& eſt bona gloſtin c.notificaſti, 33. J.). idemq, tenet Panorm. inc. 2- quod mot. cauſ.& in d. icum locum. Prædicta probantur etiam ratione: quia per profeſſionem re- ligionis obligatur quis Deo: ſed Deo nihil eſt acce- ptum, quod nõ procedit ex ſyncera voluntate: quia

nullum eſtbonum, niſi voluntarium, 22. J. F. ad fin.

4²(7 22. 7.7.§.ꝓ&‿ iεν. † Et voluntarium, non coactum

militẽ amat Deus, 2 2. 7.!. ce quidinueniſti. Accedit

43 tandem prædictis communis theorica: † quod in a-

ctu meritorio, qualem volũt eſſe profeſſionem, me- tus vitiet ipſo facto, licet vbi non tractatunde meri- to quo ad Deum, ſed de merito, velalio vinculo, me- tus nõ vitiet regulariter, de quo per Ddl.in d. c. 2. quod met. cau. Ex præmiſſis omnibus tandem concludo, prætenſum illum beguinatus ordinem non eſſe re- gularem, nec efſicerc religioſas,& per conſequens, nec receptionem beguinalis habitus, ſiue profeſſio- nem talem eſſe, per quam quis ſe, ſuaq; bona ſubii- ciat beguinatui, vel prorſus eximat a ſeculo. Et dato,

quod ita eſſet, tamen prætenſam illam profeſſioné,

veluti per coactionem, metum,&alias non legitime factam, nec poſtea ratificatam, fuiſſe& eſſe nullam, ac per conſequens primam rei conuenti exceptio- nem in noſtro caſu non elidere intentionem actri- cis. Ad obiecta, quæ prædictis aduerſari videntur, facilis eſt reſponſio. Nam primo non obſtat, quod ex parte rei prætenditur, actricem eoi pſo, quod in- tra annum& diem profeſſionem non reuocarit, ſed vltra probationis annumin beguinatu manſerit, vi- deri profeſſionem ratificaſſe, per nor. in c. ex parte, de regul. G c.i. de reg. in 6. quia hoc forte militat, ſi pro- feſſio vere ac legitime facta fuiſſet, quod hic non eſt, Vt ſupra deducta. Deinde procedit, ſi probatum eſ- et, actricem ſponte profeſſam fuiſſe: ſed ex conie- cturis plurib. in noſtro themate coactionem& me- tum interueniſſe colligitur, vr ſupra dictum est. De-

niquchoc verum intelligitur, ſi profeſſus potuitre-

b 331 clamare,& non fecit: tum enim præſumitur perſe- uerantia& conſenſus ex mora tanti temporis, c. ad id, quod. de ſponſal. 1.q. ho. conſtat. Sed ſi reclamauit& cõtradixit, ſicut in noſtro caſu ſæpe factum eſt, tum profeſſio nihil præiudicat, nec tenet mopachatus, c. perlatum, quod met. cauſ.gl. c. 2. de regul. Et licet quã- docunque egredi,& tenet coniu gium poſtea cõtra- ctum, gl. verbi, upprobaris, in c. vnico, de Voto, lib. 6. Nao obſtat etiam, quòd teſtes nonnulli deponunt, actri- cem profeſſionem feciſſe:quia ipſi im proprie vocu- la Profeſſionis, vtuntur,& generaliter ſecundũ vul-

gatum loquẽdi vſum,& ſubicctam materiam. † Be- 44

guinæ enim non dicuntur vere profeſſæ, vel pro- feſſionem facere, cum profeſſio fiat a perſonis re- gularibus& religioſis, quales beguinæ non ſunt, ur ſupra notatum est: tamen ita loquimur vulgariter, Sie hat profeß gethan/ de quocunq; ordine loqua- mur, non ſolum quando Regulares profeſſionem faciun t, ſed etiam quàdo volumus ſignificare, ab a- liqua receptum eſſe habitũ beguinalem, ſo wir vom

einſchleiffen reden. † Et hic modus loquendi eſt at- 45

ten dendus, hæcque communis ac generalis vocula, profeß thun/ ſemper interpretãda& extendenda eſt ſecundum ſubiectam materiam: vt ſi de vera profeſ- ſione loquamur, quam faciunt Regulares,& illi, qui ſunt de primo& ſecundo Ordine, tunc de ea intel- ligatur: ſin loquamur de beguinis,& aliis non regu- laribus, intelligam us per profeſſionem nihil aliud, qᷓ ſuſceptionem habitus:& ita tali caſu pro eodem ac- Piuntur, Sie hatprofeß gethan/& ſie iſt eingeſchleifft worden. Deniq; non obſtat, quod Cronbergius, ve-

lut tutor intra annum& diem non contradixerit,

nec actricem, tum ſuam pupillam, ex beguinatu re- uocarit, iuxta d. c. 2. ibi gloſ-de regul.& 20. J. 2. cap. puella. quia in noſtro caſu non potuit contradicere, vel eam reuocare, cum fuerit exſul,& deiectus a ſuis poſſeſſionibus,& ſic fuit abſentia neceſſaria, quæ nõ debet præiudicare actrici. Et interim ex actis pro- batum eſt, ipſius actricis coniunctos continuo re- clamaſſe ac contradixiſſe beguinis. Et hæc de prima

rei conuenti exceptione dicta ſufficiant. Secun-II.

da rei conuenti exceptio eſt, per quam actricis in-

tentionem elidere conatur, † quod petitio heredi- 46

tatis aduerſus poſſidentem titulo ſingulari non de- tur, I. hereditas. ibi Bart. post gl. C. de pet. ere.&l. pro herede? ff. eo. Corne. conſil. 279. litera I.& L. 4. par.& conſil. 6.litera K. ꝓpart. Ipſe autem reus domum pe- titam poſſideat titulo ſingulari ex emto, quia eam e- merit a patre actricis,& conuentum pretium ſolue- rit. Sed iſta exceptio nihil obeſt, cum ſupraab initio concluſum ſit, in noſtro caſu non eſſe actum peti-

tione hereditatis, ſed potius rei vẽdicatione. †᷑ Quã- 47

quam multi etiam ſint caſus, in quibus contta titu- lo poſſidentem conceditur hereditatis petitio, quos

habes inl.nec vllaz,§.. 2.&§. ed ſ quis ſciens. cum duob.§. ſ2*—2t. de pet. hered. Tertia exceptio rei, quod IIl

ſcilicet intentata actio, ſi qua competitt, ſublata ſit præſcriptione triginta annorum, pariter non pro- deſt reo: tum, quia bona materna,& eorum aliena- tio tali modo non poſſunt præſcribi, I.. in fin. cum-

auth. ſeq.( de bon. matern. † tum quia tempore alie- 48

nationis actrix fuit intra pupilſares annos,& in patria poteſtate, prout fatetur reus in ſuis exceptio- nibus primæ inſtantiæ: quo caſu non potuit contra ipſam præſcriptio currere, licut in rem, Cde praſeri.

. 2 1 1 1 * 3 1 1 3 H 3* 3 3 5 E 4 3¹ 1 1 1 6 1 1 . — I 1 4 4 4 4 1 1* 3 1 1 4 4 4 1 11 E i 3 I 1 A 1 6 n 4 5 1 4 4 4 4 4 ö II 1 1 A 4 ¹ 4 * 4 8