³ 4

310

—

41 1alem. E in g. callidis quia illa alienatio non dici-

tur prohibita, quæ it inter proximiores, qui ſue-

ceſſuri crant ex inueſtituræ tenore, quua tunc non Zieitur alienatio, ſed potius refutario, vt eſt caſus in c. 1. in verbo, agnat os.& ibi Bald. col. i. de alien. feud pat.&

eft textus in c.i. S.i. per quos fiat inueſtitura. late Bald. in. . col. pen. de alien. feu. Bart.& ali in leum hi. 5. ſi vni.f. de tranſaſt.& in l.qui Romæ. S. uo fratres f. de verb. ohli-

at. in 10. quæfl. idem Bart. conſil. 58.&x themate præditto. Alexan. conſil. 330. incip viſo& mature diſcuſſo. col. 2. in fin.& idem Alex. conſil. 4 90. in cauſſa Nicolai de Campe- gio. col. vlt.& conſ. 21.vol. hoc idem voluit laſon conſ. 64. i acip. redemtoru crucifixi. col. vlt. lih. 3. vbi aſſerit hanc eſle communem ſentent am,& ab eain conſulen- do& iudicando nõ eſſe recedendum,& vltra præ- allegata per Dd. adducit oprimum dictum Baldi

in c.ſane. col. pen.de renunt. vbi mn ſpecie dixit: Quod ſi ſumus duo vel plures fratres poſſidentes feudum

antiquum, vel paternum, poffum renunciare alte- ri feudũ irrequiſito domino: imo illi vendere par- tem meam:neque per hoc dicitur feudum deuolu- tum ad dominum, ſed ego venditor priuor iure feudi,& feudum tranſit ad fratrem meum, non iu- re venditionis, ſed iure agnationis. Si ergo mera a- lienatio non inducit caducitatem& deuolutionẽ F.udi ad dominum, quando forrius titulus tranſa- ctionis hoc non debet operari in caſu noſtro? Et hanc partem tenendo licer in contrarium addu- ctis ſatis videatur fuiſſe reſoonium: tamen in re-

ſpondendo, non obſtat primum„quod ſpecialiter

inhibitum ſit vaſallo alienate, per d l. imperialem.&§. callidis de prohi. feud alien. per Federic.& aliis iuribus ad- ducti,& pet conſequens tranſactio, quæ contine- tur in nomine alienationis, quia reſpõdetur„quod

huiuſmodi tranſactio inita inter Barbaræ filios&

Annam materteram, valuerit, neque feudum inci- derit in com miſſum, quia ſincere tranſegerunt, bo- na fide abſque domini incomm odo& damno, do-

minium in extraneum non t ansferendo, quo caſu

tranſacto nullo modo eſt prohibita, ſed potius li- cita, vt in d. ſi vaſallus. de feud. in cap. i. in tit. decontrou.

feud, vbi iura permittunt tranſactionem inter vaſal-

los, videlicer quando fincere& bona fide fiat,& non transferant ius in alium extraneum,& in præ-

dictis locis Dd. omnes ſequuntur, vt ſupra dictum eſt.

Voluitque Andr. de Iſer. in d. cap:ſi de ſuo. quod plura requirantur ad hoc,vt valeat tranſactio, quæ omnia concurrunt in caſu noſtro, cum abſque fraude& ſincere inita fuerit tranſactio, non in fraudem do- mini, vel eiuis contemptum: dominium erxiam feu- di non fuĩt in extraneum translatum, ſed remanſit apud eos, apud quos eſſe debebat, cum filii Barbaræ vocentur vna cum matertera, virtute inueſtituræ obtentæ per Titium prædec ſſorem; merito vale- re debuit. Et hoc modo etiam reſpondetur ad ſe- cundum. Non obſtat etiam terrium, quod diceba-

tur de compromiſlo, quod vaſallus non poterat

compromittere abſque conſenſu domini; imo di- cendum eſt contrarium, poſſe compromittere, ad idem eſt textus in cap. i. an apud iud. vel dom. quæſt. feud. determ.& in cap.j. de inueſt. in marit. fat.& hoc tenuit Gl. in d. cap. imperialem. in princip.& in§. callidis.& idem te- nuit Ardizo in ſua ſumma de contentione feudi, ſub rubr. ſicontentio eſt inter vaſallum,& c. idem Niœolaus de Nea-

poli. Iacob. de Beluiſo, in locis præallegatis, Et hanc ſen-

. Dn. loach. Mynſin

g. Iuriſconſ. Germani

tentiam in effectu ſequitur Curt. in præallegato loco quæft. 9.vbi multa congerit. Et hanc ſententiam et⸗ iam vltimo loco tenuit Hieron. Schurff in praalle- gato conſilio,& idem Marian. Socinus iuniar in præallega- to conſilio 77. vbi voluit, compromiſſum valere inter vaſallos abſque conſenſu domini. Non obſtat etiã

quarto loco text in d capit. 1.§. donare. qualiter olim, & Nam † reſpondetur, quod ideo ibi non valet 42

etiam donario& alienario abſque conſenſu domi-

ni facta, etiam eccleſiæ,& pio loco, quia tractaba- tur de damno domini feudi, neque attendi debet

ſalus animæ in præiudicium proximi, quia priuile-

ium non deber concedi in præiudicium texrtii.j. nec auus. C. de emanc. lib. l.ſi impuberi.& ibi Bar. ff.de ad- miniſtr. tut. Neque feudi dominus prætendere po- teſt, feudum eſſe caducum& deuolutum, quia in- tra annum& diem poſt vltimi fratris maſculi obi- tum inueſtiruram non petierint,& fidelitatem non

præſtiterint, prour † in fendorum iure ſtatutum eſt. inc. i in princip quæ fuit prima cauſſa beneſic. amit. quoc

licet duntaxat loquatur de maſculo, locum etiam habet in fœmina, vt dicebat Bald. in d.. imperialem. 9. praterea ſi quis. de proh. feud. alie. per Feder. ſequitut Alua-

rot. in d. cap. i. ad idem facit textus in cap. i. quo temporæ

mil. vbi militibus tempus longiuùs conceditur. Ad

idem eſt tex. in cap.1.§. praterea ſi quis, de proh. feud. al-

en. cum feudum non ſit nouum, in feudo vero no-

uo nullum ſtatutum eſt tempus, vt Bald.& omnes in

d. cap. i. quæ fuit prima cauſſa benef. amitt. Et ratio com- munis eſt per Scribentes in ſupra adducto cap I. quod

petere Tinueſtituram eſt quidam cõſenſus deuotio 44

nis, recognitionis& reuerentiæ, qui debet domino præſtari,&ſi non fiat, incidat in commiſſum, c. i. de

prohib feud. alien. per Lothar. Nam cum filii Barbaræ

vna cum Anna eorum matertera acceſſerint ad do- minum feudi; petentes inueſtiruram feudi intra annum& tempus præfixum,& dominus recuſaue-

rit,& cauſſa ad pares curiæ fuerit delata,& per eos

ſteterit, quo minus definiretur,& inueſtitura con- cederetur, neq; dominus iſtam canſſam recuſandi habuerit, non Polef aliqua negligentia, velmora imputari& adſcribi. Nam quando vaſallus intra le- gitimum tempus non eſt negligens, non debet be-

neficio priuari. Aluarot.& alis Doctores. in capit i. que

fuit prima cauſſa Eenefi amitten. qui adducunt tex in!. pecuniæ S. final.ff. de vſur.& I.1.§. ditis ſ.quando appel ſit. honus eſt text. in l. continuus. g. illud.& ibi Dd. late:f. de verb. obligat. optimus eſt tex. in ſpecie in c. ſi quis miles: de feud. ſine culpa non amitt in verbo, ſi potuerit. vbi etiam impotentia vaſallum excuſat à pœna, ſicut etiam excuſ.tur à periurio, c graui. ext. de iureiur& inc. que- relam. eod.tit. Et ex ſupra dictis omnibus apparet, ſi- lios Barbaræ ratione matris& eius materteræ, quæ tranſigendo illis omne ius conſolidauit& vniuit, capaces fore ad huiuſmodi feudũ,& nulla ex cauſ-

ſa poſſe dominum feudi iudicare feudum fſuiſſe ſibi

apertum,& illis denegandam eſſe mueſtituram, ſed omnino dominum compellendum fore, vt eos in- ueſtiat,&c. ſaluo tamen cuiuſcunq; æquius& me- lius ſentientis iudicio. RESPONSVM XCIII. SVMMARIA. I Huius reſponſi thema. 2 Monaſteria quando de vno in alium locum transferri poßint,& num. 3 quæ ad hoc requirantur, vt tranſ- ferti

jtarliu antr ſeuc numun G felelleyhet nutni inrucho Mona.

hhn kalirt ihi.

uhinjehu ſui monaſt mumſaſeinffritu utzaetranslationim nuint manilatione ün eneiuliialem dtfe Narraetuj WlA HVIVS b 6 iilnne tempen Nlquerit feueria

üſen nnaſkerii2

Run munafterium,

ni,, I.. Ahyrinen ndinis ſu

mate henſanu