Teil eines Werkes 
Centuria Prima (1601) [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
313
Einzelbild herunterladen

entis facki dilggenn an an ac conſenſum dig a

nemratihabitione ei No, quodillecont ae

uin. um anſuet anah Keantione,quod ad ecclelie quodam ami

cet non perpetue, an

44.. Cr.lex. iif.: aa

rie emncate. Reeacy uran

piſcopusin hi& at 5 1

asalienationibus a guoadconſenlut anfau minſua dicceſi, un om aſteria, intention laan

Jf.-uh um giß Ag ä. 10.6. yr intenml ah

tempus factæ, per Gloß. in c. poſſeßionis.. q.. c. ſine exce-

tione. 12. 7 2. Barth. Brix. in; dominicali incip. epiſcopus quidam fecit. Dd.c. i:de reb. eccel non alie. ſuper verb. per-

etui. Lau de Rudolph. in d. ca ſine exceprione. quoniã in talibus translationibus fit quædam ſubiectio. Vnde Hpræcedat ſuperioris auctoritas, illa excuſat actum, & reddit firmum, ex eo, quod pro auctoritate ſupe-

rioris præſumitur, per text. ca præſentium. de renunc

ſunt de te iud. c. dixit. 14..) ca. Salonitana. 53. diſt. c qui tulpatur. 23 ·& eadem cauſſa& q. c. miles. et paßim per Scrib. in c paſtorali.§. quia vero. de ofſic. deleg. Et ſecun- dum hunc conſenſum iuxta formam& qualitates clauſularum conceſſioni, quærealis eſt, inſertarum, proceſſus fiendæ translationis inſtruendus erit, quæ conceſſio cum reſtricta ſit ad ius commune,& ſuos habeat limites, ſuas clauſulas,& certos fines, ergoilli diligenter ex omni parte eſt inhærendum, I diligenter. ſ.mand.& cauendũ, ne fines conceſſio- nis egrediamur. Limitata enim cauſla limitatũ pa-

rit effectum.l. in agris. de acquir. rer dom. cum ſimil. Nec

dubito reuerendiſſimum patrem& dominum ge- neralem ordinis Ciſtertienſium in huiuſmodi poſ- ſeſſione reſcribẽdi fuiſſe, non ramẽé ob id iuri com- muni, nempe vt clauſulæ ſuum effectum habeant, & eatenus, quatenus de iure poſſint, extendant, de-

16 rogatum exiſtimo, cum vtique omnia reſcripta,

atque adeo conceſſiones ſuperiorum ad iuris com munis interpretationes concedantur, prout Dd. in rub. de reſcript. ibique Phil. Decius per manus tradunt. In

dubio autem cenſentur ſuperiores reſcribere ſe-

cundum ius, ita vt ne alicui præiudicium fiat, I falſo. C. de diuerſ.reſcript. leg. reſcripta. C. de precibus Imperato- riof Et quamuis in conceſſione parris generales clauſulæ& verba ponantur, omnimodam faculta- tem liberam importantia, maxime ibi, Vobis conceſ- ſimus plenaria noſtra auctoritate, tenoreq, præſenrium con- cedimus facultatem, auctoritatem, poteſtarem& man- datum ſpirituale trangferenui vos& quemlibet, aut maio- rem veſtri conuentus de M. partem,&c. tamen hæc& talia verba cum moderamine iuris ſunt accipien- da, ne ſequatur penetratio iuriſdictionis,& iurium diſſona confuſio Quo nomine reperio hoc verbũ,

Concedere, f nihil allud comprehendere hoc caſu,

quam mandatum, ſeu transferendi facultatem, ſe- cundum Ang. in l.i.de conſt. prin. quem Fel. in. d. c. cum ve- nerabilu. alleegat, adiungens, quoties verbum, Conce- do, iungitur cauſſæ non aptæ transferre dominium, tunc illud verbum, Concedere, importat quandam facultaten, allegat Imo. in c. paſtoralu. de don. Quod autem hanc interpretationem ſentire videatur hec conceſſio, probatur euidentiſſime ex ſequentib. verbis, vbi quodam modo aperte dominus genera- lisceſcribens ſuam mentem, quam habuit in reſcri- bendo, declarat, dum dicit: Plenaria noſtra auctoritate concedimus facultarem,&c. quæ verba pulcre inten- tionem oſtendunt reſpondentis iuxta not.I.ſi ſeruus plurimum.. fin de leg.i.&l inciuile, de legibus Et quan. tumcunque hæc verba ingeminata fuerint, tantum tamen non operautur;, vt conſenſum domini or- dinarii diœcelani excludere poſſint, iuribus ſuperi- usaà me in hancrem affatim allegatis. Porro nobis conceſſionem trutinantibus, coniſtat illam eſſe rea- lem ex eo quòd concelſla ſit dignitati abbatiali in M.& non lub commemoratione proprii nominis: quo ſit, vt& ſuc ceſſores illa vti poffint. ſecundi 40 /b.

Reſponſ. luris Decad. X. Reſponſ. XOIII.

. 3¹3 & ibi pulore Decium, in cap. quoniam Abbas. de off. deleg Ergo(quod abſit) ſi contingat dominum Abba- tem ante translationem Deo vitæque concedere, reliquum corpus hac transferendi facultate licite

vti poſſit, potiſſimum ſæuiente hac perſecutionis

rabie proteruorum, rebellium& ſchiſmaticorum Pleudomonachorum, contradictione minime obſtante, per notat. in cap. poſt translationem. de re- nunt. cap. ſanc. 16. quaſt. 7., Præterea licita& ho- neſta res eſt, contra pſeudomonachos per fideles fieri conſpirationem pro bono& honore& de- fenſione tendentem, ſecundum Goff.& Hoſt.& ali- os in c. examinata. de iud. c. I.& 2.§o. diſt. Et fingatur

quod de facto illi pſeudomonachi durante hac P. ſecutionis rabie in priori loco abbatem quoque eligerent, ſeu officiis prouiderent, tamen huius- modi& tales ſine titulo,& apoſtatici dicerentur, intruſi potius, quam Abbates, vel officia legitime dici deberent, per not. in c. 1. 3e reg. iur. lib. 6. per Inno. in c. nihil, de elect. vbi loquitur de intruſis prælatis ber tytannos, de quo etiam multa Bart. in tractat. de tyran. in 5. col. verſ. circa quod dicendum. vbi ſub- tiliter diſpurat, quando& quomodo ſoluentes prælato intruſo liberentur. Sed hæc nunc conſul-

to miſſa facio, ad alios conſenſus pergens. Quod ¹1⁹

autem capituli, vel maioris& ſanioris partis tracta- tus præcedere,& conſenſus accedere debeat, patet ex c. I. de iis, quæ ſi. à ma. par. capit. c.i. de rebus eccleſ. non alien. lib. 6. Et reuera cenſemus opus eſſe præambu- lo tractatu capituli, qui vtique deliberarionem re- quirit,& altiorem indaginé, iuxta not. in l.cum hic ſta- tus.§. ſi am bo. de donat int. vir.& yxor. Bart. in lxhin. pro ſua gl.. c.. de rebus eccleſ. non alien. de tali tract. lo. Andr. in cap. tua. de iis, quæ fi. Apral. in monachis nigris dicit interuallũ eſſe duorum dierum. 5 pecul vero, in rit. loca. S. ſequitur. verſ.& ſuas. dicit, quod ter debeat fieri tractatus,& de quolibet deber fieri publicum in- ſtrumentum. Sed hæc recipiunt iuris Canonici Dd. in vera alienatione& perpetua, ſecus in illa quaſi a- lienatione translationis, quæ non perpetuo, ſed tẽ- poraliter conce ditur, prout latißime Lau. de Rudolph. in rep. d. cap ſine exceptione. 12. q.z. confirmat. Vnde recte & prudenter fecerit dominus Abbas, ſi præmiſerit tractatum cum ſuis fratribus, vnum ſaltem& de hoc fiat inſtrumentum, atque in eodem conſeilu conceſſionis à ſuperiore impetratæ quoque inſtru- mentum fiat de acceptatione mãdati transferendi. Nam per hoc poſſet præcidi aduerſariis calumnian- di occaſio. Studeat tamen Abbas, vt in loco deſtina- translationis vocet vocandos, eos quos commo- de vocare poteſt, perc coram. de elect. ſi modo tutus eo pateat acceſſus, vel in loco alio illi prioratui in B. in- corporato, argum clem. ne Romani, in verbo, diſtrictus. de elect. qui tamen locus ſit de menſa prælati, vel or- dinis, ang.. cumm epiſcop. de off. ord. lib. 6.& ſic cum ma- iori parte& ſaniori, iuxta ſu perius tradita, ad tracta- tum, acceptationem& translationem, accedente diœceſani conſenſu, procedat, membris abſciſſis& putridis nec vocatis, nec exſpectatis, ita tamen, vt eorum, qui merito vocandi ſunt, faciant partes to- tius collegii,& ex illis quicquid fit, Amaiori eorun- dem parte iuris facultates habitura eſt ſecundum Pa- nor in dcide iis, quæ ſ ama, partcol.1il nulli. Iplane: quod cuiuſq, vni. no l quodnam. ad munic. l. 3. de decret ab ord. fac. Felin. in cap cum omnes de conſt. Nec poterunt la-