Teil eines Werkes 
Centuria Prima (1601) [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
324
Einzelbild herunterladen

324 On. Ioach. Mynſing.

ppz etiam Bald. Ang. Sal.& alii, quos ſequitur Menoch. remed.. adipiſc. poſſeſſ num. 34. per text. in l. Titius. ff. de fexr. expor.& li. G. 2. C. ſi ſer. expor. ven. quibus legi- us cauetur, vt ſi vendens paciſcatur, vt ſibi manus iniectio ſalua ſit in re, ſiadiecta conditio non ob- 13 ſeruetur, ea omnino competat. iniectio nihil aliud, quam facultas propria aucto- ritate vtendi, ſicut ad d. I. Titius. in margine habent Pan- dHectæ Florentinæ, Hotomanni induſtria in lucem euulgatæ. Quare extra omnem controuerſiam eſt, in noſtro calu Leopoldum de A. talem pactionem cum Va- lerio de Vu. inire potuiſſe, vt ob non ſeruatas con- diciones, in rebus feudalibus manus iniectione vti, id eſt, ppria auctoritate ea ad ſe recipere poſſit. Et videtur talis caſus in terminis deciſus inc. cum dile- qti. de donat.& c. verum. de condit. appoſ. vbi ei, qui donauit, ob pactum ab ipſo appoſitum non ſerua- tum, poſſeſſionis ingreſſus propria auctoritate- cedirur. Necaduerſatur, ſi obiicias, prædictos tex- tus loqui in rebus allodialibus;& non feudalibus, in quibus dubitari poteſt, an idem obtineat: pro- pterea quod valallus de feudo nibil in præiudicium domini poteſt paciſci, nec alii poſſeſſionem occu- 14 pandam concedere. Nam ad hocreſpondeo, du- bium iſtud exalterius quæſtionis determinatione facile reſolui poſſe: num ſcilicet bona Eccleſiæ do- nata tali conditione affici poſſint, vt ſi non ſtetur pactis, bona propria auctoritate recuperare liceat. Etreceptum eſt communiter, bona Eccleſiæ dona- ta hoc pacto affici poſſe, quæ ſententia probatur arg. l. ſi quis curialis. C. de Epiſc.& cler.item d. c. cum di- lecti. de donat.& c. verum. de condit. appoſ. eamq; ſequi- turBart in d. I. creditores. num. 7. E ibi Salicet dem poſt Bald. in d.! ſi quis curialis. loan. Andr. Hoſt. But. Imol.& Pan. in d. c. verum. de foro compet. refert.& ſequitur Me- noch. remed.. adipiſc. poſſnum. ꝛ5. cum ſeqd. Quod ſi 13 hoc in bonis Eccleſiæ tali lege donatis obtinet, idẽ etiam de feudalibus dicemus. præſerrim in hoc no- ſtro caſu, vbi talis pactio non priuatim, ſed conſen- ſu& auctoritate domini feudi eſt celebrata, qui e- andem etiam confirmauit illis verbis. Dieſes alles/ wie obſtehet/ onſentirt vnd bewilligt haben/ geben auch ovnſern conſens vnd wilen darzu/ etc. Et licet conſen- ſus ille non ſonet in ſpecie ad dictam pactionem:ta- men quia ſeſe refert ad totam tranſactionem,& ad ſinem eiuſdem appoſitus eſt, ſingula tranſactionis 16 capita complectitur. Clari renim iuris eſt, clauſulã in fine poſiram ad omnia præcedentia referri. I. talis ſcriptura.. vlt. ſf de legat. i. C. inquiſitionis. in ſin. de appel. 1.3. g. fllius. f. de liber.& poſthum. 1.. C. de lih prater.l doli verhum f de ſer. corrup. Fel in cap. cauſſam de reſcript. Iam 17 vero Tnotum eſt, quemꝗ; ſuæ rei moderatorè& ar- bitrum eſſe. I. in re mandata. C. mand. l. 2:f.de his, qui ſunt ſui, vel alien. iur. Et poſſe alienationi purę rei feu- dalis, nedũ conditionatæ,& quæ ſub modo fit, con- ſentire.l cum quis fj de reg. iur. item in tit. de prohib. feuà. alien. per Lothar.& tit. de prohib. feud. alien. per Frider. Præterquam quod dominus feudi ſibi aperto noua onera& ſeruitia imponere poteſt. Goxad. conſil. 23. numero 8. Et diuerſum eſſe in rebus feudalibus, quã eccleſiaſticis iam Deo dicatis, expreſſe tenet Panor. in d. c. verum. num. ⁊2 6.& rationem addir, quod earum dominium non ſit ſanctum ſanctorum Domino, ſed remaneat penes dominum, licet fructus& vti- litas ſint vaſalli. Quia ergo ſæpe dictus Leopoldus

Eſtrautem manus

luriſconſ. Germani

propter modum donationi appoſit um non ſerua- tum, imo violatum, non ſolum vigore tranſactio- nis, ſed etiam ratificationis Archiepiſcopalis bona feudalia rurſus occupauit,& ad ſe recepit, non po- teſt dici, per hoc ipſum deliquiſſe. Neque t enim, pœnam meretur, quod lege& hominis prouiſio- ne, quæ legis diſpoſitionem facit ceſlare, permit- tente fit. l. Gracchus. C. ad leg. lul. de adul. neque dolo, vel vi videtur facere, qui iure ſuo vtitur. I. nullus.! fa- dlum.§. non videtur. f de reg. iur. Et eius vitioſa poſſeſ ſio eſſe non poteſt, qui non vi, non clam, non pre- cario poſſidet, cum iis modis bona fide poſſidea- mus. I. Pomponius.§. I. ff. de auquir. poſſ. iuſteq; poſſi- dere dicatur, qui auctore Prætore poſſidet. I. inſte. ff dic. tit.& qui domino permittente poſſeſſionem oc- cupat, eamꝗq; ſibi poteſtatem pacto reſeruat, d.l. cre- ditores.& d. c. verum. Ex quibus ſic breuiter dedu- ctis reſultat etiam reſolutio ad TęRrIvXM principa. III. le dubium, nempe quod modernus dominus Ar- chiepiſcopus, tanquam feudi dominus, obnoxius ſit, vel inueſtituram Leopoldo de A. renouare, vel alias ipſum in ſua hac recuperara poſſeſſione rerum feudalium manutenere ac defendere, præſertim ſuus præceſſor ſæpe dictam tranſactionem, cui hæc pactio manus iniectionis ineſt, ratam hiabuerit, ac confirmarit, vt ſupra dictun eſt. Succeſſor enim præ- ceſſoris ſui factum rite geſtum ratum habere re. 10 netur, iuxta Hieron. Schurff. conſil. 79, num. 44. cent.j Ité iuſtitiæ& rarionis ordo ſuadet, vt qui à ſucceſ- ſoribus contractus ſuos& mandata ſua ſeruari de- fiderat, præceſſoris ſui contractus& voluntatem

2

cuſtodiat, text. eſt ad literam 25.. 1. c. iuſtitiæ.&&. neq

in h. diſt. 9. Obligatur namque ſucceſſor ad id, quod præcelſlor feciſſet, vel facere debebar. 12. 4. ſ. cc. quia loannes. 12. 2. c. quicunque ſuffragio.& 16. 9, 6.

c. vit. Nec imputari Leopoldo quicquam poteſt, quod propria auctoritate bona occuparit: ſiqui- dem ex pactione legibus omnimodo probata hoc fecit, vt ſupra demonſtratum eſt.& dolum, vel vim non facit, qui iure ſuo vtitur, d. I nullus,& d. l. factum.§. non videtur. ff. de regul. iur. Non obſtat

etiam, quod ſucceſſor prælati ratam habere non

cogaturinueſtituram de feudo viuentis alicui con. cefſam, iuxta tit. qui ſucceſſ. feud. da. tene. Quia ² hoc tprocedit& intelligitur verum, ſi conferendæ rei facultas à futuro pendebat euentu, qui vita c⸗ ius durãte non accidit: ſecus eſt, ſi inueſtitus in rea- lem rei in feudum conceſſæ pofſeſſionem viuente b inueſtitore prælato fuerit immiſſus, quia tunc ſuc- 1 ceſſor, quod actum eſt, ratum habere tenetur, d tit. qui ſuc. feu. da. ten. c.& ibi Dd. Sed ita eſt in no- ſtro caſu. Leopoldus enim feudum illad àpriori Archiepiſcopo non ſolum impetrauit, ſed realem eiuſdem poſſeſſionem ipſo adhuc viuente adeptus eſt,& biennio integro poſſedit, donec certa pactio- ne illud in Valerium de Vu. conſentiente feudi do- mino tranſtulit, cui cum idem Valerius contraue- nerit, merito ſeſe Leopoldus ad priſtinum ius ſu- um accõmodauit. Cum enim donatio per non ob- ſeruantiam modi adſcripti ſit reſoluta, priſtinum ius recuperauit, non nouum acquiſiuit, per c. ve- rum.& qua ibi Cano.de foro comp.& 6. verum. de condi. appoſ. Nullo ergo iure modernus Archiepiſcopus ipſi Leopoldo inueſtituræ renouationem dene- gare poterit, ſed eam concedere eſt obnoxius,

per

r.

an

=

ſr⸗* auß Ahar tit.qud. mäCuunquam n! Mhahron ſideaturine atrcfdltionem gutucum receperit nrdauradtempus cot imuaifncitnu. s. nantaurenon nouan

lxtonmiucicio. 11550 N 8

SVMAA la

h reßonß. kamuiscaſiu varie: rrfaiintgre jefern timſt

lich usriur umüieſtummiha 4 5 eni pra

1

natiun eſuchetian

ſnmaremcemmm lih. 4 ii ahenta 5

Nammscui feudu, 8 wiarejoſſ

fe. ennpen errorez

Khon 1 Nocer.

' M Mananaenai n aſalb

ma

(4A4 G